Crush Back or Cash Back

Chapter 39

Chapter 39

DEMI POV

NAGIISIP ako kung saan ako mag tra-trabaho. About business  naman ang aking natapos. At kailangan Kong mag apply ngayon. Meron naman akong raket. Pero kailangan Kong mas malaking  sahod.  Sila Violet ay hawak na nila ang mga company nila. SANA AKO DIN.

Tumatawag namang ako kay Violet.  Nag kikita kami minsan . Pero hindi ko na nakita sila Finn at Owen. Naka suot  ako ngayon ng straight cut at long sleeves  na polo. And coat. Block heels na color black ang suot sa paa. Envelope at sling bag ko.

“ Ma una na ako magaaply pa ako"  paalam ko kina mama at papa. Mag drive drive pa si papa. At mag lalaba  pa si mama.

“Sige anak Wish you luck"mama at hinalikan ako sa pisngi. Ngumiti naman ako.

“Sisiguraduhin ko  na ma tatangap ako dito at maahon ko kayo sa Hirap mama “ako. Confident  ko na sabi sa  kanila.

Pag katapos ng usapan namin ay nag apply ako sa kahit na anong company at tatawagan lang daw ako kung papasa ba ako. Di ko na bilang ko ilang company ang inapply  ko. Basta sana matanggap ako. Para to sa mga magulang ko. Deserve nila na hindi mag hirap.

LUNCH time na at naiisipan ko  na kumain na habang hinihintay ang tawag ng company sa akin. Dahil kung tangap ako bukas ka agad mag tra trabaho ako. Duty ka agad.

Kaya naman pumunta ako sa streetfood  na pagkain.

“Manang rice po at isaw" Ako. Binigay ko naman ang bayad at kinuha ang mga binili ko.  Kaya naman ng masiguro ko na kulang sa akin ay nag order ako ng palabok,  halo halo at buko juice.

Busog na ako. Ngunit habang hindi ko pa kayang mag lakad dahil puno pa ang tyan ko. Ay nilibot ko ang paningin ko  sa paligid. Pinagmasdan ko ang mga pulubi na nanghihingi  mg pera pero hindi binibigyan  ng mga Tao. How cruel!  Bakit ganyan sila. Sila pa ang may kaya sila pa ang may ganang mang damot

Kaya naman tumayo ako. At mabilis na nag lakad patungo sa kinaroroonan ng  mag ina na namamalimos  sa  kalsada.  Sinamaan ko  ng tingin ang lalaking nasa harapan ko ngayon. Familiar siya pero hindi ko na dapat kilalanin pa. Alam Kong nakita ko na siya kung saan saan pero hindi ko lang ma tandaan.

“Walang galang  na po . Ang yaman niyo pero ang damot niyo sa mga katulad nila. “ mahinahon ko na sabi pero may halong insulto sa lalaking NASA harapan ko.  “ Kung ayaw niyo pong bumigay  ng pera. Sana naman po wag niyong itulak ang mag ina" umiiyak na sila ngayon pag baling ko.

“ Kung sino pa ang walang mabigay  Yun pa ang willing mag bigay. Pero kayo NASA inyo na lahat  pero wala katong puso sa mga katulad nila"Taas kilay Kong sabi at pinatayo  ko ang mag ina. Hindi ko namalayan na pinag tiningnan na kami ng mga Tao.

“ Tara napo" sabi ko sa kanila at tinulongan na tumayo ng maagi.

“ Salamat po ate ha .. gusto lang naming mag hingi  para may makain  kami. “sabi ng bata sa akin. Alam Kong wala na akong pupuntahan pa na company dahil halos na apply ko na ay nagdesisyon ako na pagkainin   sila.

“Anong gusto niyo?” Tanong ko sa kanila. Ngumuti  ang bata sa akin.

“Nako po ate wag na nakakahiya “ bata . At yumuko siya. Ang ina naman ay naka yuko rin. 

“ No I insist “ sabi ko at hinila sila. Patungo sa mga sstool.

Binilhan  ko  sila ng chicken with rice na worth of fifty pesos ,tubig , palabok, mami, at halo halo. Dahil Alam Kong gutom ka gutom sila. Naranasan namin nila papa na maging ganyan kaya na aawa ako sa kanila. Pinagmamasdan ko lang silang kain ng kain. Noong una ayaw nila dahil nakakahiya pero sinubuan  ko sila.  Kaya naman wala silang magawa kundi tanggapin nalang yun. Sabi pa nila na masyadong marami. Pero wala na bayaran  ko na. At hindi na nila iyun  ma isasauli

Kaya naman ng hindi na nila ma ubos ay pinabalot ko.

“Ayan po para meron pa kayong  kakainin mamaya"abot ko sa kanila at ngumiti ako.

“Salamat talaga iha ang buti ng kalooban  mo.  Sana matangap ka sa trabaho “ ang ina ng bata. Pumikit ako dahil hindi ko Alam ang sinasabi niya. Bakit niya Alam? Na nag apply ako eh hindi ko naman kwenento.  Pag mulat ko ng aking mga Mata ay wala na silang dalawa.

Nag sitaasan ang aking balahibo. Weird.

Bumalik ako sa reality  ng may tumawag sa cellphone ko

Ang company ng inapply ko ang tumatawag sa akin.

“Ms Campbell . Pwede ka ng mag start bukas . “Manager.

“ Talaga po salamat" ako.

“Don’t mention it “ at binaba ang linya.

Tanggap na ako.

Ito na talaga. Ito na. Maahon ko na sila mama.

Ilang minuto ang nakalipas at may tumawag.

VIOLET CALLING.......

"Hello"bungad ko sa cellphone  ko.

“DEMI I hatid mo  kami sa airport please" Violet.

“Okay"ako at mabilis na sumakay ng jeep patungo sa airport.

Medyo traffic kaya tinext ko si Violet

To:Violet

Medyo traffic

Sent

Ilang segundo ang nakalipas at umuusod  na ang mga sasakyan.  Kaya naman pag dating ko sa airport banda  ay bumaba ka agad ako. Saan ba pupunta ang mga to?
Hinanap ko sila.

Tinawagan naman ako ni Violet na nakita niya na daw ako.

Kaya naman nag tungo ako kung saan siya naroroon.

“ Hi" Ako. At ngumiti sa kanila. Good thing wala si Tyler.

“ Wala si Tyler.  Nasa loob na “  Violet. Halata ba akong hinahanap siya. “by the way pinapunta  ka namin ngayon dahil  baka matagal kaming makakabalik . “ VIOLEt. At niyakap ako niyakapan naman ako nina Finn at Owen. “mag iingat  ka  dito" Violet.

“ Kayo din “Ngiti ko sa kanila.

“Sige at baka ma late kami sa flight kailangan lang naming asikasuhin ang business “Violet. At umalis na nga sila. Niyakap pa nila ako bago sila pumasok .

Mabuti naman at hindi ko na nakita pa si Tyler. Mahihirapan lang ako. Kung ganon.

Pero may naramdaman akong parang pinupunit ang puso ko.

Hindi siya nag paalam dahil wala na kami