Crush Back or Cash Back

Chapter 31

Chapter 31

Demi POV

Hindi na ako umasa  pa. Sana hindi na to ISSUE sa school namin.  Kaya naman ng makita ko si Tyler na pababa sa sasakyan niya ay lumayo na ako.

“Wahhh Notice me papa Tyler"
“Ang gwapo niya"
“Ang swerte ng girlfriend  niya"
“Sinabi mo pa"
“Ang swerte swerte talaga"
“ sana ol"
“Sana all"
“ akin ka nalang papa Tyler"
“Tyler wahh"

Sigaw ng mga Tao. Tiningnan niya ako at umiwas ako ng tingin sa kanya at nag patuloy sa pag lalakad
Mas mabuti na to para madali  akong maka moveon.  Kaya nag tungo na ako sa room ko at ginawa ko nalang ang dapat gawin. Malapit na akong mag graduate.

Discuss lang naman ang teacher namin at buti naka study ako sa mga lesson niya.

LUNCH  break na at hindi na ako aasa na sasabay  pa sila. Masaya na  sila na. Wala ako. Kaya kaya na nila yun. Hindi ako pinsan after all. Kailangan ko ng pakawalan  ang mga bagay na nakakasakit  sa akin. Dahil kung  hindi ay mas lalo lang akong masasaktan  kung ganon.

Pumila ako at nag order ng lunch . Rice, tocino  and coke. Okay na sa akin to. Kaya pumili  na ako ng table. Sa dulo ang napilian  ko na kainan. Kaya nag tungo na sana ako ng umupo sina Tyler doon. Hindi ako nagpakita sa kanila. Kaya nakiupo nalang ako sa ibang lamesa. Mabilis lang akong kumain at umalis na.

Nakayuko ako habang nag lalakad.  Ayaw ko silang makita.

NASA Field ako ngayon. Wala lang gusto ko lang  tumambay dito dahil feel na feel ko ang fresh air dito.  Dahil open field ito.

Tumingin ako sa langit. Naiiyak pa rin ako habang naalala ko ang lahat ng nangyari sa akin. Nag pa ka tanga ako sa taong manloloko.  May munting Luha  ang lumabas sa sarili Kong mata. Pinahid ko ito at tumayo na.

May pamilyar na Mata ang bumungad sa akin. Tipid na ngiti lang ang ginawa ko sa kanya. At umalis na.

Kailangan ko ng ganito. Ayaw ko na siyang makita  pa sana. Pero mapag biro ang tadhana. Gumagawa ako ng paraan para hindi na kami mag kita pa. Dumaan  ako  sa  ibaang  exit kahit malayo ito sa bahay namin ay  ginagawa ko.

Uwian na at kailangan ko ng umalis.  Nahagip ng  Mata ang dalawang taong naka tingin sa isa’t  isa habang NASA malayo.

TYLER AND HAZEL

Nandito lang ako at nakatingin lang sa kanila na malayo ang agwat  . Ngumuti lang si Tyler kay Hazel.
Lihim akong  nasasaktan .

You finally Home Tyler.

Nakita mo  na ang taong Mahal mo ng totoo. At hindi awa ang nararamdaman no. At hindi ko kailangan mag panggap  sa lahat ng ginagawa mo.  Namumuo na naman ang luha sa Mata ko. Lintek na puso  palagi nalang nasasaktan .

As much as possible  ay hindi na ako masaktan. Soon makaka moveon din ako sayo  TTyler.at humakbang na palayo sa School.

RAKET TIME  na. At bago ako pumunta doon ay napadaan ako sa streetfood na kinainan namin ni Tyler.

Bumalik lahat ng alaala namin.  Ang saya  namin non. Sana totoo nalang lahat ng pinakita niya sa akin noon. At walang halong panggap.  Pero hindi na mababalik ang lahat. Hindi  ko na alam ang gagawin ko ngayon. Kung dapat bang moveon nalang o ipagpatuloy ang nararamdaman. Pero ang rupok ko noon.

Kaya naman ay pumasok ako sa street na yun at kumain ng isaw with rice and halo  halo at buko juice.

“Ito po bayad manang"Ako at binigay ang bayad ko. At umalis na doon. Huli na ang lahat wala na si Tyler. Huli na rin ang lahat.  Huli na dahil ngayon ko palang nalaman ang totoo.

Busy ako sa pag tra-trabaho  halos lahat pinasukan ko ngayong gabi. Para maka kita at malibang ang sarili ko at di na maalala  pa ang sakit na binigay ni Tyler sa akin. 

“DEMI ito pa oh “bigay ng tindera ng karenderya sa akin  nag huhugas ako. At bilang waitress  nila.
Hinatid ko naman ang pagkain na caldereta and rice sa table na sinasabi ni maam.

“Wala na po ba?”Tanong ko  habang na ca calculator  si maam. Umiling siya.

“linisin  mo ang ibang table Yun nalang at maka ka uwi ka na" sagot ng may ari kaya ginawa ko naman ang lahat ng pinapagawa nita at nawala nga sa isipan ko si Tyler. Thank you naman kung ganon.

“ Maam tapos na po uwi na po ako" sabi ko at nag paalam na . Mabait naman sila maam kaso ang Mahal ng tinda nila kaya sa streetfood nalang ako kumakain masarap pa mura  pa.

Habang naglalakad ako tungo sa last raket ko ngayong  araw at may natanaw ako sa park na maraming mga couples. Mapapa sanaol ka nalang.

Pero walang forever. Tsk ang bitter ko.  Kami ni Tyler ay hindi pwede sa isa’t  isa ang tadhana na ang hadlang doon.

Nagtitinda ako ngayon ng gulay. Naalala ko noon ng  may lalaking sinabihan akong  mag ingat sa susunod. Tsk ayaw ok na siyang makita pa.

Nang matapos ko na tong  maubos  sa pag tinda. Kinuha ko ang bayad ko kay along at umuwi na at tinatahak na ang bahay namin.

Pinipilit Kong kalimutan si Tyler pero hindi ko magawa anong meron ka? Na wala sa iba? Sana hindi na ako umasa noon at naniwala noon. Edi ako ang nasaktan ngayon. Pero sana minahal niya ako noon pa ng totoo edi happy ending na. Pero wala eh tadhana siguro ko ito.  Siguro sa ngayon mahalin ko muna ang sarili ko. Wala akong laban kay Hazel dahil siya ang minahal ng totoo. At ako awa lang. Kaya hindi kami pwede. Kami ay pinagtagpo at di tinadhana.  Nararamdaman ko nanaman ang luha na dumadaloy sa  pisngi. May hanggang  nga ang lahat. At pati na kami ni Tyler. Natapos na ang siya at ako sa akin. Kahit wala naman kaming  ganon  para sa kanya

Ang Bigat na ng nararamdaman ko.

NASA harap na ako ng bahay namin. At may pamilyar na Tao ang NASA gate.

“VIOLET?” at tumingin ito sa mga Mata ko

TO BE CONTINUE......