Αχ αυτά τα μάτια σου

Part 8

"Ηρέμησε, εγω είμαι εδω" λεει και μου χαϊδεύει συμπονετικα την πλάτη.

Τότε γυρίζω να τον κοιτάξω και αμέσως πέφτω στην αγκαλιά του.

Αυτός τυλίγει τα χέρια του γύρω μου και με σφίγγει.

Το άρωμά του εισέρχεται στα ρουθούνια μου και δεν μπορώ να πω ότι δεν με κάνει να χαμογελάσω.

Νιώθω ζεστασιά και προστασία όταν βρίσκομαι μαζί του.

(Πόσες φορές παίζει να το έχω πει αυτο;)

Νομίζω ότι αυτό το αγόρι ήρθε για να μείνει.

Παρόλο που τον ξέρω μόνο δυο μέρες, εχει γίνει κομμάτι της ζωής μου.

Καθώς με έχει στην αγκαλιά του, νιώθω τα σώματά μας να πέφτουν προς τα πίσω, στο κρεβάτι με αποτέλεσμα να βρεθούμε ξαπλωμένοι και αγκαλιά.

Σοκαρισμένη απο αυτή την κίνησή, ακουμπάω το χέρι μου στο στήθος του και κλείνω τα μάτια μου καθώς το άρωμά του με αφήνει ξερή.

Πρίν καλά καλά το καταλάβω μας είχε πάρει και τους δύο ο ύπνος.

Το επόμενο πρωί.

Οι εκτυφλωτικές ακτίνες του ήλιου διαπερνάνε τις κατασπρες κουρτίνες και λουζουν ολόκληρο το δωμάτιο με φως.

Νιώθω να είμαι ξαπλωμένη πάνω σε κάτι σκληρό και απαλό.

Σηκώνω λίγο το βλέμμα μου και αμέσως τα μάτια μας συναντιούνται.

Πες μου ότι με κοιτούσε οσο κοιμόμουν..

"Καλημέρα" λεει και μου σκάει ενα μικρό χαμόγελο.

"Μέρα" λεω και αφήνω το κεφάλι μου να πέσει πανω στο στήθος του.

Νιώθω το χέρι του να χαϊδεύει την πλάτη μου και μου δίνει ενα γλυκό φιλί στο πανω μέρος του κεφαλιού μου.

Καθόμαστε ετσι για περίπου δέκα λεπτά ακόμα.

"Πάω να φτιάξω πρωινό" λεει καθώς κάνει κίνηση να σηκωθεί.

Ξετυλίγομαι απο πάνω του και σηκώνεται.

Εγω ξαπλώνω πάλι στο κρεβάτι και τον παρατηρώ καθώς αλλάζει μπλούζα.

Τι πλάτες είναι αυτές θεέ μου..

Σε κάποια στιγμή γυρνάει απότομα και με κοιτάζει καθώς ξεδιπλώνει την μπλούζα του.