Nakakausap ko lang siya kapag tungkol sa gawain sa school. Kapag hindi, waley, nakakainis nga eh.
You are not talking to your crush, why would you like that? Some girls in town has the guts to say hi or to bond with their crushes, how come I couldn't?
I want a damn deep conversation, with HIM!
Minsan, naiinggit ako sa ibang babae na nakakalapit sa kaniya. Yun bang, nakakahawak sa buhok niya, o di kaya sa kamay niya. Nakakahampas sa kaniya habang tumatawa, damn ang swerte swerte nila.
Kasi ako? I look like an idiot hiding somewhere because of being shy. Masyado na akong kinain ng hiya, at ang weird lang kasi feel kong medyo ayaw niya sa akin.
I always thought that he's only my crush, I don't need to worry about him everytime.
But sometimes I realized that I am really falling for him and my friends would say that he is a 'paasa' and 'pa-fall' guy. But I won't belive that, he is just so kind and pure in my eyes.
*insert shining eyes*
--
First subject namin na ngayon at dahil wala pa si Maam ay pumunta muna ako sa Cr. Konting ayos lang para naman hindi haggard.
Nakangiti ang anak anakan ko sa akin pagpasok ko sa loob. So, what's the meaning of that smile? Pati rin yung ibang katabi namin nakangiti. May smiling contest ba? Bat di ako na-informed?
"Ma, sayang." sayang? Ha? Anong sayang?
"Ha?" naguguluhang tanong ko.
"This is your homeroom payment receipt, sayang siya yung magbibigay sayo ngunit nasa Cr ka. Hinanap ka pa nga niya eh." kinikilig na sabi niya.
Hindi ko na lang namalayan na nakangiti na pala ako. Kinikilig sa sariling imagination.
What if hindi ako pumunta sa comfort room? Would he talk to me?
"Talaga?" nakangiting sabi ko. Nakakailang tango at ngiti na ang anak anakan ko ngunit hindi parin ako tumitigil sa kakatanong. Yun bang hindi matapos tapos na kilig, hay kahit nanghihinayang ako, kinikilig parin ako.
--
Napakalamig ng panahon ngayon, math subject namin at walang teacher ngunit may activity na gagawin.
Busy siya masyado sa ginagawa niya habang ako'y nakatingin sa kaniya.
He is hypnotising my system, damn.
Tumunog ang bell, hudyat na tapos na ang current subject. Major subject namin sa susunod at dahil pareho kaming ICT major ay sa computer laboratory kami pupunta.
"So we will divide the class into two, the other group will be staying in that side." turo ng aming guro. Magkaiba kami ng grupo pero syempre sinulyapan ko muna siya bago sila pumunta sa designated spot nila.
Tumayo ako at tiningnan siya. Natawa ang katabi ko na siyang bestfriend ko din.
"Yiee, alam mo napakaadik mo sa kaniya, masyado ka ng tutok sa kaniya ah."
"Naman!" I joyfully smiled at her.
Within the group ay nagdiscuss kami sa assigned topic namin. Nakapink hoodie jacket ako ngayon at siya ay nakablue hoodie.
Couple hoodie, charot.
Sandra, stop imagining things. You're just hurting your damn self.
Dahil umalis ang guro namin ay napakaingay at napakagulo na sa loob. Tawa kami ng tawa sa isa ko pang bestfriend na pinagtripan namin. Hinila kasi namin yung tali sa hoodie o sa mismong hood ng jacket at tinali iyon. Ayun, para siyang tanga.
![](https://img.wattpad.com/cover/193405822-288-k724333.jpg)
BINABASA MO ANG
He's Worth Waiting For (COMPLETED)
Teen FictionFawziya Sandra Mendoza, an aspiring accountant and published author, reminisces about her high school days when she was deeply in love with her crush, Adriel Echo Castillo. She had hoped fervently that Adriel would one day reciprocate her feelings. ...