Taehyung tavuktan yiyebildiği kadar yedi ve tüm sütü midesine indirdi.
Henüz kimseyle konuşmamıştı ama yanında oturan Jungkook ona zevk veriyordu.
Artanları atmak için sandalyesinden kalktı, Jungkook onu durdurdu.
"Hemen gidecek misin?"
Taehyung sadece ona baktı.
"Evet. Yapmam gereken şeyler var." Yalan söyledi.
Jungkook kafasını salladı.
"Tamam. Gitmeden önce,"
Taehyung'un dikkati arttı,
"Sana mesaj atabilir miyim ya da telefon numaranı falan alabilir miyim?"
Taehyung şaşırmıştı.
"N-ne?"
"Bilirsin işte, sana mesaj atabileceğim ya da arayabileceğim bir şey."
Taehyung hala anlamamıştı.
"Bana mı?" Kendini işaret etti.
Jungkook güldü.
"Evet, sen şapşal. Eğer matematikte birlikte çalışıyorsak sana haber etmem gerekecek."
Doğru. Matematik. Başka ne için numaramı istesin ki?
"Evet, numaram *** *** ****."
Taehyung, Jungkook'u numaraları telefonunda tuşlarken izledi.
Yazdığı isme merakla baktı.
Taehyung Kim
Hoşuna gitmemişti.
Jungkook'un bir şeyler yazdığını gördü.
Taehyung'un telefonu titredi.
Cihazı cebinden çıkardı ve mesajı okudu:
Bilinmeyen
hey, ben Jungkook🙊
ŞİMDİ OKUDUĞUN
helpless; taekook
Short Story"yatak odanın kapısını nasıl kilitleyeceğini gerçekten öğrenmelisin." the owner is @cupofmilktae angst
