Ang Girlfriend kong Tomboy

Chapter 49: Trust

"Dad! I am telling you! Hindi ako ang ama na dinadala niya!"

Isang linggo na ang nakalipas simula nang mangyari iyon. Christmas break nila ngayon kaya malapit nadin ang pasko

"Anak. Please don't lie to us.." naiiyak na sabi ni Jannah sakanya

"Pero--

"Anak. Stop the act. We know everything" napakunot naman noo ni JP

"E-everything??"

"Everything about you and Ashley.." natigilan si JP

"W-what? But... how?"

Nagkatinginan ang mag asawa

"Anak.. actually.. its very obviĺous from the start. We know how you love a person like.. that kid we knew a long time ago.." nakaramdam naman ng galit si JP

"Mom. Stop.."

"We know she dosen't like you back because of your brother, but--"

"I SAID STOP, OK?!" nagulat ang mag asawa sa pagsigaw ni JP. Aktong susugod si Kyle ng pigilan siya ni Jannah

Huminga muna siya ng malalim bago mag salita

"Hindi ko na uulitin. Hindi ako ang ama nung bata"

"Ive never even dated her. Alam nyo namang araw araw kong kasama si Ashley hindi ba? Eh bakit hindi kayo naniniwala?"

"Anak.."

"Patawarin mo kami anak. Alam mo namang.. may pagka.. ano ka.. Ahm"

"Ano?"

"Anak. Don't make it hard for us"

"M-make it hard? What? What are talking about?" Hindi makapaniwalang tanong ni Jp. Nagkatinginan ang dalawa at parang nag dadalawang isip kung sasabihin ba nila o hindi

"Anak. Its really hard for us to.. to trust you.." napakuyom naman ang kamao niya

"Ah. Okei. I get it. I know Im not as good as my brother but.. yeah"

"Anak. Where.. where very sorry for not trusting you. But we tried--"

"Ma. I know so please.. stop" napatungo siya

"Anak--" aktong lalpitan niya si Jp ng pigilan siya ni Kyle

"I.. i just want to be alone for.. an hour I guess" ang sabi niya at lumabas na ng bahay. Sumakay siya at pinaandar ang sasakyan

Bumili siya ng alak sa isang store. Pinaandar na niya ang sasakyan niya sa isang lugar kung saan niya unang nakita ang first love 'daw' niya

Tumigil siya sa harap ng puno at nilapag ang alak. Hinawakan niya ang puno

"Long time no see, tree" ang sabi niya at umupo na sa ilalim ng puno

Binuksan niya ang bote at sinimulan nang uminom

"Ahm.." napatingala siya sa dalagang nasa harapan niya

Nanlaki ang mata ni JP. Bigla tuloy siyang napatayo

"Anong ginagawa mo dito. A-akala ko ba bawal ka nang makipagkita saakin?"

"Wala lang. Nakita ko kasi sasakyan mo kaya hinanap kita" sabi niya at umupo. Umupo nadin si Jp

"Bakit mo ako hinahanap?

"Wala lang. Boring kasi eh" napatango tango nalang siya

"Ikaw? Bakit ka nandito at nag papakalasing"

"Uh. Long story" sabi niya at uminom. Tumango nalang si Raven

Nakaka dalawang bote palang ay lasing na agad siya. Napakunot naman ang noo ni Raven ng nagsimula itong tumawa at umiyak

"Psh. Ganyan pala yung nga lasing? Mukhang baliw" ang sabi ni Raven habang nakatingin kay JP. Bigla naman sumeryoso si Jp

"Bakit ka ba nandito?" Napatingin naman si Raven kay JP ng mag salita ito

"H-huh? Ah kasi n-nakita ko yung sasakyan--"

"Seryoso ako" natigilan naman si Raven. Uminom nanam si Jp

Sandaling nag isip si Raven ng kanyang sasabihin

Lasing naman siya kaya baka makalimutan niya din ang sasabihin niya kaya. Why not try saying how she really feels

"A-ayun nga. Nakita ko nga yung sasakyan mo tsaka--"

"Cut to the chase" bumuntong hininga muna siya bago sumagot

"Cause I missed you.." hindi makatingin si Raven kay JP dahil sa hiya. Feeling niya tuloy ang pula ng mukha niya

Lumipas ng ilang minuto ng magsalita si JP

"Ugh. Ano nga ba ulit yung pinag uusapan natin?" Napabuntong hininga si Raven ng makalimutan niya agad ang nangyari. Hindi niya kasi alam kung ano pang isasagot niya

But the other half. She feels dissapointed. Ayun na sana ang time para masabi niya na ang nararamdaman niya pero hanggang sana lang pala iyon

Humikab si JP at uminom ulit. This time pangatlong bote na ang iniinom niya

"Uh. Alam mo ba. This is the place when I met my first love. Hindi ko nga lang akalain na madali din siyang maaagaw saakin" kwento ni JP at nilingon si Raven na natigilan

"Tsk. Hindi mo ba ako tatanungin kung bakit siya naagaw saakin?"

Napa'huh' nalang si Raven kaya napangiti nalang si JP at pinag patuloy ang kwento

"My brother was to nice that I didn't realize that she was.. na unti unti nang lumalayo ang loob niya saakin at lagi nalang nakadikit kay kuya. Ako ang nauna pero bakit siya?" sabi niya at uminom. Napatingin naman si Raven sakanya at nakita ang lungkot sa mukha niya

"You really.. like her. Don't you?" Tumango lang si Jp at uminom. Nakita niya ang isang patak ng luha galing sakanya

Madilim na ngayon at tanging poste lang ang ilaw nila

"Uh. Sorry. Napaluha pa tuloy ako--"

"No. It's ok" sabi ni Raven. Sandlaing nag katinginan ang dalawa. Nauna nang umiwas ng tingin si Raven dahil sa ilang

Narinig niyang humikab si JP na antok na antok na

"Is it... ok if I--" hindi na natapos ni Jp ang sasabihin niya ng ipatong ni Raven ang ulo ni Jp sa balikat niya

"Yes"

Nakalipas na ng ilang minuto pero wala paring kumikibo sa dalawa. Ang akala niya ay tulog na si JP ng mag salita ito. Halatang antok na antok na siya

"You.." humikab muna siya

"You trust me, right?"

Dahan dahang nilingon ni Raven si Jp na nakapikit. Ngumiti siya at hinaplos ang buhok nito

"Oo"

__________________________________________________________________________________

A/N:

Sorry po sa maikling update. Believe me, I tried to make this chapter long pero hanggang dito lang kaya niya eh

And thankyou din po sa mga nag vote at nag follow saakin. Kahit onti lang kayo binigyan niyo din ako ng dahilan para ipagpatuloy to

*cry

MARAMING SALAMAT POH!

__________________________________________________________________________________