The Lost Sanggre [ COMPLETED ]

CHAPTER 30----WELCOME BACK TO THE WORLD THAT YOU BELONG AND THE VICTORY

SA MUNDO NG DIWATAO

DONNY's POV

Sa araw ng pagdating namin ni maymay sa mundo namin ay hindi namin inaasahan ang pagwewelcome sa amin. Nakita naming maraming nakahandusay na mga diwata at sa tingin ko ay kabago-bago lamang ito dahil masyado pang fresh ang dugong kumakalat ngayon sa paligid namin..

Shit! Napatingin kami sa gawi ng kapatid ni mm.

Hindi ito maaari! Napatingin kaming dalawa ni mm sa aking ina.. Yes! Aking ina! Kasama rin namin sa pagbabalik dito at ang iba pang mga diwata.. Nasa tabi ko ang aking ina na ngayon ay halos mawalan na ng lakas sa nakita naming kalunos-lunos na nangyari sa aming mundo.

Dito ka lang sa likod ko,anak. Huwag kang aalis sa tabi ko. Hindi na ako papayag na mawalay ka ulit sa akin. Sabi ng aking ina.

Don't worry,aking ina. Tutulong ako hanggang sa aking makakaya. Huwag po kayong mag-alala.. Kaya ko ito,ina.. Kaya natin to.. Sabi ko sa aking ina at hinalikan ko sya sa noo para mabawasan ang kabang naramdaman ng aking ina. At niyakap ko rin sya... Dahil doon,parang may dumagdag sa aking pagkatao.. Hindi ko alam kung ano yun.. Pero ang nararamdaman ko ay parang may dumagdag na lakas sa aking katawan..

Dito ka lang sa tabi ko,mahal kong kapatid. Huwag kang mawawala sa tabi ko... Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may mangyaring masama sa iyo. Mahabang litanya na narinig ko mula sa kapatid ni mm..

Opo,kuya.. Pero,hindi ako mangangako.. Alam mo naman diba? Nawawala ako sa sarili ko-----

Oo nga naman . tama nga pala..

Pero kuya,bakit ganito ang nangyari sa mga taong nandito?? Bakit andaming dugo?

Hindi sila tao,kapatid ko... Mga diwata sila.. At hindi ako magkakamali,may lumusob dito sa ating kaharian...tara! kailangan na nating pasukin sila ina-----

Natigil ang pagsasalita ng kapatid ni mm ng may mga parang mukhang hayop ang lumusob sa amin... Pinalibutan kami ng mga mukhang hayop pero nasa gitna kaming dalawa ni mm at ang mga kasama namin ang nasa harapan,likuran at sa gilid namin tila pinoprotektahan kami para hindi kami masaktan.