Dark House

5. Bölüm ♣ Testler

3 gündür yaptığım gibi odamda oturup kitap okuyordum. Artık iyileşmiş sayılırdım.

Kapını açılmasıyla bakışlarımı o noktaya çevirdim. Olivia'ydı gelen, tahmin ettiğim gibi.

"Ashley, artık kalkman lazım."

Sıkılmıştım aslında yatmakmaktan, kütüphaneyle ilgilenmek iyi olabilirdi. Yarım kalan bir işim de vardı hem.

"Kütüphaneye mi gidiyorum?"

"Hayır." Kaşlarımı çatarak yüzüne bakmayı sürdürdüm. Yemek saati de değildi.

"Nereye peki?"

"Sana bahsettiğim testler vardı ya hani.."

'Ee' anlamında kafamı salladım.

"İşte o testlerin zamanı geldi." Dedi elleriyle oynayarak.

"Hayır Olivia. Ben o testleri yaptırmam. Bizi yavaşça öldürüyorlar farkında değilmisin?!" Dedim sesimin yükselmesine aldırmayarak.
Bu sefer kaşlarını çatan Olivia' ydı.

"Başka bir şansımız varmış gibi konuşma."

Malesef haklıydı, başka bir seçenek sunulmuyordu bize. Tek seçenek aynada kendimizi hergün daha da zayıflamış, ölüme yakınlaşmış halimizi görmekti.

"Tamam." Dedim. Sanırım başka bir cevabım yoktu.

*****

5 numaranın yazılı olduğu kapının önünde durdum. Olivia buraya gelmemi söylemişti. Derin bir nefes alarak kapıyı araladım. İçeriye girdiğimde tahminen 20 kişi vardı.
Hepsi sandalyelerde oturmuşlardı.
Allison ı gördüğümde yanına oturdum.

"Merhaba."

Konuştuğumda sonunda beni fark edebilmişti.

"Merhaba."

Tam konuşacağım sırada odada bulunan 2.kapı açıldı.

"Allison."

İsminin söylenmesiyle Allison yanımdan kalkarak kapıya ilerledi.
Görüş açım kapanan kapıyla ayakkabılarıma yöneldi.

Ne yani? Burdaki onlarca kişinin sonu burası mıydı? Bu evin sahibinin çıkarları yüzünden mi ölücektik? Pes etmek istemiyordum ama aksini destekleyen bir durum yoktu. İç sesim bile beni kendi yalnızlığıma bırakmıştı.

Kapının açılmasıyla Allison dışarı çıktı. Gözleri beni bulduğunda belli belirsiz bir gülümseme yollayarak gitti.

Kapının açılıp kapanmalarıyla ilgilenmeyip düşüncelerimde boğuluyordum. Ta ki ismimi duyana kadar.

"Ashley."

İsmimi duyduğumda açık olan kapıdan içeri geçtim.

"Merhaba Ashley." Dedi doktor.

Cevap vermedim. Doktorun yanında ki kadın kazağımın kolunu yukarıya doğru kıvırarak kanımı aldı.

Yapılan birkaç şeyden sonra odadan çıktım. Ardından yemek saatinin geldiğini fark ettim. Merdivenlerden aşağı inerek yemekhanenin olduğu kata indim. Yemekhaneye girdikten sonra bir tepsi alarak Olivia'nın olduğu masayı aramaya başladım. Sanırım daha gelmemişti, bulduğum boş bir masaya oturdum.

Yemeğimle oynadığım sırada, karsımda ki sandalye çekildi. Olivia gelmişti.

"İştahın yok mu hâla."

"Hayır." Dedim ifadesizce. Gözlerimi Emma'nın olduğu masaya çevirip sinirle onu izlemeye başladım.

"Emma konusunu ne yapıcaksın?"

Olivia'nın sorusuyla gözlerimi yellozdan ayırdım.

"Bir planım yok ."

Ve Emma'ya bakmaya devam ettim. Bir süre sonra Emma üzerine içeceğini dökünce söylenerek yemekhaneden çıktı.
İşte oyun vakti.

"Olivia benim bir işim var."

Tabi ki Olivia işimin ne olduğunu anlamıştı. Önce kapıya daha sonra bana baktıktan sonra sorusunu yöneltti.

"Gelmemi ister misin?"

"Gerek yok, ben hallederim."

"Tamam." Dedi sırıtarak.

"Bir yumruk da benden olsun."

Göz kırpıp arkamı döndüm.

Yemekhaneden çıktığımda Emma'nın nereye gitmiş olabileceğini düşününce çok fazla seçenek yoktu. Lavaboların olduğu tarafa ilerlemeye başladım.

Kapıya ulaştığımda daha açmadan Emma'nın söylenmeleri duyuluyordu. Elimi kapının kurpuna koyduğumda yüzümdeki hafif, sinsi sırıtışa engel olamıyordum.

İçeri girdiğimde Emma kapının sesine aldırmadan üstünü siliyordu. Elimi lavabolardan birine koyarak yaslandım. Bir yandan da söylenmelerini dinliyordum.

Sonunda elindeki mendili çöpe attığında söylenmeleri de kesildi. Musluğu açıp ellerini yıkarken aynaya bakmasıyla bakışları beni buldu. Hafif çatık kaşlarının gerilmesiyle yüzümde ki hafif sırıtış tekrar belirdi.

"Merhaba Emma."

Merhabaa

Bölümü beğendiniz mi? Sence Ashley Emma ya ne yapmalı?

Hikaye için kapak hazırlayan @itachiyiseviyorum a teşekkürler :))

Vote ve yorumları unutmayın.
Öpüldünüüz :*