I love you, I lied [COMPLETED]

23

Lauren's POV

I'm currently sunbathing in our pool area. I'm enjoying my day today. No kids, no stress.

"Asan na yung kambal?"

Great. I just want to be peaceful.

Umayos ako ng upo at binaba yung shades ko.

"They're not here " sabi ko kay Kuya.

"What do you mean they're not here?" Pagtataka nito.

"Oh give me a break. Edi sinoli ko na sila sa tatay nila. Hindi nako tinantanan ni Colt nung malaman niya." Inis kong sabi.

"You can't do that. They're your kids. Bakit basta basta mong ibibigay?"

I rolled my eyes.

"Kuya, I never wanted to have kids. I already did my part by giving birth to them. Bahala na si Colt. It's his time to be the parent now." I said.

"Pero hindi mo dapat binigay yung bata." Sabi ni kuya.

"You know what, I don't care kuya. "

Tumayo na ako at nag umpisa ang maglakad palayo. Dumiretso ako sa kwarto ko.

Colt's POV

"Daddy!!"

Sinalubong ko naman yung kambal. Kakauwi ko lang galing trabaho. Ayokong pumasok pero may urgent meeting ako kaninang umaga.

"Daddy what's that?" Tanong ni Leigh.

Natutuwa naman ako. Mabuti nalang hindi nako sinusungitan ni Leigh at tanggal niya ako bilang totoong dad niya.

Tinuro niya yung mga butlers ko na may dalang maraming eco bags.

"I bought all of those toys for you and Zeilyn." Nakangiti kong sabi.

"Wow daddy! It's so plenty."- Zeilyn

"Daddy can we open it now please daddy please..."- Leigh

"Okay. Let's go to your play room so you can unbox all of it." Sabi ko.

Tuwang tuwa naman silang tumakbo papunta sa playroom.

"I'll just change my clothes. Help them unbox the toys." Utos ko sa mga butlers. Sinunod naman nila ito. Pumunta na rin sila sa play room.

Kinuha ko yung phone ko at dinial uli yung number ni Lauren.

[Hey this is Amara, leave a message]

I clenched my fist.

Ilang beses ko nang tinatawagan si Lauren pero hindi niya ako sinasagot. Talagang nagmamatigas siya.

Don't tell me seryoso siya na iiwan niya na talaga yung anak niya?

Lauren's POV

"Babe, ano tong narinig ko sa kuya mo na binigay mo yung kambal sa Colt!?". Galit na bungad ni Trevor nang makapasok sa kwarto ko.

Naupo naman ako sa kama ko.

"Pwede ba? Huwag niyo nalang akong pakielaman. Wala namang masama sa ginawa ko, binigay ko naman sila sa tatay nila at hindi sa ibang tao." Galit kong sagot.

"Alam ko, pero baka nakakalimutan mo yung ginawa niya sayo---"

"Alam ko, Trevor. Kung hindi dahil sa ginawa niyang pagkidnap, edi sana hindi ako nagkaanak!" Pagputol ko.

"Alam mo paulit ulit kong sabihin pero hindi niyo ako naiintindihan!" I stopped for a while when I felt my tears.

"I never wanted this to happen. I never wanted to have a kids, to be problematic about my kids, to stay at home because I need to watch my kids! All of it! I just want my old life back!"