Dark House

10.Bölüm ♧ Arama

"Yanindayım."

Olivia nın yanımda olması kelimelerle tarif edilemeyecek kadar anlamlıydı. İçimde ki yanlızlık hissi kayboluyordu.

"Şimdi bana bildiklerini anlatıcak mısın? Bu çizimden başlayabilirsin mesela."

"Benimle gel." Cevap vermesine fırsat bırakmadan kapıya doğru yürüdüm. Koridora çıktığımda Olivia hâla içerideydi.

"Olivia?"

"Geliyorum." Dedikten kısa bir süre sonra yanıma geldi.

Söylenme ve sorularına karşı kulaklarımı tıkayarak onu kütüphaneye çıkardım.

"Neden buraya geldik?"

Gözlerimi devirerek onu en arka tarafında olan kütüphane raflarına yönlendirdim.

Olivia soru sormayı bırakmış beni izliyordu. Sembolün yaninda bulunan düğmeye bastıktan hemen sonra elimi çekip Olivia nin tepkilerini seyrettim.

Nasıl bir tepki verdiğimi hatırlayamıyordum ancak onun tepkisinin benimkinin aksine daha büyük olduğuna neredeyse emindim.

İrileşmiş gözleriyle bana döndüğünde içeri girdim. Bir yandan da kütüphaneye gelebilecek herhangi davetsiz misafir için kulaklarımı dört açıyordum.

Sağ tarafımda bulunan dolaba çömelerek kağıtlar arasında Dark house planını arıyordum. Göz ucuyla Olivia ya baktığımda kendi isminin yazılı olduğu dolabı açmak üzereydi.

"Hey." elini çekip anında bana döndü. "Dikkat et, parmak izi bırakma. Her ihtimale karşı."

Kısa bir süre söylediklerimi tartacak gibi olsada olumlu anlamda başını salladı.

Önümde bulunan kağıtlara odaklandım ve planı bulduğumda hepsini aldığım gibi yerlerine geri koydum. Çoğu uzun ve zor anlaşılır yazılarla doluydu.

"Olivia?" Başını fotoğraflarından ayırarak bana döndü. Yüz ifadesinden büyük şaşkınlık yaşadığını pekala anlayabiliyordum.

"Çizimi nasıl yaptığımı sormuştun." Elimdeki kağıdı ona yönelttim.

Kağıdı uzun bir süre inceledikten sonra elindeki resimleri dosyayla birlikte yerine koydu.

"Şimdi ne yapacağız?"

"Önce biri gelmeden burdan çıkalım." onayladığında kütüphane raflarına doğru ilerledik. Aynı şekilde düğmeye bastıktan sonra şaşkınlığı hala yüzünden okunan Olivia ya baktım.

"Burayı nasıl buldun?" diye soru yönelttiğinde, beni soru yağmuruna tutacağını anlamıştım.

"Tesadüf eseri."

"Başka biri burayı biliyor mu?"

"Hiç sanmıyorum."

"Peki ne yapacağız?"

Bir süre sessiz kalarak düşündüm. Ama ne yapacağımızı bende tam olarak bilmiyordum.

"Bilmiyorum ama bir plan yapana kadar burayı inceleyelim derim. "

"Bence de." Dedi kollarını göğsünde birleştirerek.

Sessizliği Olivia bozdu. Ayağıyla ritim tutuyordu. Ayrıca gözlerini bir noktaya dikmişti. Muhtemelen hâla şaşkındı ve düşüncelere dalmıştı.

"Hadi gidelim." Dediğimde ritim tutmayı bıraktı.

"Tamam."

Kütüphaneden çıkıp merdivenlerden indik.

Koridorda yürurken Olivia şaşkınlığını atarak konuştu.

"Burdan çıkmak çok zor olacak." Dedi koridorun sonuna gözlerini dikerek.

"Biliyorum.." diyerek onayladım.

"Ama en azından çabalamış olacağız."

"Haklısın. Bir şey daha. Sadece ikimiz mi olacağız?"

Adımlarımı durdurarak ona döndüm.

"Olivia, kimseye güvenemeyiz. O yüzden kimse bilmemeli, en azında güvendiğimiz bir başkası olana dek."

"Anladım."

Tam konuşmak üzereydim ki duyduğum anonsla vazgeçtim. Ve gözlerimi anonsun geldiği yöne diktim.

Herkes bahçeye!

Çatık kaşlarımla Olivia ya baktığımda onunda bana baktığını gördüm.

"Neler oluyor?" Diye sorduğumda iki elini yanına açarak omuz hizasına getirdi.

"Bilmiyorum."

Anons ikinci kez duyulduğunda hızlı adımlarla merdivenleri indik.

Bahçeye indiğimde her zamankinden kalabalıktı. Neler oluyor?

"Olivia?" Arkama döndüğümde yoktu. Kalabalıktan dolayı Olivia yı bulmam zorlaşıyordu.

Tanıdık birini bulmak umuduyla etrafa göz gezdirdim.

Emily ve Allison ı bir köşede arkadaşlarıyla konuşurken bulduğumda yanlarına gittim.

"Selam." Emily ve Allison aynı anda karşılık verdi.

"Selam."

"Neler oluyor?" Diye sorduğumda Emily cevapladı.

"Tabi sen yenisin."

Anlamayarak kaşlarımı çattım.

"Arama yapıyorlar. Uzun zamandır yapmadılar zaten."

"Peki ya neden?" Sorduğum sorunun cevabıni az çok tahmin edebiliyordum da.

"Karışıklıkları önlemek için. Kimse burdan kaçmaya cesaret edemiyor zaten uzun zamandır."

Omuz silkerek bakışlarımı kalabalığa çevirdim.

Umursamıyordum, endişelencek bir şey yoktu ne de olsa.

Ama bir süre sonra yanıldığımı fark ettim. Aksine bu olayı fazlasıyla umursamam gerekiyordu.

İşte o an kalbimin ritmini hızlandıran cümle yankılandı kafamda.

Dark house çizimim en son odamdaydı!

Merhabaa.

Bölümü nasıl buldunuz?

Hepiniz yakın tahminlerde bulundunuz bu yüzden seçmek zor oldu, ama birini seçmem gerekiyodu :d

yorumlarınızı bekliyorumm

öpüldünüzz :*