Peki Hayaller?

♡~♡

SLM SLM SLM NASILSINIZ CANIMCIMLAR? İYİYİM DEDİĞİNİZİ DUYUYOR GİBİYİM ASDFGHJK              YENİ BÖLÜM GELDİİİİİİ... BİRAZ KISA AMA KUSURA BAKMAYIN AKLIMA HİÇ YAZACAK BİR ŞEY GELMEDİ BU BİLE ZOR ÇIKTI YANİ ÖYLE.... HADİ İYİ OKUMALAR ÇABUK ÇABUK OKUYUN HEMEN HEMEN YORUM VE VOTELERİ BEKLİYORUM ŞİMDİDEN TŞK TŞK.... 

BU ARADA MULTİMEDİADA CEREN VAR HADİ HEPİNİZ ÖPÜLDÜNÜZ <33

Bütün erkekler aynıydı işte hepsi aynı.

---

İstemsizce elimdekiler yere düştü. Kaan ve Ceren birden ayrıldılar. "Melek... Ben ne söyleyeceğimi bilmiyorum. Yani isteyerek olmadı. Ya-" bir şeyler geveliyordu. Sözünü kestim ve " Kaan beni iyi dinle. Seni sevmiyorum. Seni sevmeye çalıştım anladın mı çabaladım hem de yıllar sonra ilk aşkımı gördükten sonra bana kötü davranan bi erkeğe... O ne yaptı biliyor musun? Beni yarı yolda bıraktı. Hem de bu yolda yürümeye beni o davet etmişken. Peki en çok acıtan ne biliyor musun belki ömrümüzün sonuna kadar beraber olmak zorunda olmamız. Ben şimdi gidiyorum sakın arkamdan gelme... Sakın." dedim. "Melek yapma..." dedi. Sesi o kadar güçsüz çıkmıştı ki sanki o değilmiş gibiydi. "Gelme Kaan." dedim ve bilmediğim yollarda yürümeye başladım.

Ağlıyordum. Bu sefer farklıydı. Yani ağlama nedenim farklıydı. En farklı olan şey de neden ağladığımı biliyordum. Biri birden kolumdan tuttu ve dengem şaştı.  "Sen-" dedim sonra Kaan olduğunu anladım. "Bana bak Melek sen 'sakın gelme' dedin diye gelmeyeceğim mi sanki?" dedi. "Sen benim karım olacaksın anladın mı? Sen artık benimsin kızım." dedi. "Sen istediğin kadar benimsin de ben kendimi sana ait hissetmiyorum." dedim. "Hissetmek zorundasın. Evlenicez biz diyorum onu unut yok artık hayatında benden başka bir erkek yok. Belki de oğlumuz olursa o da olabilir." dedi. "Dalga mı geçiyorsun sen ya az önce Ceren'i öpen kimdi salak çocuk. Bi de karşıma geçmiş bana ne diyorsun." dedim.

Hava iyice gerginleşiyordu. Kaan üstüme yürümeye başladı. "Sakın bana bi daha salak demeyeceksin!" dedi. Sustum suratına boş boş bakıp kafamı salladım. Konu ne de güzel çevirmişti. O anda kolumun konuşmanın başından beri elinin içinde olduğunu anladım. "Canım yanıyor." dedim. O da farkında değildi kolumu tuttuğunun. "Bak Melek ben orda neden onu öptüğümü bilmiyorum." dedi. "Ben biliyorum istersen anlatabilirim." dedim. "Abartıyorsun." dedi. "İlk öpücüğümü ruhsuzca çaldın. Bir defa ya birinin benim duygularıma önem verdiğini görmek istiyorum. Neden ha? Neden kimse beni önemsemiyor?" dedim. Ağlamaya başladım ve arkamı döndüm hızlıca yürümeye başladım.

 "Melek kaçarak kurtulamazsın anladın mı? Peşinden gelmeyeceğimi mi sanıyorsun." dedi. Durdum arkamı dönüm ve yüzüm ona bakıyordu. "Sen benim yanında ağlamama izin vermeyen birisin. Benim yaşadığım onca zor anıda sen beni hep yanlızlığa sürükledin anlıyor musun? Hep yanlız ağladım ben. Neden zaman gelmedin? Neden ha neden?" dedim. Istemsizce ağlıyor ve bağırıyordum. "Ben senin benim yanımda ağlamanı değil seni hiçbir zaman ağlamamanı istedim. Hiç bir zaman anladın ağlama istedim sen de benim yanımda mutsuz olma sen diğerlerinden ayrı ol yanımda mutlu ol istedim." dedi. Sesi o kadar duygulu çıkıyordu ki içimden bir ses git sarıl ona diyordu ama böyle birşey yapamazdım. O gidip o kızı öpmüştü. "Olmadı Kaan yapamadın. Ağlattın beni." dedim ve tekrar yürümeye başladım.

 Arkamdan geldiğini anlayabiliyordum ama aramızda mesafe vardı. Hava iyice kararmış bi ise asvalt bir yolun kenarında yürüyorduk. Çok yorulmuş ve üşümüştüm. Birden yere yığıldım. Kaan koşarak yanıma geldi "Bravo... Sırf şu inadın yüzünden düştüğün duruma bi bakar mısın?" dedi. "Söylediklerini duyuyordum ama konuşmaya mecalim yoktu.

####

Kaan'ın ağzından

Melek birden yere düşünce çok korkmuştum. Bana sinirli olup da arkasını dönmemesi de bi nevi işime yaramıştı çünki bir türlü göz yaşlarıma hakim olamıyordum. Bu kıza hangi ara bu kadar bağlanmıştım ki? Ceren’i birden o olarak görmüştüm  birden.  Sanki o söylenenleri Melek söylemişti. Çok garipti. Ben bile anlam verememiştim. Yapmamalıydım biliyorum ama neden yaptığımı bilmiyordum. Meleği kucağıma aldım ve bayılmadığını uyuduğunu fark ettim. Cebimden telefonumu çıkardım biraz zor oldu ama başardım. Şöförü aradım ve hemen gelemsini söyledim. 10 dk sonra şoför  yanımızdaydı. Arabaya bindikten sonra ben uyumuşum.

 Eve geldiğimizde şoförün kapıyı açmasıyla uyandım ve Meleği tekrar kucağıma aldım ve odasına götürdüm. Ölü gibi yatıyordu.Ona da hak veriyorum doğrusu çok yorulmuştu. İçimden bir ses yanında yat diyordu ama yapmadım. Onu bu kadar üzmüşken bunu yapamazdım.

Meleğin ağzından

Kendimi birden kocaman bir yatağım içinde buldum. Yeni yeni evimde burası yani Kaan'ın evi. "Günaydın" diyerek odaya girdi Kaan. "Günaydın" dedim umursamaz bir tavırla. "Hadi kalk hazırlan kahvaltıya inelim.” dedi. "Aç değilim." dedim oysaki şu an bütün dünyayı yiyebilirdim. :)) 

"Fark ettin mi bilmiyorum ama sana aç olup olmadığını sormadım prenses." dedi. Diyecek bir şey bulamadığım için kalktım ve tuvalete doğru yürümeye başladım.

Elimi yüzümü yıkadım saçımı topladım tuvalete girerken yanıma aldığım eşofmanları üzerime geçirdim ve odadan çıktım. Kaan yatağımda oturmuş beni bekliyordu. Onu beklemeden odadan çıktım ve o da hızlı adımlarla arkamdan geldi. “Ben seni o kadar bekledim sen niye beklemiyorsun?” dedi. “Canım istemedi.” dedim. “Ya sen hala bana tirip mi atıyorsun?” dedi. “Aaa ne alaka be? Niye sana trip atıyım? Kendini bu kadar önemli görme. Benim gözümde hiçbir değerin yok.” dedim ve yanağından bi makas alıp merdivenlerden hızla aşağı indim. Artık iyi kalpli herkese iyi davranan Melek gitti. Yeni halime alış Kaan Bey…