ZawGyi
ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ေတာ့ မနက္စာစားပီးသည့္အခါ ဝမ္ရိေပၚမွ သူအား
"ဒီေန႔ေရာ မင္းဘာလုပ္မွာလဲ?"
"ဘာမွမလုပ္ဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ တစ္ေနကုန္အိပ္မယ္။ အခုအခ်ိန္ေလးပဲ အားလပ္ခ်ိန္ရတာ။ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔အလုပ္ေတြျပန္လုပ္ရမွာ"
ပံုမွန္အားျဖင့္ဆိုလ်ွင္ ေန႔ေန႔ညည အလုပ္ေတြမ်ားလြန္းသျဖင့္ မအားခဲ့သည့္သူကအနားယူခ်ိန္ဟူ၍လည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မရခဲ့သျဖင့္ ယခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ အျပည့္အဝအနားယူရန္သာ စဥ္းစားထားသည္။ တင္ဒါကိစၥကလည္း ေနာက္ထပ္ သံုးေလးရက္ေလာက္ေနမွသာ ဇကာတင္အဆင့္တြင္ပါမပါကိုသိရမည္ျဖစ္သျဖင့္ ႏွစ္ရက္ေလာက္လည္းအားေနဦးမည္ျဖစ္သည္။
"အျပင္မထြက္ဘူးလား?"
"မထြက္ခ်င္ဘူး"
ထိုအခ်ိန္ ဝမ္ရိေပၚ၏ ဖုန္းသံျမည္လာပီး
"ဆင္းလာခဲ့မယ္ အဲဒီမွာပဲေစာင့္"
"ငါေတာ့အျပင္သြားလိုက္ဦးမယ္။ ကိစၥတစ္ခုုခု႐ွိရင္ ဖုန္းဆက္လိုက္"
"ဘာကိစၥ႐ွိရမွာလဲ?"
"အလုပ္နဲ႔ပတ္သတ္ပီး အေရးေပၚတစ္ခုခုေပါ့။ သူတို႔က ဘယ္အခ်ိန္ လွမ္းေခၚမလဲဆိုတာမွမသိႏိုင္တာ"
ေျပာေနရင္းျဖင့္ ဝမ္ရိေပၚမွာ အျပင္သြားဖို႔ အဝတ္အစားလဲရန္အလို႔ဌာ ဘီဒိုထဲမွအက်ႌကိုထုတ္ေနရာမွ ႐ုတ္တရက္ႀကီးသူဝတ္ဆင္ထားသည့္ အက်ႌကိုဆြဲခြၽတ္လိုက္ေလသည္။ ထိုအခါျမင္လိုက္ရသည္က ဝမ္ရိေပၚ၏ေက်ာျပင္ထက္မွဒဏ္ရာမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ အတိအက်ဆိုရပါလ်ွင္ အတူေနခဲ့သည့္ညက သူကုပ္တြယ္ခဲ့မိသည့္ဒဏ္ရာမ်ားျဖစ္ေနသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္မ်က္ႏွာပူတက္လာရကာ လက္ထဲမွဖုန္းကိုသာငံု႔ကာသံုးေနမိလိုက္သည္။ စိတ္ထဲမွလည္း ဝမ္ရိေပၚမွာသူ႔အား ေက်ာခိုင္းထားသျဖင့္ ေတာ္ေသးသည္ဟုေတြးလိုက္မိသည္။ ဖုန္းကိုၾကည့္ေနေသာ္လည္း သူ၏အာရံုေတြမွာေထြျပားေဝဝါးေနေလသည္။ ထိုေန႔က သူ၏နာက်င္မႈကိုသက္သာေစရန္အလို႔ဌာ ဝမ္ရိေပၚအား အားကုန္ကုပ္တြယ္ခဲ့မိသည္မဟုတ္လား။ ထိုဒဏ္ရာမ်ားအား ဝမ္ရိေပၚက ေဆးထည့္ပံုလည္းမရသျဖင့္ ယခုအခ်ိန္အထိအေတာ္ေလးအေျခအေနဆိုးေနေသးသည္။ သို႔ေသာ္ျငား သူကေတာ့ မည္သည့္မ်က္ႏွာျဖင့္ ေဆးလိမ္းလိုက္ဟုသြားေျပာရမည္နည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒီအတိုင္းမသိခ်င္ေယာင္သာေဆာင္ေနလိုက္ေတာ့ေလသည္။
YOU ARE READING
Meet Point Of Parallel Lines
Fanfictionငယ်စဉ်ကတည်းက အရာရာတွင် အနိုင်မခံအရှုံးမပေးစွာ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့သော လူနှစ်ယောက်... မထင်မှတ်ဘဲ မိဘများက လက်ထပ်လိုက်ကြသောအခါ ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်လာကာ တစ်အိမ်တည်း အတူတူနေဖြစ်လာသော်လည်း... ဆုံမှတ်မရှိတဲ့မျဉ်းပြိုင်တွေဟာ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် တစ်နေရာရာမှာ ဆုံလာ...
