Legend Of Agatha [Under Edited/Completed]

Chapter 11 : The One of the Generals

A new person was born

"Can you please wake up, mylady! Don't be too precious!.." I rolled my eyes. Masyado pang maaga para sa kasungitan nya. Pinaglihi siguro ni Teya sa sama ng loob.

"Hoy! Ngayon ang pasok mo! PINSAN!.." Inis akong tumayo at inayus ang kama ko.

"Your uniforms was arrived! Sabrina. Bumaba ka agad pagkatapos mong ayus!.." Sigaw ni Teya sa labas ng pinto.

Binuksan ko na ang pinto at bumungad saakin si Stellar na masama ang tingin. Hawak nito ang isang malaking bag.

He stares at me like I was done something wrong. Pero kalaunan din ay napangisi ito habang pinagmamasdan ako.

Umirap nalang ako at kinuha ang bag na dala nya. If I'm not mistaken, this is my uniforms.

Irita talaga ako sa stellar na iyan! Pati maikli ko ng buhok, pinagtatawanan. Sarap nyang i-untog sa pader.

Nilapag ko ang bag sa kama at agad na binuksan.

•School uniform
•battle uniform
•cloak

"W-what the?.." Halos lumuwa ang mata ko sa nakikita ko. My god! Naghihirap na ba ang eskwelahang yun? Kay ikli ng tela!

Masasabi ko namang maganda ito at stylish pero masyadong revealing.

May blazer na kulay indigo, blouse na kulay lavander, dark pink na necktie, mahabang puting medyas, sapatos ,ang maikling palda at school pin logo.

"Mylady, bilisan mo na nga! Ang bagal-bagal.."

Napairap ako at agad na pumunta sa banyo.

Pagkatapos kung maligo ay agad kung sinuot ang uniforme. Sinuklayan ang maikling buhok at nilagyan ng pulang headband.

Nagmumukha akong si snow white pero ito ang gusto ko ,ang baguhin ang sarili ko. Kailangan kung mapanatiling lihim ang tunay kung katauhan.

Matagal nga akong nakatulog sa gabi dahil pinaghuhusayan ko ang ugaling minsan ay niwala ko.

Ng bata pa ako, I use to be the most adorable daughter. Palaging nakangiti at matapang.

Nagbago lang ang lahat ng nawala si mommy, I feel my whole world crushed. Kung kailan magaling na ako ay sya ring pagkawala ni mommy.

Nalaman ko ang lahat dahil kay Tita Felicia. Ako ang dahilan kung bakit nawala si mommy. Binigay nya ang kapangyarihan para mabuhay ako. Naging mortal na sya at doon rin sumugod ang mga traydor sa Agatha at pinaslang si mommy.

Pagkakataon nila yun, pero dahil nabuhay ako. Ako ang hahanap sa mga traydor na ito. Mamamatay sila sa kamay ko, sa ilalim ng pamumuno ko.

Ang kailangan ko lang gawin ay ang magpalakas para matalo sila.

Magbabayad sila!

"Wow! You look adorable!.." Halos gusto ng umikot ang mata ko. Kailangan kung magbago para hindi sila magduda.

"Anong niluluto mo, Tita?.." Pinasigla ko ang boses at ang bruha, halos na mapunit ang  mga labi nya dahil sa laki ng ngisi.

"Ang cute mo talaga!.." At malakas na pinisil ang pisnge ko. Halos na tumirik ang mga mata ko dahil sa sakit. Kung hindi ko lang kailangan to, kanina ko pa to binalibag sa sahig at sakalin.

"Mom, can we just eat. I'm hungry..." Masungit na sabi ni stellar. Kinurut naman ito ni Teya.

"Okay! Ihanda nyo nalang ang hapag. Ihahain ko pa ito..."

"Nilagnat ka ba? Kahapon kasi ay napaka seryoso mo at masungit..." Pilit akong ngumiti kay stellar. Gosh! May pagka madal-dal pala ito. Kala ko lang ay masungit at masyadong seryoso.

"Wala naman, bakit ayaw mo ba sa ugali ko ngayon?..." Nilapit ko ang mukha ko sa kanya. Namumula naman itong lumayo.

"Tsk! Whatever!.. " balik sa magiging masungit.

Nakangiti akong umupo. Sa totoo lang ay ang sakit nito sa panga. Siguro dahil sa palaging seryoso ko ay nakalimutan ko ng ngumiti ng matagal.

"Here's the food!..." Nilapag ni the ang umuusok na kanin. At bigla nalang may sumulpot na iba't ibang pagkain sa lamesa. Namangha ako sa nakita.

"Let's eat!.." Magsisimula na sana kaming kumain ng biglang dumating ang isang lalaki. Seryoso at matipuno ang panga-ngatawan. Handsome..

"Esteban, honey! Buti umuwi ka! I'm miss you so very much!.." Napangiwi ako ng maghalikan sila na parang wala ng bukas.

"Alam mo ba napakalungkot ko sa nagdaang mga araw, dahil hindi kita kasama..." Madramang sabi ni Teya at niyakap ang lalaki ng buong pagmamahal.

Ito pala ang asawa ni Teya, Ang gwapo katulad ni Stellar. Wait, sinabi ko bang gwapo si stellar? Naku! Mukha kaya syang pwet ang manok.

Masyado ko na yatang ginalingan ang pagiging childish at bubbly. Pati utak ko, naapektuhan na!

"Mom, Dad we're still here..." Nakasimangot na agaw atensyon ni stellar.

His smile then he noticed me.

"Oh? Honey! I forgot to introduce you to her. She's Sabrina Areson Ford, my best friend's daughter. I am her guardian starting now. Sabrina, this is my husband Esteban Grimstone II. The Commander in chief of the Sorceress castle..." My castle? So, her husband is a honorable person.

I smile then stood up. Rising my hand for a formal shakes up.

"Nice to meet you, sir..." Seryoso akong napatingin sa kanya. He accept my hand without hesitation.

"And you too young lady..." I smiled.

After all, he's one of my generals..

"Hoy! Wag kang tatanga doon huh! Maraming bully lalo't na bago kalang. Hindi na tayo uuwi sa mansion dahil my dorm doon. Don't be a trouble maker, pain in the ass and hardheaded, maliwanag?..." Parang kuya ko ang kaharap ko ngayon. Pero kahit, ganoon ay naramdaman ko na may kapatid ako.

Paano kaya kung hindi ako nagkasakit, at hindi na kailangang isugal ni mommy ang buhay nya. May kapatid na siguro ako.

"Nakikinig ka ba?..." Ngumiti ako at tumingala.

"Opo kuya..." Ramdam ko ang pagkabigla nya. Narealize ko na naging madamdamin ako pagkasabi noon. Umiling nalang sya.

"Kapit ka saakin dahil magteteleport tayo.." Agad akong kumapit sa braso nya at bigla itong niyakap.

"Simula ngayon, kuya na ang tawag ko sayo!.." Masaya kung sabi at tumingala sa kanya. Nakatitig sya ng mariin sa akin.

"Teleport na tayo, kuya..."

To be continued...
.