Crush Back or Cash Back

Chapter 48

Chapter 48

DEMI POV

NAGULAT ako sa nag salita at Alam ko na si Tyler yun. Siya nga ba si James? Nawala na sa isip ko ang kababata ko ah.

“Yes?” Taas kilay kong tanong at naka tayo na ako. Kinakabahan ako. Dahil halos five years kaming walang batian  sa  isa’t  isa.  Matagal tagal na kaming hindi nag kikita at nag kakausap  at hindi ko Alam bakit ganito na naman ang puso ko. Tumitikbo parin kay Tyler.

“Kababata daw  kita?” Parang hindi maka paniwala si Tyler na ako ang kababata niya.  “ Sino ka  nga ba talaga Demi? Wala akong alam tungkol sayo masyado at malabong  ikaw si Leigh “ dagdag niya pa.

“ I’m  Demi Leigh Campbell. Anak ni Adelia  Campbell at Lorcan Campbell. “ sabi ko lumahad ako ng kamay na parang di kami mag ka kilala noon at ngayon lang.

Gulat ang expression  ni Tyler. Naka awang ang bibig niya.

“ So ikaw nga si Leigh ?” dudang tanong niya. Tsk upakan kaya kita ngayon.

“ Leigh tawag nila sa akin  noon “ sabi ko at bumaling na sa swimming pool. “ Ikaw sino ka ba Tyler? “ tanong ko  sa kanya.

“ Tyler James Stewart anak ni Cora Stewart at Brogan Stewart"cold na sabi niya. Katulad ko na nag lahad ng kamay kanina at hindi tinangap. Siya naman wala. Aba sino ba nag loko sa akin noon? Five years ago aber.

"James lang tawag ng mo------" hindi na natapos pa ni Tyler ang sasabihin niya pa ng inunahan  ko.

“Ng mommy mo.  Yan palaging tinatawag  niya sa iyo noon diba?sabay pa nga tayo sa lahat ng bahay noon pero nag bago yun ng traydorin  kami ng papa ni Caleb ex ng ex mo ang labo diba?”sabi ko at ginagaw galaw ko  ang aking paa sa swimming pool kasi naman adik ako sa tubig.

“ So ikaw nga si Leigh?” sabi ni Tyler at ramdam ko na naka tingin siya sa akin. Tumango ako.

“Kababata pala tayo hindi ko Alam na ang nag  loko sa akin noon ay  kababata ko pala" natawa ako ng peke  sa sinabi ko.  Tumingin ako sa kanya  at nag iwas siya ng tingin. “ ang liit  ng mundo ano pinaglaruan pala tayo ng tadhana “

“ Look demi sorry sa nagawa ko hindi ko sinasadya" sabi ni Tyler.

Tumingin ako sa mga Mata niya. Ganon din siya binabasa  ko kung sincere bahh.

“ Sorry lang Tyler kung ikaw kaya ang nasa posisyon ko noon!”sigaw ko sa kanya.

At tumayo na ako. Wala namang kwenta kung  ipapatuloy ko pa siyang saktan ako. Ako lang din ang mag dudusa  sa huli at siya ay masaya habang nakikita akong ganito. Hindi siya si James na nakita ko noon. Palagi yung masaya. Pero itong Tyler James  na nasa harapan ko kanina. Hindi na siya katulad noon. Nagbago na siya.

Kaya  malaki ang hakbang ko papunta sa bahay nila. Ayaw ko na siyang makita pa. Ayaw na ayaw ko na masaktan pa. Bakit pa hindi ka siya magawang limutin?

Naramdaman ko na may isang butil ng luhang nakatakas  sa  Mata ko  agad ko namang pinunasan  . Ayaw ko na may makakita sa akin na nasasaktan naman ulit . Tama na tama na yun. Yung araw na umalis ako kay James at nalugi daw kami. Ma MISS ko siya bumalik ang life ko na boring noon . Pero bumalik naman ang masayahin kong Tao ng nag trabaho ako para kina mama para hindi na sila mag dusa pa. Naririnig ko si mama na umiiyak  . Dahil hindi siya sanay sa mga gawain  na yun. Si papa naman palaging palpak  noon. Palagi ko nalang nakikita na niyayakap  ni dad si mom noon. Kaya naman ng marealize ko na pang mayaman lang ang dad at mom ay mama at papa ang tinatawag ko sa kanila.

Hanggang sa nakasanayan  nalang namin na mabuhay  ng  simple. Sabi ko sa sarili ko noon tatawagin ko lang sila ng daddy at mommy kung mayaman na ulit kami at  na ahon  ko na sila  saa hirap. Wala akong gaanong  kaibigan non. Palagi akong binu bully. Dahil ang hirap daw namin at scholarship  lang daw kami umaasa. Iyak ako ng iyak noon. Pero pinatatag ko ang puso ko. Kaya wala akong kaibigan dahil ayaw Kong I judge easily . Ang sakit kase eh hindi nila Alam ang totoong storya pero judge kaagad.

Ayaw Kong may kaibigan dahil gusto ko focus lang ako. Malaki na ako ng ma lugi daw kami. Pero kung hindi dahil kay Tito Arthur siguro. Kami na ni Tyler. Crush ko siya noon eh. Hanggang sa nalimutan ko siya ng tuluyan dahil aanhin  ko siya kung malayo naman siya sa akin.

Sabi ni Dad sa akin na kailangan ko nalang I sanay ang sarili ko na wala na sa bahay ng mga Stewart.

At ng makita ko siyang umiiyak noon dahil kay Hazel ang Sakit . At Alam Kong may parts sa puso ko na naka laan  kay Tyler. Siguro Mahal ko na siya non palang . Mga bata pa kami na parang mga tanga away bati. Natawa nalang ako sa mga na alala ko.

Kung hindi sana kami na lugi . Siguro hindi niya nakilala  si Hazel . Siguro ako ang Mahal niya noon pala. Sana wala ng naloko  na  puso. Sana hindi na ako na bogo sana ngayon. Maraming sana sa isip ko. Pero hanggang doon nalang  .

Nangyari na eh. Bigo na ako nag durugo na ang puso ko. At alam Kong may Mahal na siyang iba. Hindi man lang ako. Nakikita niya lang ako sa Hazel niya. 

Pero balita ko naka pagtapos na si Hazel ng doctor. Asenso  na ito sa abroad. At mabuti na ang love life. Eh ako sawi  pa rin?

Ang tanga ko noon nag pa ka tanga ako. Binusy  ko  ang sarili ko sa trabaho.

Dapat ngayon focus lang ako. Hanggang matagpuan ko na ang taong mamahalin ako hanggang dulo.

Makaka moveon din ako Tyler.

Sana wag mo nangguluhin  ang buhay ko.