Forgotten Memories

Chapter 16

Heaven's Pov

Flashback

Maya maya lamang ay dumating na ang doctor.Ininspeksiyon niya ako at ng matapos ay kaagad silang nag usap ng 'Dad' ko

"How is she?" napabuntong hininga naman ang doctor sa tanong niya

"All her vitals is in good condition, but sorry to tell you that she has a temporary amnesia. Dahil sa lakas ng impact sa ulo niya ay nawala ang lahat ng memorya niya even her name and personal info." Napailing nalang si dad dahil sa nalaman niya kaya naman tinapik ng doctor ang balikat niya

"Magiging okay din si Rain, magiging okay din ang pamangkin mo" pabulong na ang huli kaya naman hindi ko na naintindihan pa.

"Dumalaw na ba sila?" bakit parang magkakilala yung dalawa?

"Oo kanina,nakausap na rin nila  ako and mas una ko ng nasabi sakanila ang nangyari kay Rain" seryosong sabi nito

" I hope maayos na nila ang problemang ito. Sana mahanap na rin nila si Autumn" tinapik muli ng doctor ang balikat ni dad

"Magtiwala ka lang" saka ito tuluyang umalis.

Makalipas ang isang linggo ay umalis na rin kaagad kami sa ospital at hindi nila ako sa bahay namin. Doon ko rin nakilala ang mom ko her name was Diana. Okay naman.akmi pero after 3 months narinig kong nag aaway sila mom and dad.

"Hindi ka pa rin pala tumitigil sa pagsunod kay Sandra!hanggang ngayon mahal mo pa rin siya" nagtago ako sa may hagdan upang marinig ang pinagtatalunan nila

" Kanino mo ba nalaman yan?Nag usap lang kami" mahinahong sabi ni dad at niyakap niya si mom

" Nag file na ako ng annulment kaya kami nagkita at pinirmahan na niya ito ,makakapagpakasal na tayo" sabi nito saka hinalikan ang ulo ni mom .

Hindi siya ang mom ko. Kabit siya ni dad!

At doon nagbago ang lahat. Nakita ko rin ang mga titulo ng mga lupa at doon ko nalalaman na akin pala lahat ng ito . Lalong nagpuyos ang galit ko nang malaman kong binenta nila ang iba kong properties para sa pagpapagamot sa babaeng yun.And kaya sila naghiwalay dahil isang fixed marriage lang sila at ang totoong mahal nito ay ang babaeng kasama ngayon ni dad.

End of flashback

-----------

"And after kong malaman ang lahat doon nagbago ang lahat and now I'm living with my self bago kayo dumating na tatlo" nagulat ako ng bigla niyang punasan ang pisngi ko.Hindi ko namalayan na umiiyak nalang ako.

"Shhhh ngayon naiintindihan ko na" bigla niya akong niyakap. Hindi ko namalayan ang pwesto namin.Parehas kaming nakasandal sa headboard tapos nakasandal ako sa dibdib niya.

"Salamat" niyakap ko rin soya pabalik.Naramdaman kong nabigla siya pero kalaunan ay naging komportable na siya.

"Dexter Franco? he is not your dad ,he is your uncle .Kapatid siya ng dad mo" nagulat naman ako sa sinabi niya.paano niya nalaman?

"Paano mo nalaman?" napangiti siya ng mapait dahil sa tanong ko.

"Sabihin na nating isa ako sa nakalimutan mo,isa kaming tatlo sa nabura sa isipan mo" gulat akong napatingin sakanya.

"Kilala mo kung sino ako?" nakita kong tumango siya hindi ko maiwasang mabigla

"Si Diana, auntie mo na siya ngayon.Tito Dexter at Tita Diana is already married. wag kang magalit sa kanila. Like your parents High  school lover sila. Magkakabarkada sila. Your parents, Tito Dexter and Tita Diana, Tita Sandra and Tito Samuel" nakinig lang ako sa kanya. Hindi ko alam pero I trust him so much

"Couple silang anim,until one day yung parents nila Tito Dexter and Tita Sandra finixed marriaged sila.Walang nagawa ang dalawa hanggang sa maikasal ang dalawa. Pero ganon pa man walang nagbago sa relasyon nila. Hanggang sa dumating yung panahon na hinihintay nila. Nang mamatay ang dad ni Tita Sandra last month nakakilos na ang dalawa they file annulment and now they are happily married" hindi maiwasang makonsensya sa mga pinagsasabinko non kay Dad I mean kila Tito Dexter and Tita Diana. I want to say sorry to them.

"Nakokonsensya ako.Napagsalitaan ko sila ng masama samantalang  wala naman silang ginawa sa akin kundi alagaan ako kahit hindi nila ako tunay na anak" napaiyak nalang ako pero niyakap niya lang ako.

"Maiintindihan nila iyon dahil hindi mo naman alam. Nasaktan sila pero alam ko napatawad ka na nila"  sabi niya habang pinupunasan ang luha ko.

" Salamat Fever" nginitian niya lang ako.Shet ang gwapo niya! Sinuway ko ang sarili ko. Nagdadrama tapos bigla ko siyang pagpapantasyahan?

"Hayaan mo tutulungan kitang makaalala pero sa isang condition" nakita ko ang pagdadalawang isip sa kanya mata.

" Ano iyon?"  gagawin ko ang lahat basta maalala ko labg ang mga taong nalimutan ko.

"Dont ever leave me" sabi niya saka ako hinalikan sa ulo. Hindi pa man ako nakakapag react ay hinalikan niya ang noo ko. Napapikit nalamang ako.

"Good night" sabi niya at siya na mismo ang napatay ng lamp shade ko.Narinig kong bumukas at sumira ang pinto.

Napahawak naman ako sa dibdib ko.

I think I'm starting to like you Fever. Good night

Nakangiti akong pumikit at hinayaang lamunin ng antok.