Mafya Sahası

Çabuk

Selim sözünde durup Emrahları depodan gönderince yanıma geldi. Yerde sırt üstü uzanırken olanları düşündüm. Annem ve babam yaşıyordu. Emrah ise mafya mıydı yoksa sadece şirketler anlaşamıyor diye mi kaçırdı? Kafam basmıyor...

Selim kolumu tutu ve "Yerinden çıkmış." dedi.

"Geri tak." dedim.

"Peki." dedi ve kolumu hızlıca ters yönde çevirdi. Acıyla yere yumruk attım. 

"Kaybettin." dedi ve elini yanağıma götürdü. 

"Beni hangi anlamda kazandığını söylememiştim." dedim.

"Benim için fark etmez." dedi ve dudağıma yapıştı. Fark ettirmeden bıçağımı aldım ve karnına sapladım. 

"Düşman olarak kazandın şerefsiz." dedim ve ayağa kalktım. 

Adamları depoya girince "İntihar etti! Çabuk yardım çağırın!" diye bağırdım. 

Hepsi bir koşuşturma içine girince "Hayır! Beni bırakma." diye bağırdım. 

Artık benden zarar gelmeyeceğini düşünüyorlardı. Yavaşça depodan çıktım ve arabama koştum. 

"Kaçıyor! Yakalayın!" diye bağıran adam ile arkamdan ateş etmeye başladılar. 

Arabayı sürerken Dudu'yu aradım. Telefonu ilk bakıştı açtı ve "Efsa annen ve baban karşımda kanlı canlı etli beyinli nefesli yaşıyorlar." dedi. 

"Birazdan ben ölebilirim. Emrah'ı gördün mü?" diye sordum. 

"Evet. Annenleri o getirdi." dedi.

"Peki başka bir şey dedi mi?" diye sordum. 

"Hayır ve sen neredesin? Arkadan ateş sesi yükseliyor." dedi.

"Şimdi toplantı için yemeğe gideceğim. Arkadaki silah sesleri benimle alakası yok. Annem ve babamı hastaneye götürür müsün? Ben yemekten sonra döneceğim." dedim. 

"Bu yemekte gerçekten önemli bir şey var. Yoksa annen ve babanın yanına gelirdin." dedi Dudu. 

"Kafes dövüşüne çıktım ve Emrah ile dövüştüm. Onun dövüşü ölümüneydi. Bende beni dövmesini söyledim ve yumruk falan atmak yerine kolumu yerinden çıkardı. Dostun yapacağı bir şey değil bu. Selim'in eline düşmemi de sana söylememiş." dedim.

"Annen ve baban şimdi anlatıyor. Emrah lafını dahi etmedi." dedi Dudu. 

"Karşı taraftan olabilir."