ဟယ်ရီ ဒရာဂိုရဲ့ တန်ပြန်ဦးဆောင်အနမ်းတွေမှာ နစ်မျောသွားကာ အချိန်ဘယ်လောက်ရှိသွားပြီလဲဆိုတာမေ့သွားလေသည်။
အသက်ရှူ ဖို့ အောက်စီဂျင် မလုံလောက်တော့လို့ နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ ရင်ဘက်အစုံဟာ လှိုက်ဖိုမောလာတော့မှ နှစ်ယောက်သားအနမ်းတွေကိုလက်စသတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ဖို့ သတိရတော့သည်၊
ပြတင်းပေါက်ကနေ မှန်ကူကွက်တခါးကိုအသာ ဟကြည့်တော့ ညနေစောင်း နေပြီမို့နေလုံးကြီးက အနောက်ဘက်ကမ်းမှာ မေးတင်နေလေပြီ။ ဟော့ဂ်ဝပ်ရဲ့ ကျောင်းဆောင်ကြီးတွေကို နေဝင်ဆည်းဆာ ကလွှမ်းခြုံထားတဲ့ မြင်ကွင်းက ခါတိုင်းနေ့တွေထက် ပိုလှပနေသယောင်၊ ဟယ်ရီ အပြင်ကရှုခင်းတွေကို တငေးတမော ကြည့်ရာကနေ သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အရည်လဲ့နေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံနဲ့ သူကကိုယ့်ကို စိုက်ကြည့်နေတာမို့ လူကနေလို့မတတ်တော့။
'ဘာလို့ အဲ့လောက်လိုက်ကြည့်နေတာလဲ....မမြင်ဘူးတဲ့လူမို့လား'......
ဒရာဂို ဆံပင်တွေ လှုပ်ခါရမ်းသွားတဲ့အထိ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ကာ
'ဟင့်အင်း ဘယ်လောက်ကြည့်ကြည့် ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် ကြည့်လို့မဝလို့ ကြည့်နေတာ'.....
'ပိုပြန်ပီကော ဒရာဂိုရာ'
'မပိုဘူး တကယ်တမ်းက လိုနေသေးတယ်..... စိတ်ထဲရှိတဲ့ အတိုင်းဆို ကိုယ်မင်းကို မနက်အိပ်ယာက ထကတည်းက ညအိပ်ယာဝင်ပြီးလို့ အိပ်ပျော်သွားတဲ့အထိ တချိန်လုံးအနားမှာနေပြီးကြည့် နေချင်တာ ဘေဘီရာ....
ကိုယ်လေ ရွန့်ကို မနာလိုရဆုံးအချက်က အဲ့ဒါပဲ မနက်ကစလို့ ညအဆုံး တချိန်လုံး ဘေဘီနဲ့ ရှိနေရတယ်...
ကိုယ်မှာ တစ်ရက် 24 နာရီမှာ ဘေဘီ့ရဲ့မျက်နှာလေးကို တွေ့ရ၊မြင်ရတဲ့ အချိန်က လက်ချိုးရေ ရင် 10ချောင်းတောင်မပြည့်ဘူးရယ်😒😒😒......'
' စောနက ဟယ်ရီ လို့ခေါ်ရာကနေ အခုကျ ဘာကြောင့် ဘေဘီဖြစ်သွားရတာလဲ....'
'အာာာာ...ဒါလား...ကိုယ့်မှာလေ မင်းကိုခေါ်ချင်တဲ့ အမည်နာမလေးတွေ အင်း...မင်းအတွက်သီးသန့် ချစ်စနိုးနဲ့ ကိုယ်ပေးထားတဲ့ နာမ်စားလေးတွေမှ အများကြီးပဲ ရှိတယ်...'
JE LEEST
Be My Valentine
Fanfictieအဆုံးသတ်တိုက်ပွဲ ပြီးနောက်ပိုင်းကာလ၌ အခြေခံထားသည့် Drarry fanfiction လေးတစ်ပုဒ်ပါ.. Valentine Day မတိုင်ခင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အနှစ်နှစ် အလလ မျိုသိပ်ထားခဲ့တဲ့ အချစ်တွေ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ပွင့်ပေါ်လာခဲ့သောအခါ.. Could you Be My Valentine Potter..??? ...
