Crush Back or Cash Back

Chapter 11

Chapter 11

Demi POV

Papunta ako ngayon  sa Cafetria. Naisipan ko na layoan nalang si Tyler. Dahil mas lumalala  pagpalagi ko siyang kasama. Lalo along nahuhulog sa kanya. At hindi ko kayang masaktan pa ang puso ko ng dahil sa kanya. Wasak  na Ito. Wawasakin  pa ba niya? Hindi ko Alam kung tama ba ang naging desisyon ko. Hindi ko Alam kung ano ang kalabasan  nito. Pero kailangan Kong protektahan ang puso ko tama Demi. Kailangan talaga.

“Demi?”tawag ng pangalan ko. Ni lingon ko ito at si Violet naman Ito. “Demi sabay tayo lunch” sabay hila sa kamay ko. Dumating na kami sa Table namin. At Dali Dali akong tumayo at umorder.  Halata ba?? Makaka moveon din ako don. Sinampal ko ang mukha ko. Demi ano ba?! Di nga naging kayo diba.

“Okay ka lang Demi?”Tanong ni Violet sa akin. Dahil sa pagsampal  ko siguro sa sarili ko sino bang buang no. Tumango ako. At kinuha ko agad ang pagkain. Pero syempre hinintay ko si Violet. Dali Dali akong pumunta sa lamesa. Para madali  lang ang pagkain ko.  Mamaya at nandyan pala sila. At ayaw Kong makahalata si Violet. Well halata na masyado nko. Nakakalito ako.

“ Demi dahan  dahan sa pagkain" Suway ni Violet sa akin. Nag aalala  ang mukha niya.

“Gutom kasi ako Violet  eh" Sagot ko kay Violet. Sana di niya halata. Tumango siya  at pinapatuloy ang pagkain. Tapos na ako. Nang may matanaw akong paparating . Sina Tyler. Yun. Agad ako tumayo.

“Violet sorry pero may kailangan pa akong gawin"Paalam ko kay Violet. Narinig ko pa ang tawag niya sa akin pero hindi ko na siya nilingon pa.

DAY TWO ng pag iwas ko kay Tyler. Nasa field kami nina Owen , Finn, at Violet.  Gumagawa kami ng assignment  parehas. Dahil one hour pa  before ang start ng class namin. Kaya Dali Dali akong gumawa
Di daw naka join si Tyler. Dahil may Class pa siya ngayon.

“Ang hirap naman nìto"Owen.

“Patingin nga"Finn. At kinuha ang notebook ni Owen. “Ang Dali nito dude" At sinagotan nita ito" Ayan  “
Ngumiti si Owen . At nagpasalamat. Natanaw  ko sa malayo ang gwapong  lalaki na iniiwasan ko jusko.
Dali Dali Kong tiningnan ang orasan ko thirty  minutes pa before start ng class ko . Lumabas na pala sila. Teka anong  ipapalusot ko dito?  May idea na pumasok sa utak  ko.

“Guys mukhang nagugutom ako Punta nalang ako Cafeteria  ah" Sabay tayo ko. At dahan dahan ng lumisan sa field.

“Demi sabay na kami baka gusto mo?” Violet. Nacucurious siya sa mga pinag gagawa  ko.

“Wag na ipagpatuloy niyo na ang paggawa niyo pumunta pa ako sa teacher ko may itatanong lang ako" Tumango naman siya at success  ako doon. Dali Dali akong umalis na sa field. Ayaw ko pang makita si Tyler. Tsaka  na pag moveon na ako. I Lied again. Nag sinungaling nanaman ako sa kanila.

TWO WEEKS na akong umiiwas  kay Tyler. Hindi na masyado akong nakakasama sa  bonding dahil panay ang rason ko para hindi makapunta. Minsan nalang pag wala si Tyler. Pinsan sila eh kaibigan lang ako. Anong right ko diba. Close naman kami . Close parin kami Sa mga pinsan ni Tyler. Alam kong nakakahalata na ang tatlo  pero di nalang yun pinapahalata sa  akin. Hindi ko Alam anong takbo ng isip ko ngayon. Miss ko na si Tyler. Miss na miss

Kaso kailangan  kong gawin ito. Nasasaktan ako eh. Kapag nakikita ko  siyang masaya at hindi na akong ang dahilan. Para akoang pinapatay .  Pero sana mawala na itong nararamdam ko sa kanya. Ayaw kong humantong  pa to sa maging baliw na ako sa kanya.

Nandito ako sa Classroom namin. Dismissal  na kaya . Tumakbo  ako papunta  Cafeteria. Pumila ako at nag order ng pag kain. Pagkatapos kong mamili ay kinuha ko na ang Tray at nag ganap ng table para sa akin. Alam Kong five minutes pa before mag dismiss  sila Violet. Nagpray muna ako at  nagsimulang kumain.  Nagpapasalamat ako dahil lumalaki na ang kita ko sa raket ko. Kinuha ko ang spoon at fork ko at kumain na. Nagulat nalang ako ng may mga umupo sa table ko.

“Demi upo kami ah"Tumango ako. Hindi ko pinag aksayahan ng oras ang magtanong.  Wala na sigurong bakante kaya na ki-share. Pero bakit pangalan ko tinawag ako?  Ah siguro kilala lang ako. Malay ko ba pero sina Owen lang friends ko. Pag angat ko  ng tingin. Si Tyler at bumungad sa akin. Biglang bumilis ang puso ko. Anong gagawin ko. Nandito na sila. Jusko. Naka ngiti sila sa akin .Katabi ko  ngayon si Violet

“Demi two weeks kanang hindi nakaka sabay sa Amin kaya kami nalang gumawa ng paraan para maka sama.ka sa amin"Owen. Ngumiti sila. Ngumiti din ako. Sino ba ako para di ngumiti.

“Oo nga Demi. Lately naging busy kana eh “ Violet.

“Tingnan mo stress na stress ang mukha mo" Finn. Pinagtawan nila ako. Mag pipinsan Nga.

“Kumain nalang tayo"at nagpray kami at kumain.

“Salamat sa time Demi" Finn. Pagkatapos naming kumain ay nandito kami  sa field. One hour pa before class namin. Parehas so okay lang. Katabi ko  si Violet. Tatabi  sana si Tyler. Pero umiwas  ako.

“Salamat sa inyo guys ang bait niyo the best kayo" sabi ko sa kanila. Nag group hug naman kami. Ang swerte ko sa kanila na gu-guilty  tuloy  ako na na damay sila sa pag layo ko kay Tyler.

“Demi Punta muna kami cafeteria nagugutom kami dyan muna kayo" Violet. At agad niyang hinila  ang kamay nina finn at owen.

Kami nalang dalawa ni Tyler ang naiwan.

“ Iniwan na nila tayo"Tyler. Tumingin ako sa kanya  at niligpit ang gamit ko. Ayaw Kong makasama siya. Bumibilis  ang tibok ng puso ko. “Saan ka  pupunta?” dagdag niya. Hindi ko siya sinagot  at tinalikuran ko siya.

Mabilis along naglakad ngunit na habol niya ako hinawakan niya ako sa kamay at hinila paharap  sa kanya. Ang lapit namin. Di ko na Alam ang gagawin.

“Tumingin ka sa mga Mata ko Demi" utos niya ngunit  hindi ako tumingin.

Hinawakan niya ang pisngi  ko at bumungad sa akin ang kanyang mukha.

“Sabihin mo nga sa akin Demi, iniiwasan mo ba ako?" Tanong niya. Mga Mata na malungkot ang nakita ko dito.

“Hindi ba halata?”Sagot ko

“Bakit Demi may nagawa ba akong Mali sabihin mo may problema ba? tutulungan kita. “Tyler.

“Sabihin mo Demi nakakabaliw. Ako lang iniiwasan mo eh. Sina Owen di naman. Alam Kong ako ang dahilan wala ka sa mga outing" Tyler.

“ Kailangan ko Tyler. Kailangan Kong umiwas. Anong problema  ko?”tumingin ako sa mga Mata niya. Naluluha  na ako. “Nahuhulog na ako sayo" nagulat siya sa sinabi ko di siya makapagsalita.

Kinuha ko ang mga gamit ko at umalis na . At dahil sa pag amin ko. Lalayo  na ako ng tuluyan  sa kanila.