ZawGyi
ေလယာဥ္ေပၚမွဆင္းလာကာ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ဌာနကိုျဖတ္ေက်ာ္လာပီးေသာအခါတြင္ေတာ့ အေ႐ွ႕မွဦးေဆာင္၍ေလ်ွာက္သြားေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚမွာအေနာက္သို႔ျပန္လွည့္ၾကည့္မိရာ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္က်န္ေနခဲ့သည့္ေ႐ွာင္က်န္႔ေၾကာင့္ မ်က္ေမွာင္တုိ႔ကို အလိုမက်စြာစုၾကဳတ္ထားလိုက္မိပီး ေ႐ွာင္က်န္႔႐ွိရာေနရာသို႔ျပန္ေလ်ွာက္သြားလိုက္ကာ
"ေျခေထာက္ ဘာျဖစ္တာလဲ?"
"ဟို....ဖိနပ္ေပါက္တာ"
အေ႐ွ႕တြင္သြားေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚက သူ႔ထံသို႔ျပန္လာကာ ေမးေနသာေၾကာင့္ ေ႐ွာင္က်န္႔လည္း အမွန္အတိုင္းဝန္ခံမိေတာ့ေလသည္။ ေပက်င္းေလဆိပ္မွာကတည္းက စီးလာသည့္ဖိနပ္က ဒုကၡေပးေနသျဖင့္ လမ္းေသခ်ာမေလ်ွာက္ႏိုင္ျဖစ္ေနခဲ့ရျခင္းသာ။
"က်စ္! အဲ့ဒါေပါ့ ခရီးသြားတာကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဖိနပ္စီးမလာဘဲ ရံုးတက္တဲ့ ႐ႈးဖိနပ္မ်ိဳးနဲ႔လာမွေတာ့ ျဖစ္ပီေပါ့"
စိတ္အလိုမက်ဟန္ျဖင့္ သူ႔အားေျပာေနသည့္ဝမ္ရိေပၚအား
"ဟ! ငါတို႔က အလုပ္ကိစၥနဲ႔လာတာေလ။ အေပ်ာ္ခရီးထြက္လာတာမွမဟုတ္တာ။ အလုပ္ထဲမွာစီးရမဲ့ဟာပဲ တစ္ခါတည္းစီးလာတာေပါ့။ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲေနမွာကို ဖိနပ္ဘယ္ႏွရံသယ္လာရမွာလဲ"
"အဲ့ဒီမွာထိုင္ပီးေစာင့္ေန"
ေလဆိပ္အတြင္း႐ွိထိုင္ခံုတစ္ေနရာတြင္ သူ႔အားထိုင္ခိုင္းေနသျဖင့္
"ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
"ထိုင္ဆိုထိုင္ေန ျပန္လာခဲ့မယ္"
သူ႔အားထိုင္ခိုင္းထားပီး ဘယ္ထြက္သြားမွန္းမသိသည့္ ဝမ္ရိေပၚက နာရီဝက္ခန္႔အၾကာတြင္ျပန္ေရာက္လာပီး
"ေရာ့ အဲ့ဒီဟာစီးလိုက္"
ကမ္းေပးလာသည့္အိတ္ကို ယူၾကည့္လိုက္ေသာအခါေတြ႔လိုက္ရသည္က ေပါ့ေပါ့ပါးပါး walking shoe တစ္ရံ။ သို႔ေသာ္ျငား အရာင္မွာ ပန္းေရာင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္
"ဘာျဖစ္လို႔ပန္းေရာင္ႀကီးလဲ"
"လွလို႔"
YOU ARE READING
Meet Point Of Parallel Lines
Fanfictionငယ်စဉ်ကတည်းက အရာရာတွင် အနိုင်မခံအရှုံးမပေးစွာ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့သော လူနှစ်ယောက်... မထင်မှတ်ဘဲ မိဘများက လက်ထပ်လိုက်ကြသောအခါ ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်လာကာ တစ်အိမ်တည်း အတူတူနေဖြစ်လာသော်လည်း... ဆုံမှတ်မရှိတဲ့မျဉ်းပြိုင်တွေဟာ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် တစ်နေရာရာမှာ ဆုံလာ...
