Tangled/Rapunzel 2 NL

-hoofdstuk 5-

'Er is er een jarig hoera, hoera dat kun je wel zien dat is zij. We vinden het allen zo prettig Jaja en daarom zingen wij blij-blij-blij-blij. Ze leve lang hoera-hoera. Ze leve lang hoera. Ze leven lang hoera-hoera'

'Lang zal ze leven, lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloria. In de gloria, in de gloria.

Hieperdiep.. HOERA !'

Mijn moeder geeft me een knuffel en een kus. 'Gefeliciteerd Stephanie !'

Ook mijn vader gaat naast me zitten en aait me over mn hoofd. 'Van harte Steph !'

'Bedankt pap en mam' antwoord ik vrolijk.

Ik kijk ze verwachtingsvol aan.

'Wat is er ?' vraagt mijn vader plagerig.

'Niets hoor' antwoord ik verward.

'Eugène doe niet zo flauw' zegt mijn moeder terwijl ze mijn vader een stomp geeft.

'Komop Stephanie, voor je cadeau moeten we even naar buiten.' antwoord mijn moeder.

'In mn pyjama ?' roepen ik en mijn vader in koor.

'waarom niet, dit is toch ons paleis.' antwoord mijn moeder schouder ophalend. Dan loopt ze de gang op. Mijn vader rent haar achter na 'Maar Rapunzel.. ' De rest kan ik niet verstaan. Ik sta snel op en kijk in de spiegel. Een meisje in een lichtroze nachtjapon met slaperige smaragd groene ogen en pluizig blond haar kijkt me aan.

'Het is mijn paleis' mompel ik zacht.

Mijn moeder staat me op te wachten. Nog voor ik de deur uit ben roept ze : 'Even wachten, blijf nog even binnen.'

Langzaam tikt de klok door.

'Kom maar !' roept ze vervolgens dol-enthousiast.

Ik haal diep adem en loop op blote voeten de deur uit.

'Wauw' kan ik alleen maar uitbrengen.

Buiten staan Breez en nog een paard met een witte koets zonder dak met een prachtig zadel en bijbehorende acocoiris. Zonder iets te zeggen loop ik naar Breez toe. Met mijn vingers strijk ik over het leren zadel en zijn gouden acentjes. Breez hoofdstel blinkt door de diamantjes die aan de zijkant zitten.

Trots zegt mijn vader :'Moet je die koets is zien.' Hij klimt erop en trekt mij er ook op.

'De koets is uitgerust met lichtmetalen Velgen en heeft een modern frame. Door de earodinamische vormen kan deze koets enorme snelheden bereiken en door de comfortabele zitting is deze heel geschikt voor lange afstanden.'

'Oja, en je hebt een bekerhouder'

'Dankjewel ! Roep ik blij. Ik druk mijn vader een kus op zijn wang.

'Tijd voor het ontbijt' zegt mijn moeder. Ik laat me van de koets, mijn koets, afhelpen en ga heerlijk ontbijten.

Na het ontbijt ga ik me helemaal klaar maken voor mijn sweet 16 ! Ik neem eerst een bad. Dan laat ik mijn make-up doen door een visagiste. En dan is het moment daar om mijn nieuwe jurk aan te doen.

Met mijn vingerst streel ik de fijne stof van mijn jurk terwijl ik hem op mijn bed leg.

De jurk is gemaakt van een hemels blauwe stof die zijdezacht aanvoelt. Voorzichtig trek ik de jurk aan en daarna kijk ik in de spiegel.

Bovenaan zit een zilveren motiefje dat doorloopt tot aan mijn navel. De mauwen lopen tot aan mijn ellebogen en zijn afgewerkt met een wit randje. Om mijn middel zit een wit lint dat aan de achterkant vast zit met een strik. Vanaf mijn middel loopt de jurk wijd uit tot aan de grond. Mijn kamvrouwen komen binnen en gaan direct te werk. Het word een invlecht, dat kost iets meer moeite maar het resultaat mag er zijn. Zodra de vrouwen klaar zijn komt mijn moeder binnen.

'Wauw, liefje je ziet er prachtig uit' zegt ze met grote ogen.

Ik draai een rondje waardoor mijn vlecht strak om mijn voeten word gedraait. Tevergeefs probeer ik mijn evenwicht te bewaren maar ik val voor over op de grond. Mijn moeder kijkt me geschrokken aan maar schiet dan in de lach.

'Ik hoop dat je vanavond iets sierlijker danst.'

Vlug krabbel ik overeind.

'Er ontbreekt nog één detail' zegt mijn moeder.

Van een satijnen kussentje die op een paal ligt pakt ze mijn kroon. Ik buig mijn hoofd en mijn moeder zet hem erop.

Beide kijken we in de spiegel. Mijn moeder houd mijn schouders vast. 'Je lijkt zo veel op mij' zegt ze zachtjes.

'Behalve je haar' zeg ik.

'Dat klopt zegt mijn moeder met een lach terwijl ze een losse pluk bruin haar bij haar knoet voegt.

'He stelletje eideltuiten zou je je volk niet nog langer laten wachten ?'

Mijn vader staat in de deuropening, dan valt zijn blik op mij.

'Leuke jurk enzo' mompelt hij bijna binnendsmond.

Dan recht hij zijn rug en zegt

'Stephanie, het is tijd voor je toespraak voor het volk'

Met lood in mijn zilverkleurige schoenen loop ik naar de openplaats. Een hele mensenmassa heeft zich inmiddels op het plein verzameld. Een groepje jongens en meisjes staat met vlaggetjes met daarop het symbool van ons land te zwaaien. Ook heeft een klein meisje met sproetjes en rood krullend haar een ballon vast.

Het meisje wurmt zich naar voren. Ik kan wel lachen om de manier waarop ze zich behendig tussen de mensen door laat glijden. Dan, als ze bijna vooraan is, struikelt ze naar voren. Ze krabbelt snel weer op maar haar ballon vliegt omhoog over de hoofden van alle mensen heen. Ze probeert er achter aan te rennen maar als ze hem bijna te pakken heeft word ze door de wachters tegengehouden. Door een zacht briesje waait de ballon opeens mijn kant op. Ik doe vluchtig een paar stappen naar voren en grijp het touw vast, hebbes !

Snel ga ik de stenen trap af en loop naar de wachters, 'een momentje' zeg ik terwijl ik naar het kleine meisje dat op een stoeprandje zit loop.

'Volgens mij is deze van jou.'

Het meisje tilt haar hoofd op en kijkt met open mond toe als ik het koortje van de ballon met een strikje om haar hand knoop. Ik ga weer rechtop staan en klop mijn jurk af.

'Dankuwel princesss ' zegt het meisje beleeft maar o zo blij.

'Graag gedaan hoor' antwoord ik vrolijk. Daarna loop ik weeë terug de stenen trap op naar se plek waar ik zo mijn toespraak moet houden. Achter me hoor ik de andere kindjes jaloerse reacties geven dat her kleine meisje met mij heeft gepraat.

Dan beginnen de trompetten te spelen.

Mijn hele lichaam trilt als ik op de verhoging ga staan om te spreken.

'Lie-ve mensen..' Mijn stem trilt helemaal. In het publiek staat Rosanne met een broertje op haar arm en twee aan haar hand. Ze zet het jongentje neer en steekt haar duim op.

Oké diep adem halen Stephanie denk ik bij me zelf.

'Lieve mensen, allereerst van harte welkom op mijn verjaardag...