အခ်ိန္မ်ား တေရြ႔ေရြ႔ ကုန္ဆံုးသြားျပန္ၿပီ။
ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕အိမ္ခန္းသို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။
ကန္႔လန္႔ကာမ်ားကို ဆြဲဖြင့္ကာ ထုတ္ခ်င္းေပါက္ မွန္ျပတင္းေပါက္ႀကီးမွ ေလာကႀကီးကို ကြၽန္ေတာ္ ေငးၾကည့္ေနမိခဲ့သည္။
ပန္းျခံႀကီးတစ္ခု၊ တိုက္ျမင့္ႀကီးမ်ား၊ စတိုးဆိုင္မ်ားက သက္ဝင္လႈပ္႐ွားေနသဖြယ္...
ကြၽန္ေတာ္ကမူ အသက္႐ွင္လ်က္ ေသဆံုးေနေသာ ေသလူအသြင္။
ေနမင္းႀကီးက ကြၽန္ေတာ္ ေလာကႀကီးကို ေငးၾကည့္ေနမိခဲ့တဲ့
အခ်ိန္ေတြကို ေရတြက္ေပးေနခဲ့တယ္။
တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆံုးေတာ့မည္။
သူရိန္ေနမင္းႀကီးက လိေမၼာ္ေရာင္ ေရာင္ျခည္တန္းမ်ားကို ေလာကတစ္ခြင္ ျဖန္႔က်ဲ၍ တိုက္ျမင့္ႀကီးေနာက္သို႔ တျဖည္းျဖည္းငုပ္လိွ်ဳးသြားခဲ့၏။
႐ုတ္တရက္ "Ding Dong"...
ကြၽန္ေတာ္ တံခါး႐ွိရာသို႔သြားလိုက္သည္။
"Who is it?"
"Yours delivary's here."
ကြၽန္ေတာ္ တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္၏။
"Can you please sign here?"
ကြၽန္ေတာ္ လက္မွတ္ထိုးေပးခဲ့သည္။
"Thank you."
ထိုအခ်ိန္တြင္ ပြင့္လာသည္ကေတာ့ တစ္ဖက္ခန္းက တံခါးတစ္ခ်ပ္...
တံခါးေပါက္က ထြက္လာေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္...
ထိုမိန္းကေလးက...Windy?
"Jackson"
ကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းကာေခၚလိုက္၏။
"You live here?"
ကြၽန္ေတာ္ ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိမ့္လိုက္သည္။
"I've just moved here.
Umm...I'm going to buy some food for my tomorrow's breakfast.
Can you take me to a store near here? Life here is still new for me...HeHe😁"
"Wait a second."
ကြၽန္ေတာ္ ဒီအိမ္မွာ ေနတာၾကာၿပီဆိုေပမဲ့ သြားရလာရတာအဆင္မေျပလို့ကတစ္ေျကာင္း...လူေတြနဲ႔ မေတြ့ခ်င္တာကတစ္ေျကာင္း...လမ္းထိပ္က စတိုးဆိုင္ေလးနဲ႔ ေက်ာင္းအျပင္ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္မွ မေရာက္ဖူးဘူးေသး။
YOU ARE READING
Memories (completed)
Romanceေလာကႀကီးရဲ႕ ႐ုပ္ေသး႐ုပ္တစ္႐ုပ္ျဖစ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကံၾကမၼာရဲ႕ ႀကိဳးဆြဲရာကိုကရင္းက ေမွာင္မိုက္တဲ့ေနရာေတြနဲ႔အတူ အလင္းတန္းေတြနက္ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ေနရာကိုလည္း ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္.........သူကေတာ့ နာၾကည္းမႈေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ jackson ပထမဆံုးေရးတာျဖစ္တဲ့အတြ...
