Episode 11

7.1K 227 24
                                        

[Grace Celestine POV]

Bumuntong hininga ako ulit ako ng malalim sa limang pagkakataon, limang minuto na akong nakatunganga sa bonggang kulay skyblue na gate ng mga Gonzalez, ngayon na ang araw na napagsunduan namin ni Mr.Gonzalez, ngayong araw na ako mag uumpisa.

Pagkatapos kung mag emote dito sa harap ng gate ay nakapagdisiyon na ako na mag doorbell na, kinakabahan ako, pinagpawisan nadin ako dahil sa kaba.

Nang maramdaman ko na bubukas ang gate ay umayos ako ng to, bumungad sa akin ang gulat na gulat na mukha ng matanda.

"M-ma'am Brilliana"gulat nitong banggit sa akin?

Oo nga pala nabanggit ni Mr.Gonzalez sa akin last two weeks na magkamukha kami ng asawa nitong si Brilliana.

Aacting naba ako?

Ano bang ugali ni Brilliana?

"Magandang umaga po manang..."napatikom ang bibig ko dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.

"P-pasok po kayo m-ma'am Brilliana"napatingin ito sa malita kung dala na pinaglumaan pero binagtibay ng panahon, mahigit 30 years na itong malita na ito pagmamaya-ari  pa ito ng aking nanay Grasya at isang icobag na puno ng mga damit ko, wala na kasi akong ibang paglalagyan ng mga damit.

"A-ako napong bahala sa dala mong mga damit, nasa dinning area ang mag ama mo"napakamot ako ng tenga at hindi nalang umimik habang pumasok na sa gate patungo sa malaking kulay asul na pintuan, alinlangan pa akong pumasok kahit nangininginig ang tuhod ko sa kaba, napakaganda nang bahay ni Mr.Gonzalez, napakalinis walang masyadong mga gamit, iilan lang ang nakalipas display na mamahaling mga gamit, as in napakalinis.

Nilibot ko ang kabuuhan ng sala, sobrang lawak ng sofa nila tanging mamahaling divider na nay mga nakadisplay na mga picture frame at paintings na naka frame, isang sofa at malaking telebisyon na flat na flat, anong ngang tawag doon? minsan kasi hindi ko matoon ang attention ko sa ibang bagay dahil simula noong mamatay ang nanay Grasya ko ay puro trabaho at pag-aalaga nalang ang inatupag ko, mas lalo na noong nakulong ang tatay ko five years ago dahil napatay niya ang muntik nang gumahasa akin.

Napabuntong hininga ako at nilibot ang paningin, saan ba dito ang dinning table?

"Mommy, mommy your finally home"matinis na sigaw ng isang bata kaya napatingin ako sa batang si Matthew at napangiti.

Aacting na ba ako? Ito na ba? Aacto ba ako gaya ng ugali ng tunay na ina ni Matthew? O yong natural na ako nalang ang e aacto ko? Ano ba dapat?

Agaran akong niyakap nang bata as binti kaya napangiti ako, bakit parang ang saya? Lumalambot ang puso ko kapag yumakap sa akin si Matthew?

Yumuko ako para mapantayan ng yakap si Matthew, gustong gusto ko ang yakap ng batang ito, parang feeling ko ako yong nanay ng batang ito.

"Finally your back mommy, I thought na nag-la-lie naman si daddy sa akin, I'm sorry mommy if I didn't understand your situation at first, akala ko nakalimutan mo talalaga ako at hindi mo ako love, daddy Ivan told me that your sick, he told me that you have this illness called selective amnesia, kaya hindi mo ako nakilala"magabang paliwanag nang bata sa akin, kaya napahawak ako sa ulo ko at napa angat ng tingin kay Mr.Gonzalez na stress na stress na nakatingin din pala sa akin.

Anong selective amnesia?

Kailangan ba talaga ganito?

Kailangan ba talagang mag sinungaling lalo na sa batang ito?

Wanted: Wife for HireTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon