helpless; taekook

|şarkı

Taehyung sırt çantasını bagaja koyması için Jungkook'a verdi. İkisi de öne oturdular, Taehyung yolcu koltuğundaydı.

Jungkook arabayı çalıştırdı.

Taehyung'a, "Kemerini tak," dedi.

Taehyung garip kayışı bulmak için başını sağa çevirdi. Bir aptal gibi görünmemek için elinden gelenin en iyisini yapıyordu, kemeri çekti.

Neden içeri girmiyor?

Jungkook ona baktı.

"Yardıma ihtiyacın var mı?"

Taehyung başını salladı.

"Kemeri takmayı bilmiyor musun?"

Taehyung tekrar başını salladı.

"4 yaşımdan beri arabaya binmedim. O yaştayken, annemle babam çocuk koltuğunda kemerimi bağlardı."

Jungkook kendi kemerini çözdü ve kemere ulaşabilmek için Taehyung'a yakınlaştı.

Taehyung geri gitmeye çalıştı ama koltuk fazla dikti.

Jungkook kemeri Taehyung'un omzundan çekti ve onun için taktı.

"Şimdi tamamen güvendesin." gülümsedi.

••••••

İlk bir dakika tamamen sessizdi. Taehyung koltuğunda tuhaf bir şekilde oturmuş parmaklarına bakıyordu. Jungkook ona baktı, korkusunu fark etti. Ortamı yumuşatmak için radyoyu açtı.

Taehyung'un en sevdiği şarkı - Shape of You - çalıyordu.

Jungkook parmaklarıyla direksiyona vurarak şarkının beatiyle ritim tutuyordu. Şarkıya eşlik etmeye başladı.

Taehyung şaşkın gözlerle ve hayranlıkla ona baktı.

"Şarkı söyleyebildiğinden hiç bahsetmemiştin."

Jungkook ona baktı ve yola geri döndü,

"Pek bahsedilecek bir şey değil." dedi, neredeyse utanmıştı.

"Bahsedilecek bir şey değil mi? Bir melek sesine sahipsin!"

Jungkook, söyledikten sonra Taehyung'un da kızarmasına sebep olan bu övgüyü duyduğunda kızardı.

"Iı,"

"belki eve gittiğimizde senin için bir şeyler söylerim."