Little Secrets

28. O

{ Jada Hope Smith }

' Wie heeft dit gedaan?' Een razende Maddie staat voor me. ' Haar gezicht zit onder het pindakaas en tandpasta. ' Ik niet.' Zegt Allie. ' Ik ook niet.' Zegt Leah. Maddie kijkt van mij naar Tessa. ' Jij..' Sist Maddie. ' Het was een grapje.' Zegt Tessa snel. Maddie draait zich om en loopt beent de keuken uit. ' Tessa !!' Roep ik uit. Ik sta op en loop Maddie achter na.

Maddie staat voor de spiegel haar gezicht schoon te boenen. ' Sorry.' Mompel ik zacht. ' Sorry? Jada, jou vriendinnen mogen me niet. Snap je nu waarom ik met Vicky omga ondat zij me waardeerd. Ik mag je vriendinnen niet en zij mij ook niet. Ik denk dat je maar moet gaan kiezen. Zegt Maddie. ' Maar Maddie, het zijn me vriendinnen.' ' Jha, ik toch ook?' Zegt Maddie. ' Sorry Maddie, ik kan echt niet kiezen.' ' Laat ook maar Jada, Het was zo gezellig todat hun kwamen, maar ik ben er klaar mee, ik ga naar huis.' Maddie loopt de badkamer uit en even later hoor ik de voordeur met een klap dichtvallen.

Ik loop de keuken weer binnen en ga weer zitten. ' Ze is naar huis.' Zeg ik. ' Sorry, dat was niet de bedoeling, het was gewoon een grapje. Zegt Tessa. ' Jada, liefje.' Mijn moeder komt de kamer binnengelopen. ' Wil je deze kerstvakantie bij Kader doorbrengen. ?' Kader is mijn nichtje of eigenlijk nicht. Ze is 3 maanden ouder. ' Jha, ik heb haar heel lang niet gezien.'

' Kadeerrr !!' ' Jadaa !!' Ik spring hyper uit de auto. ' Ik heb je echt gemist.' Zeg ik. 'Weet ik toch.' Zegt Kader. ' Jada, ik ga. Ik haal je zondag weer op.' Mijn moeder geeft me snel een kus en rijdt dan weg. Samen met Kader loop ik naar binnen. ' Waar zijn Yazmin en Lara?' Vraag ik. ' Die zijn met pap en mam kerstcadeautjes gaan shoppen. Vertelt Kader. ' Hoe gaat het met je?' Vraagt Kader. ' Het gaat nu wel weer.' Zeg ik. ' Hoezo die "nu"?' Ik zucht en vertel haar het hele verhaal over dat ik geadopteerd ben enzo. Kader kijkt me geschokt aan. ' Dus wij zijn eigenlijk ook geen familie?' Vraagt Kader geschroken. Nee, maar we zijn zowat met elkaar opgegroeid, je voelt gewoon als mijn nicht, ik beschouw je zelfs als een zusje.' ' Zusje.' Verbeterd Kader me met een grote glimlach.

' We zijn thuis.' Hoor ik mijn tante's stem zeggen. ' Hey, Jada. Wat leuk dat je hier bent, je moeder heeft ons al wat tips gegeven over wat kerstcadeaus maar als je het niet leuk vindt hebben we de bonnetjes nog voor als je het wilt ruilen.' Zegt mijn tante. 'Nee, dankuwel alles is goed hoor.' Zeg ik.

' Ik.Ben.Zo.Vol.' Zegt Kader. ' Hoe kun je dan ook 3 pizza's achter elkaar eten?' Vraag ik. ' Maar pizza is zo heilig en dat kan ik dus echt niet zomaar weggooien hoor.' Zegt Kader. Ik voel mijn telefoon trillen in mijn zak. Ik pak hem eruit en zie dat het een berichtje van Jaden.

Jaden: Jada?

Jada: Hey, ik heb je lang niet gesproken, dacht dat ik je wel zou zien op mijn verjaardag of in ieder geval dat je me zou feliciteren.

Jaden: Sorry maar eh....

Jada: maar?

Jaden: Jada, ik moet je wat vertellen...

Ik heb een zo'n slecht voorgevoel over dit gesprek.

Jada: Jha?

Jaden: Jada, ik val niet meer op je.

Jada: Dus het is uit.

Jaden: Ja.

Jada: Dit is zo laf. Ik dacht dat jij helemaal niet zo'n jongen was die het via een simpel berichtje zou uitmaken, maarja.

Jaden: Sorry

Ik gooi mijn telefoon van frustatatie op de grond. Kader kijkt me verbaasd aan. Ik pak mijn telefoon en laat het gesprek aan haar zien. ' Hij is zo zielig !!' Roept Kader boos uit. Ik voel een traan over mijn wang glijden. ' Jada ! Ga niet huilen voor zo'n zielige jongen, hij verdient je tranen niet.' Troost Kader me. En ondanks mijn verdriet moet ik toch lachen. Kader weet me altijd te troosten.

* Volgende dag *

' Jadaaaaaa !! Word wakker, het is kerstmis.' Ik open mijn ogen en kijk recht in de ogen van Lara. Ze is pas 5 maar al wel wijs. Kader die zit al rechtop in haar bed. ' Heb je die leuke onesie mee die we hadden gekocht?' Vraagt Kader. Ik knik. ' Doe het aan, wij gaan kerst in pyjama-stijl vieren. ' Lara, doe je onesie aan en zeg tegen Yazmin dat ze ook haar onesie moet aan doen. Zegt Kader tegen Lara die huppelend de kamer uitloopt.

Als Kader en ik de woonkamer binnenlopen. Zie ik dat Tante Anna en Oom Joe ook in hun pyjama zitten. Bij ons in de familie is het normaal om kerst in je pyjama rond te brengen. Sommige mensen vinden het raar maar het is een traditie voor ons, het is gewoon chiller en rustiger. ' Zo, wie mag het eerste cadeau uit pakken?' Vraagt Yazmin. ' Lara?' Vraag ik. Iedereen stemt toe. Lara staat op en kijkt waar haar cadeau ligt. ' Ik kan het niet vinden.' Zegt Lara. ' Ik kan het niet vinden.' Roept Lara. Tante Anna staat met een diepe zucht op en pakt het cadeau van Lara. Lara maakt het cadeau vol enthousiasme open. ' Yeaah !! Dana de barbiepop!!' Roept Lara uit. Nadat tante Anna, oom Joe, Yazmin en ik onze cadeautjes hebbrn gehad is het tijd voor Kader's cadeau. Kader pakt haar cadeau uit en haalt er een knuffelhond uit. ' Menen jullie dit? Ik wou een echte hond.' Zeurt Kader. ' Sorry, schatje. Misschien na kerstmis wel.' Zegt tante Anna. Ik heb wel medelijden met Kader, iedereen heeft gekregen wat ie wou maar zij krijgt precies het tegenovergestelde. ' Is kerstmis nu voorbij?' Vraagt Lara. ' Jha, kerstmis is nu voorbij.' Zegt tante Anna. Oom Joe staat op, en loopt de woonkamer uit. Even later loopt oom Joe de kamer weer in met een doos met 2 grote gaten aan de zijkant. Oom Joe loopt naar Kader toe en overhandigd haar het cadeau. Kader staat met haar mond open te kijken. Ze haalt de deksel er snel van af en haalt een puppy uit de doos. Kader geeft een gilletje. 'Omg, hij is zo cute?' Zeg ik. 'Wie zegt dat het een hij is?' Vraagt Yazmin. 'Jha, hoe ga je haar of hem noemen?' Vraagt Lara. 'Ik noem haar Delia.' Zegt Kader. Ik aai over Delia's kopje. Dit is echt een speciale kersthond.