" სამივე ჩუმად ისხდა და უცებ თეჰიონმა წამოიყვირა:
-უნდა დამეხმაროთ ჩონგუკის მოტაცებაში. "
( თქვენ დაეხმარებოდით? )
ყველაფერი ბანალურად სკოლიდან იწყება... მაგრამ სხვა დანარჩენი ? არავის ფანფიკს არ ჰგავს *_*
როდესც მათ გაათავისუფლეს ჩონგუკი. წავიდნენ ტოკ-პოკის საჭმელად. მათ ძალიან უხაროდათ, რომ ყველაფერმა კარგად ჩაიარა.
- მე ისე მიხარია, რომ შენ დაგვიბრუნდი. - თქვა თემ გახარებულმა და ჩონგუკს ჩაეხუტა. - მეც მიხარია. ვღელავდით შენს გამო.- უთხრა სონმინიმ და ისიც ჩაეხუტა. - ხო, ჩვენ გვენატრებოდი. - თქვა ჯიმინიმ. - და შენი ჩახუტება სად არის? -კითხა გუკმა. - ამის გარეშეც არ მოკვდები.
ყველას გაეცინა, ჩონგუკის გარდა.
როდესაც ჭამას მორჩნენ სონმინიმ უთხრა : - შენ ალბათ ღელავ დასარჩენი რომ არსად გაქვს. - ხო.. ეს უნდა გადავწყვიტოთ- ჩაფიქრდა თეჰიონი. შემდეგ კი წამოიყვირა - რათქმაუნდა შენ ჩემთან დარჩები. - და რატომ გადაწყვიტე , რომ შენთან ? - კითხა ჯიმინიმ წარბაწეულმა. - იმიტომ, რომ ასე მინდა. - არ ჩამორჩა თეჰიონი. - შენ სახლში სონმინი გყავს და ადგილიც არ გაქვს. ჩემთან ის უფრო კომფორტულად იქნება. - ჯიმინიმ ჩონგუკს ხელი ჩაჰკიდა. სონმინს სიცილად არ ჰყოფნიდა როგორ იყოფდა ორი ბიჭი ჩონგუკს. ჩონგუკი კი გაბადრილი სახით იდგა.
საბოლოოდ გადაწყდა, რომ ჩონი ჯიმინთან დარჩებოდა.
- - - - - - 5 საათის შემდეგ - - - - -
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.