Memories (completed)

Part 2

ဆယ့္႐ွစ္ႏွစ္...

အခုဆို ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္ရတဲ့သူေတြနဲ႔ ခြဲခြာခဲ့ရတာ ႐ွစ္ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီ။

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အေတြးမ်ား ရပ္တန္႔သြားၿပီး အသိစိတ္က ျပန္လည္ဝင္ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့...

သူမဟာ...အရမ္းေခ်ာတဲ့ မိန္းကေလးပါလား...

"Hi...Nice to meet you...
I'm new here...My name is Windy...Yours?"

"Jackson"

ဆက္ဆံေရး က်ဲပါးလွတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ စကားကို ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က ဆက္မေျပာႏိုင္ခဲ့။

"Let's be good friends"

သူမလက္ကို ကမ္းေပးလိုက္၏။

စိတ္ထဲမွာ ေလာကႀကီးကို နာၾကည္းေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္...ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ ည့ံဖ်င္းလွတဲ့ ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္လက္ကို သူမထံ အခ်ိန္မီ ကမ္းမေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး။

သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာက ေတာက္ပတဲ့ အျပံဳးေတြ အသက္မဲ့သြားခဲ့ၿပီ။

စိတ္ထဲ မ႐ွိတဲ့ အျပံဳးအသြင္သို႔ေျပာင္းလဲသြားၿပီ။

သူမရဲ႕လက္ကို တျဖည္းျဖည္း တြန္႔ဆုတ္ တြန္႔ဆုတ္ျဖင့္ စာအုပ္ေပၚသို႔ တင္လိုက္၏။

ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းထိုးသံ...

ကလင္...ကလင္...ကလင္

ဆရာ ဝင္လာ၏။

ေက်ာင္းသူ အသစ္ျဖစ္သူ သူမကို ဆရာက မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သည္။

အလို...သူမက အရင္ေက်ာင္းမွာ တစ္ေက်ာင္းလံုး ပထမဆုကို ႏွစ္စဥ္ဆြတ္ခူးခဲ့သူ...

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေလာကႀကီးရဲ႕ ဘယ္အရာကိုမွ စိတ္မဝင္စားဘဲ အမ်ားတကာေနာက္မွာ ေနာက္ေကာက္က်ေနသူတစ္ဦး။

သူမရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ စကားသံေတြနဲ႔ ႏႈတ္ခြန္းဆက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္တန္းလံုးရဲ႕ အာရံုစိုက္မႈ...အားက်ေသာအၾကည့္တို႔ကို သူမပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။