Mafya Sahası

Koş

"Dudu şurada futbol sahası var! Oraya koş!" diye bağırdım.

"Böyle işin ta içine edeyim!" diye bağırdı Dudu ve tribünlerin arasına saklandı.

Yanında eğildim ve "Bana sonra küfredersin. Kafanı iyicene eğ." dedim.

Sinirle "İnsan dövme yaptıracağı yerin kime ait olduğuna bakmaz mı?" diye sordu.

Elimi boynuma götürüp "Ama dövmem çok güzel oldu." dedim.

"Hay senin dövmene edeyim. Lan gidip karşı tarafın dövmecinde ölüyorduk." dedi.

"Ama dövmeci yakışıklıydı." dedim.

"He lan kolundaki dövmede efsaneydi. Baya seksiydi." dedi.

"Harbi. Birde gömleğinin kollarını kıvırınca ,of." dedim.

"Harikaydı." deyince kahkaha attım.

"Sence adamlar gitti mi?" diye sordu. Bir saattir kovalanıyorduk.

"Gittiler sanırım." deyince kafamı hafif yukarı kaldırıp etrafa bakındım.

"Gitmişler." dedim ve düzgünce tribün koltuğuna oturdum.

"Maç varmış lan." dedi ve Dudu ve yanıma oturup izlemeye başladı.

"Şu siyahlı güzel oynuyor gibi." dedi.

"Geri zekalı yarısı siyahlı zaten." dedim.

"Yarısı güzel oynuyor çünkü." dedi.

"Şuan topu süren kişi iyi oynuyor bence." dedim. Birkaç kişiye çalım mı ne atmıştı.

Bir anda atağa geçti ve gol attı. Sevinçle sahada koştu ve dizlerinin üstüne çöküp yüzünü gökyüzüne çevirdi. Bir anda kalbim değişmişti. Bilmiyorum böyle gülümsemesi içimi ısıtmıştı.

Bana dönünce hızla kafamı çevirdim. Onu izlediğimi mi fark etmişti yoksa? Aferin Efsa. Yine yaptın yapacağını.

"Efsa iki saattir sana sesleniyorum. Kafan nerede?" diye sordu Dudu.

"Ne var lan? Tatava yapma söyle." dedim.

"Adamlar ortalıkta yokken eve dönelim diyorum. Hani burada sabahlayacak halimiz yok." dedi.

"Tamam, gidelim." dedim ve ayağa kalktım.

Ben Efsa Yılmaz. On sekiz yaşında, lise son öğrencisiyim. Dudu, hayattaki tek arkadaşım, ailem. Kısacası her şeyim.

Ailemi bir ay önce kaybettim. Trafik kazası.. Oysa ufak bir tatile gitmek istemişlerdi. Keşke bende onlar ile birlikte gitseydim diye içimden çok geçiriyorum.

Son bir ayım çok zor geçse de Dudu ile ayrı bir eve taşınmış, ailemin bana bıraktığı işi devam ettirmek için çalışmaya başladım. Hatta işlere daha kolay yetişelim diye daha yakın bir koleje kayıt yaptırmıştık. Artık çok önemli işlerim vardı. Bunlar; Şirketler ve mafyalık...