SERENDIPITY

CHAPTER 25- CANADA

SARAH's POV

It was a long haul flight, almost 17 hours flight from manila to canada, sobrang nakakapagod talaga, Ewan ko ba for almost 6 years hanggang ngayon nakakayanan pa din ng katawan ko ang ganito. Chineck ko muna yung phone ko bago ako matulog, nakita ko yung message ni Tanch na nadun na daw sila sa japan and nakita ko din yung mga picture na sinend niya sa akin, Halata sa picture na nag eenjoy si Davi, yun naman ang mahalaga sa amin e, yung kaligayahan ng bata.

------------------------

2nd Night in Canada

I decided na maglakad lakad muna sa labas ng hotel, hindi kasi ako makatulog paano ba nman maghapon akong natutulog, lumabas din yung iba FA, pero hindi ako sumama sa kanila, wala kasi ako sa mood magshopping kaya maglalakad lalad muna ako sa labas, Hindi pa ako nakakalayo ng may biglang tumawag sa akin, hindi ako pwedeng magkamali alam ko kung kaninong boses yun, for almost 8 years araw araw kong naririnig ang boses na un, unti unti akong lumingon sa aking likuran, and I knew it I was right it was JP. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ng mga sandaling iyon after 2 years, after the day bago ako umalis papuntang new york, after ko siyang papiliin after niya akong iwan tsaka ko siya makikita muli. Halos walang pinagbago sa kanya, gwapo pa din.

JP: sabe ko na e, ikaw yan. Nung nakita palang kita sa malayo hindi na ko nagdalawang isip na sundan ka, kasi hindi ako pwedeng magkamali, ikaw yung sarah na kakilala ko.

Sarah: Hi, (tipid kong sagot sa kanya)

JP: can I invite you for coffee, kung ok lang sayo,

Sarah: yeah sure,

Pumayag na rin siya sa alok ni JP kasi gusto niya rin ito makausap, alam niya kasi na they both deserve a closure, and she deserve an explanation, kailangan niya makakuha ng sagot sa mga na matagal na niyang hinahanapan ng sagot.

Hindi sila nagkikibuan hanggang makarating sila sa isang coffe shop, JP guided sarah to a vaccant table, he's always be a gentleman, lagi niya iyon ginagawa nung sila pa ni Sarah, He took the order, hindi niya na tinanong kung ano ang gusto ni Sarah kasi alam na alam niya ang taste ni sarah pagdating sa coffee and cakes.

Tinitignan lang ni Sarah sa malayo si JP habang umoorder, hindi niya magawang magait kasi al this time siya ang may kasalan kung bakit sila nagkaganun ni JP. Kung sinuportahan niya lang si JP sa pangarap niya tulad ng pagsuporta nito sa pangarap niya hindi sana masaya sila ngayon. Pero hindi marin maalis sa kanya ung sakit ng makita niya na may ibang kasama si JP sa picture.

JP: here's your favorite latte machiatto and marble cheesecake

Napangiti nalang ako kasi hindi parin pala niya nakakalimutan ang mga favorite food ko.

Sarah: Thank you, bakit ka nga pala nandito, di ba malayo yung place niyo from here?

JP: No, lumipat na ko dito, mas malapit kasi sa work, How are you? maganda ka pa rin

Sarah : eto FA pa din,

JP: love mo talaga yang job na yan no. kasi hanggang ngayon nagstay ka pa din dyan

Sarah: ganun naman talaga e pag love mo, hindi mo iiwan kahit nakakapagod na.

Nakatingin ako sa kanya habang sinasabi ko iyon, husto ko lasing maramdaman niya ung sakit na naramdaman ko before.

JP: oo nga, sarah, sorry kung nasakatan kita, kung iniwan kita.

Sarah: JP matagal na un, nakamove on na ko.
and mukhang ikaw rin nman nakamove on na.

JP: I know I cause you so much pain. Alam kong hindi mo deserve lahat ng sakit na iyon, sorry.

Sarah: Can I ask you something?