გენიალური იდეა

19. Let me know

     სამი დღე გავიდა ჩონგუკის და სონმინის ლაპარაკის შემდეგ.  
   სონმინს ტელრფონმა დაურეკა.

- ჩომგუკ, ამ შუა ღამეს რატო რეკავ? მშვიდობაა?
  - ხვალ მამაჩემთან მივდივარ. იმდენი ხანია არ მინახავს ძალიან ვღელავ და ვინმესთან ლაპარაკი მინდა...
- ნუ ღელავ, ყველაფერი კარგად იქნება. გინდა დაგხვდე და გაგაცილო ?
  - კი თუ შენთვის ეს რთული არ იქნება.
- რომელზე მოვიდე?
- თორმეტზე აქ იყავი. ორზე მატარებელი გადის.
- კარგი, შენ არ ინერვიულო და ეცადე დაიძინო. კარგი?
- ხო.. მადლობა სონმინ. ტკბილი ძილი.
- შენც.
  
    როგორც კი სონმინიმ ტელეფონი გათიშა, კარზე დაუკაკუნეს.
  - მობრძანდით თქვენო უიდებულესობავ. - იცოდა თეჰიონი იყო.
   ის შემოვიდა და საწოლთან მკაცრი მზერით ჩამოჯდა.

-ჩონგუკს ელაპარაკებოდი ხო?
   სონმინი დაიბნა.
- არა, ჯიმინს.
- ნუ მატყუბ. - თეჰიონმა სონმინის საწოლზე გადაინაცვლა და გოგოს თვალებში ჩახედა.
- ჯიმინს მე ველაპარაკებოდი შემოსვლამდე. ხომ იცი რომ შეგიძლია მენდო? უკვე ერთი თვეა ერთად ვცხოვრობთ და მგონი კარგად ვიცნობთ ერთმალეთს . მაგალითად მე... მე მთლიანად გენდობი შენ. - თეჰიონმა ფრთხილად დაადო ხელი მხარზე.
   სონმინს სხვა გზა არ დარჩენოდა. ყველაფერი მოუყვა და გააფრთხილა ჯიმინისთვის არ ეთქვა.
  - მაშინ ხვალ მეც მოვდივარ ჩონგუკთან. - სონმინი დათანხმდა.
   თეჰიონი ოთახიდან კმაყოფილი გავიდა.