Our Galactic Collision

COLLISION NINE

We were sitting under a wisteria tree na nakalocate sa gitna ng farm ng Lola niya dito sa  Pueblo de Flores, isang tagong countryside dito sa lugar namin. I never knew this place exists but this seems to be one of the fairytale places sa mga fantasy movies.

"When does this place existed?" Tanong ko naman kay Saros habang pumupulot ako ng mani doon sa bowl.

"Late 1960, maraming mga espanyol ang nakatira dito sa Atlanta then they experienced discrimination. Inaabuso sila ng ibang mga kano na racist. Then, this famous Dr. Joseph Martin wants to protect his spaniard people kaya yung lugar na lagi niyang pinupuntahan noon ay itong lugar na ito. Farm siya noon pero dahil sa mga espanyol, nagawa nilang iunlad ito at naging maliit na pamayanan siya dito sa Atlanta. Walang may nakakaalam nito, it's only me and you at mga taong naninirahan dito." Sabi pa niya.

Medyo nagtaka pa ako dahil sa binanggit niyang si Dr. Joseph Martin. I never read his name on books or makita lang man siya online. Why is that?

"Famous? Pero bakit wala ang pangalan niya sa mga libro?"

"Kasi nga, ayaw ng mga kano sa mga espanyol kaya hindi nila nilagay ang pangalan ni Joseph Martin kasi nga isa din siyang espanyol" sabi pa niya. Tumango naman ako bilang sagot ko.

Ang harsh naman pala ng mga kano noon. Hayst, parang katulad din ng mga espanyol ning sumakop sila sa pinas eh no? Ewan ko ba wala naman akong masisisi dahil magkaibang panahon naman yun.

This is so freakin' amazing. How could spanish people could do such thing like this?! Akalain mo yun ang malawak na lupain na nakapaligid sa wisteria tree na pinupwestuhan namin ngayon ni Saros ay puno ng itinanim na tulips.

Tapos yung isang parte naman ng lupain na di kalayuan dito sa amin ay puno ng itinanim na roses. Tapos uniform pa ang color nila, like what? Akala ko online ko lang sila makikita, now that I can literally touch them.

And this wisteria tree above us looks so beautiful kasi para siyang babae na nakayuko tapos nakasisid ang buhok sa lupa. Akala ko talaga nung una ko itong makita purple siya pero lavender pala siya sa malapitan at sobrang nakakamangha talaga.

"Would you like to take a tour? Dito lang sa tulip muna kasi medyo malayo layo na yung rosas sa bahay ni Abuelita" sabi naman ni Saros nang makatayo na siya.

"Sure, that is a great a idea" sabi ko naman. Kinuha niya yung maliit na basket sa tabi ko at hinila ako papunta doon.

Ang ganda talaga tignan lalo na't hanggang leeg ko lang sila. Ang tataas. Kumuha naman si Saros ng isang bunch ng tulips at nilagay doon sa basket.

You don't now the way I feel, oh no
Well, you think we're just friends
So I go along like nothing's wrong
But I know that is only pretense

Kinuha niya ulit ang kamay ko at tumakbo papunta sa gitnang parte ng tulip field.

I wanna be your lover
(I wanna be your lover)
I don't wanna be your friend
(Don't wanna be your friend)

Gumawa rin siya ng flower crown na gawa rin sa tulips na orange at pinasuot sa akin then he took photo of me. Yey! May pang IG na naman ulit ako!

Well I don't know what to tell you, oh no
I just can't find the words
Cause there's so many things That I wanna say
But I just don't know where to begin

Hindi rin namin mapigilang matawa sa isa't isa dahil sinubukan din ni Saros na gumawa ng flower crown at isinuot. He smiled the whole time at visible sa both cheek niya yung dimple. Ang cute talaga!