Our Galactic Collision

COLLISION THIRTY ONE

Now that, they found themselves in a high secure cage. Ako na lang at si Saros ang magkasama ngayon sa labas habang nililinisan siya at hinihilom ang mga sugat niya.

Hindi naman kasi masyadong marami ang pasa niya sa mukha mabuti na lang talaga at wala siyang bukol or what. Yun nga lang yung sa katawan niya doon yung maraming pasa.

Maraming dugo na rin ang kaniyang nailuwa at sobrang hina niya. So pinainon ko siya ng tubig na nirequest ko sa kanila mabuti naman at pinagbigyan.

"So glad they didn't hurt you that much. How's your back? Let me heal that for you. Hindi ka dapat nasasaktan oi" Tanong nito sa akin habang nakangiti sa akin.

"Baliw ka! Ikaw nga yung critical ang kondisyon dito tapos inalala mo pa ako na hindi naman masyadong malala ito" sabi ko pa.

"I deserve this, you know. Tsaka huwag mo kong alalahanin. Naks!" Sabi pa niya saka niya binuksan yung damit ko sa likod. "Damn, if you're only a human, you really have the best flawless skin but funny to hear that your skin was made of silicon" sabi pa kaya natawa naman ako ng kaunti.

"They actually connect the cord on the back of your battery. Ni-charge ka nga talaga nila kasi sobrang napagod ka kanina"

"Really, pero pano yung mga time na tao pa ako at hindi ako nichacharge nina Mommy?" Sabi ko pa.

"Mr. Kramer bought you the most durable battery that will last about a decades tas ngayon lang siya ata naubos kaya ni-charge ka ulit nila" sabi pa niya saka niya sinirado ulit ang damit ko.

Tumango naman ako sa naging sagot ni Saros. Humarap na ako sa kaniya at binigyan ng ngiti. Bantay sarado kami ngayon ni Saros sa mga tauhan pa ni Julio. Oo di siya mauubusan ng mga tauhan, nang maubos namin ang 15 na mga tauhan na yun, sumunod na naman ang 15 pa.

Pinahinga muna nila yung 15 na yun saka na naman babalik yung mga yun. Parang napunta lang ulit sa wala ang efforts namin pati yun kila Sunny.

"I'm back! So, do you accept our deal, Astrid?" Tanong ni Julio sa akin. Napatingin pa ako kay Saros na ngayon ay binigyan ako ng tango.

Bakit tango? Sure ba siya na hindi magsasuccessful itong si Julio sa hack niya?

Agad namang lumapit yung mga technician na iyon sa akin at inulit nila ang pagsaksak sa likod ko. So ibinalik ulit nila ang pagcontrol sa akin since hindi nila ako makokontrol kapag diniktahan lang kasi hindi sila nakaregister sa system ko.

"Switch to Operation Mode" sabi niya at sumenyas ng two turns ng pointy finger niya.

Agad namang nawala na ako sa dati kong anyo. I'm now a kind of robot na kailangan kong sundin ang mga utos ng computer nila na kumokontrol na ngayon sa akin. Hindi na ako binibigyan ng chance na magdesisyon na.

Marami na rin ang mga nagprocess doon sa big screen ng room na yun. Napansin ko pa ang tingin nila Dr. Martin at Mr. Kramer sa akin na pra bang ayaw talaga nila akong mag operate dito ng hacking nila. May nga hackers din naman sila ah? Bat ako pa?

Di naman nagtagal, umabot ng dalawang oras ang pag upo ko doon kaharap ng big screen. Hinintay namin na magsuccessful yung pagloload nun. Kinuha na nila yung nakasaksak sa likod ko kaya napag isipan kong bumalik kay Saros at yumakap sa kaniya at saka naman niya ako niyakap pabalik.

"Astrid 38, switch back to friend mode"

Doon ko na lang naramdaman na parang free na ako sa lahat. Bumalik ako sa dati na maaari na akong makapagdesisyon at gawin lahat ng gusto ko like what a human does.

Nakayakap pa rin ako kay Saros at hinihintay yung magiging resulta ng hacking. Kinakabahan ako sa susunod na mangyari dahil kapag nabuksan na nila yung camera maaaring puntahan nila yun diba? Tapos hihigupin nila yung spaceship nito.