Señorito Series 1 : Algernon COMPLETED (Published by PHR)

Chapter 12

"THIS is Tipper Panopio. Newsbreak will be back at eight-thirty. Good evening." Pakiramdam ni Tipper, tabingi ang ngiti niya. Pero hindi na niya mababago iyon. Babawi na lang siya sa susunod.

"You did it again, Tipper," sabi sa kanya ni Margot. "You really are a natural."

"Nice smile, Tipper!" sabi naman ng cameraman.

"Sigurado ka?" sabi niya.

"Yup."

"S-salamat." Pangalawang pagkakataon pa lang iyon na nagbasa siya ng hourly news sa TV. Hindi siya makapaniwalang mula sa pagiging obscure researcher, nakikita na siya ngayon sa TV. Ideya iyon ni Margot. Isang beses ay nakita niyang titig na titig ito sa kanya. Nang tanungin niya kung bakit, sinagot siya nitong hindi raw siya nababagay sa trabaho niya. Akala niya, sesesantehin na siya ng babae. Pero iba pala ang nasa isip nito.

"Your face belongs to television," sabi nito at ipinabasa sa kanya ang isang news item. Binasa niya iyon nang walang kabuhay-buhay. Pero hindi nanghina ang loob ng babae; tinuruan siya nito ng tamang pag-deliver ng balita.

Marami ang nainggit but she was Margot's favorite. And Margot's name alone could launch millions in sponsors' fees. Kaya wala ring makareklamo nang makita sa buong Pilipinas ang mukha niya noong isang linggo lang.

"Just keep on practicing," sabi ni Margot at tinapik siya sa balikat. "Master when and how to modulate your voice. Nevertheless, you were great."

"Salamat." Hinagkan niya ito sa pisngi, pagkatapos ay nagpaalam na siya sa mga kasamahan. Nag-taxi siya pauwi dahil feeling niya, hindi na siya bagay mag-jeep. Nakikita na siya sa TV. It was one of those times when she was feeling very proud and happy. Ni sa hinagap ay hindi niya naisip na newscaster ang kalalabasan niya.

At napakabilis ng mga pangyayari. In the span of three years—tatlong taon pa lang simula noong makilala niya si Margot Soriano at nag-umpisang magbago ang buhay niya. Kontento naman siya sa pagiging researcher at hindi na siya naghahangad na mang-agaw pa ng trono ng may trono. Pero ngayong nalasahan na niya kung paano magtagumpay, she wanted more. Gusto na rin niyang marating ang narating ni Margot dahil na-realize niyang kaya pala niya iyon.

Kakayanin niya. Aanihin niya ang lahat ng respeto at paghanga para sa pinakamahalagang nilalang sa buhay niya.

"ANAK, newscaster ka na ba talaga? Tuloy-tuloy na ba 'yon?" Excited na sumalubong sa kanya ang nanay niyang si Aling Yolly.

"Hindi ko pa ho alam kay Margot," sabi niya. "Si Conchita?"

"Hayun, katatahan lang. Nagligalig nang husto dahil ayaw naming payagan ng tatay mong maglaro sa labas. Aba, gustong-gustong hukayin 'yong lupa sa paso."

"Hinayaan n'yo na lang sana," sabi niya. May magagawa ba siya kung manang-mana sa ama ang anak niya? Pati yata topak ni Algernon, nakuha nito.

"At bakit namin hahayaan? Ang gustong mangyari ay iyong totoong pala ang gagamitin niya! Pinalo ng itay mo, hayun, pumalahaw nang pumalahaw."

Napahagikgik si Tipper at tumuloy na sa loob ng bahay. Hinanap niya ang anak, ang sentro ng kanyang daigdig. Gagawa siya ng pangalan sa larangan ng newscasting at iyon ang pangalang ipapamana niya sa anak. Siguro naman, kapag sikat na sikat na siya, wala nang magsasabing putok sa buho lang ang anak niya, walang pangalan dahil walang ama.

"Ano'ng problema ng baby ko?" Sa komedor niya nakita ang paslit, nasa ilalim ng mesa, nagmamaktol pa rin. Pero nang makita siya ay nangislap ang mga mata nito at gumapang palapit sa kanya, nagpabuhat.