Our Galactic Collision

COLLISION TWENTY THREE

Tahimik na lang talaga akong pumasok sa school after kong nalaman ang katotohanan na ako pala si Astrid 38. Ewan ko ba kung sasaya ako o hindi. Ang unfair talaga ng buhay, lahat may condition. Hay, kelan pa kaya magiging fair ito?

"Hey Lax!" Napatingin naman ako ng sumunod naman sa akin si Lucas. He's smiling then lend me a sunflower. Napangiti naman ako sa kaniya.

"Wow thanks. How'd you know my favorite flower?" Tanong ko naman sa kaniya.

"Actually, I didn't know sunflower was your favorite. I just gave that to you to lighten up your day cause it seems that you're not well today. What happened?" Tanong naman niya sa akin.

"Nothing, I just slept late last night that's why I'm not in myself today." Sabi ko naman.

Sabay na kaming pumunta ng classroom. Mabuti na lang wala pa si Mr. Kramer saka na rin kmi umupo sa mga upuan namin. Sinubukan ko munang ivisualize sa mga mata ko yung mga nakita ko kahapon at mabuti na lang naalala ko pa sila at nakikita.

Nakakatuwa lang dahil nakakapaglaro ako without holding a phone. Mabuhay ang mga robot. Sinubukan kong saksakan yung phone ko ng yung isang OTG na wireless at ni-connect ko siya sa system ko. Parang sine-screen mirror ko lang siya. Luh! Pinanggagawa ko na?! Natatawa na ako. Amp.

Dahil nga may free wifi dito, nakapag open ako ng Netflix ko at pinanuod ko ulit yung Weightlifting Fairy Kim Bok Joo, wala lang gusto ko lang ulit pakiligin ang sarili ko.

Nagsimula talaga ako sa Episode 1. Kahit kelan ang gwapo talaga ni Joo Hyuk! Ugh! Panay lang ang giggle at tawa ko dito. Ang cute kasi nilang dalawa.

Shems! Walang tigil ang tawa at kilig ko nyemas!

"Ms. Warner!"

Napatalon naman ako sa gulag at muntik ko nang mabitawan yung phone ko. Agad namang nawala sa paningin ko yung pinapanood ko. Nakita ko si Mr. Kramer na nagkasalubong ang mga kilay niya.

"What are you doing? You're laughing on your own? Are you crazy?"

Agad namang nagsitawanan yung mga kaklase ko dahil sa kalokohan ko. Pati sina Courtney at Roger tawang tawa sa akin. Si Lucas naman naka smirk lang. Luh!

"N-nothing, Sir" I nervously laugh.

Yung tingin niya kasi para namamatay na ng tao. Pero tumawa naman siya nang makita ang naging expression ko after he scold me. Nagloloko ba kayo?

And ayun na nga, natapos na yung klase namin at squad goals na naman kaming lima. Napatingin ako kay Saros na sobrang saya na nagbubukas ng kaniyang pagkain. I couldn't imagine na sobrang bigat pala ng napagdaan niya. Mabuti na lang talaga at life save talaga si Doc Joseph at naituring din siyang tototoong anak nung nalaman nilang ulila na pala sa pamilya ito. Pero bakit nga ba siya napunta kay Mr. Gonzales at bakit rin ako napunta kila Mommy? Yun pa ang hindi ko pa alam. I really need to know.

Then, this Mr. George Kramer na may tanim ng galit kay Mr. Gonzales. Ano kaya ang mga naging connection niya? Pati na rin kay Saros na mukhang close talaga sila? Hala, grabe, wala talaga akong maiisip na theory dito sa kanila. Awit.

"Hey, Lax. You okay?" Natauhan naman ako ng magsalita si Courtney sa harap ko.

"Kanina pa yan" Nagulat naman ako ng marinig si Roger ma magsalita ng Tagalog.

"Yeah, I'm fine. How did you learn Tagalog, Rog?" Tanong ko naman. Nakangiti lang ito sa akin na para bang nang aasar. Ang creepy talaga ngumiti ng isang ito.

"Amazing!" Dugtong pa niya.

Natawa naman sila sa inasal ni Roger. Kahit kailan talaga parang ogag 'tong Roger na ito. Nahawa na ata 'to kay Saros dahil sa para na talagang sinapian ng kung ano. Nadimunyo na sila ba.