Bad guy (voltooid)

27// niet meer omheen

Pov Hailey Flores

'Hoi pap.' zegt ze en omhelst hem. 'Hoe lang ben je al terug?' 'Een weekje of twee.' Ik kijk even weg. Papa heeft altijd een betere band gehad met Maddie. Niet dat ik daar jaloers op ben, maar het is soms wel lastig om te zien. Ik haal even adem. Ik was duidelijk mama's favoriet. Dat bleek wel uit het testament. Ze heeft Maddie nauwelijks wat nagelaten.

'Blijven jullie voor lunch?' vraagt Sophia. 'Ja kan wel.' zeg ik en kijk Maddie even aan die ook knikt. 'Kom spelen.' zegt Devon tegen Maddie en trekt haar mee. Ik ga aan de tafel zitten. 'Hoe gaat het met je?' vraagt Sophia. Ik heb eerlijk gezegd geen zin in die vraag. Ik weet dat het duidelijk te zien is dat het niet goed gaat, maar toch wordt hij altijd gesteld. 'Goed.' zeg ik dan met een neppe glimlach. 'Hailey niet liegen. Zo heeft je moeder je niet opgevoed.' zegt papa. 'Oké, het gaat niet goed. Heel slecht zelfs. Nu blij?' zeg ik boos. Ik kan ze niet vertellen over Colt, of over wat er gebeurd is met Noah, hoe erg ik mam mis of wat voor een slapeloze nachten ik nog steeds heb.

Sophia bemoeit zich overal mee en dat is ontzettend irritant. 'Wat dan lieverd?' vraagt papa. 'Ik wil het er niet over hebben oké?' piep ik. Hij knikt. Ook als Maddie het te weten komt over Colt, vermoord ze me wat. Die twee kunnen niet vijf minuten in een ruimte zijn. Ik haal even adem. Maddie komt weer aan tafel zitten. 'Wat een energie hebben die twee.' zegt ze buiten adem. Ik glimlach schaapachtig. 'Hoe gaat het op school?' Ik kijk Sophia aan. 'Over twee weken tentamen week. Voor de rest wel goed.' lieg ik. Het gaat totaal niet goed op school en dat weet ik ook wel.

'Kunnen we gaan lunchen dan?' vraag ik ongeduldig. 'Ja rustig maar aan jij.' zegt papa. Ik zucht. Dit kan nog wel eens een hele lange middag worden.

***

Maddie zet me thuis af. 'Dankjewel, voor het meegaan.' zegt ze. 'Geen probleem.' mompel ik. 'Volgende week samen wat drinken?' 'Ja lijkt me leuk. Ik app je er nog wel even over.' zeg ik dan. Ik zwaai haar even uit waarna ik naar mijn appartementje loop. Als ik daar aankom, zie ik dat de deur op een kiertje staat, wat raar is wat ik weet zeker dat ik hem op slot heb gedaan. Voorzichtig loop ik het appartement in.

'Wat de hell doe jij hier.' roep ik boos. Hij staat met zijn armen over elkaar in de woonkamer. 'Ga weg, of ik bel de politie.' Hij blijft staan en zegt geen woord. 'Noah!' roep ik nu. Ik vis voorzichtig mijn telefoon uit mijn zak. Ik zet een paar stappen achteruit en druk op het contact van Colt. Ik bel hem maar zeg niks. Noah zet ondertussen wat stappen mijn kant op. 'Noah ga weg!' gil ik weer. Hij gaat op de bank zitten en legt een zakmes op tafel. 'Noah, wat ga je daar mee doen?' Ik sta ondertussen te trillen op mijn benen van angst. 'Ga zitten.' zegt hij.

Ik loop trillend van angst, naar de stoel die tegenover hem staat. 'Wat moet je van me?' Hij blijft stil. 'Niet van jou.' Hij grijnst even. 'Colt.' mompel ik zacht. 'Noah!' Een zware stem klinkt door de kamer. Ik kijk opzij. In een ruk staat Noah op en trekt het zakmes van de tafel. 'Hij heeft een mes!' gil ik. Colt kijkt er even naar. 'Kijk uit.' Noah probeert Colt aan te vliegen. 'Ik haat je.' gil ik naar Noah. 'Hailey, weg hier.' roept Colt. Ik doe wat hij zegt en maak dat ik weg kom.

Na een klap, zie ik Noah het appartement uit vluchten. Ik ren zo gauw als ik kan naar binnen. 'Colt?' Hij komt op me aflopen en slaat zijn armen om me heen. 'Laat me nooit meer zo schrikken.' zegt hij. 'Ben je oké?' vraag ik. 'Ik wel, maar hij niet.' Hij laat zijn hand zien die onder het bloed zit. Ik trek hem mee naar de keuken waar ik zijn handen afspoel.

Hij gaat op een van de keukenstoelen zitten. Ik ga voor hem staan. In een beweging trekt hij me op schoot.

'Ik kan er niet meer om heen.'