ZawGyi
"ေ႐ွာင္က်န္႔ေရ ရိေပၚကသူေရာက္ေနပီတဲ့..ကုမၸဏီဝင္ေပါက္ဝ မွာေစာင့္ေနမယ္တဲ့"
"အင္း အဲဒါဆုိ ငါသြားေတာ့မယ္။ အေရးႀကီးကိစၥ႐ွိရင္ ဖုန္းဆက္လိုက္ေနာ္"
"စိတ္ခ်ပါ...ဒါနဲ႔ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ရန္လည္းျဖစ္မေနၾကနဲ႔ဦးေနာ္...လႊတ္သာလႊတ္လိုက္ရတာ စိတ္မခ်ဘူး"
"ယီြပင္းရာ အဲဒီေလာက္အထိလိုက္ပူပန္ေနေအာင္ မင္းကငါ့မိန္းမလား? အမွန္က ငါမင္းကို လက္ထပ္ခဲ့ရမွာထင္တယ္...ငါ့ကို ဂ႐ုစိုက္လြန္းလို႔"
ေ႐ွာင္က်န္႔ေျပာလိုက္သည့္စကားေၾကာင့္ ယီြပင္းတစ္ေယာက္ ငယ္ထိပ္တည့္တည့္ မိုးႀကိဳးပစ္ခံလိုက္ရသလိုပင္ ခံစားလိုက္ရသည္။ ေ႐ွာင္က်န္႔က ေနာက္ပီးေျပာလိုက္ျခင္းေသာ္လည္း မရယ္ႏိုင္သည့္သူက
"ေ႐ွာင္က်န္႔!! အဲ့လိုစကားမ်ဳိးေျပာပီးေတာ့ ငါ့ကိုလံုးဝမေနာက္ပါနဲ႔...အထူးသျဖင့္ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕အေ႐ွ႕မွာေပါ့!!"
သူကသာလွမ္းေအာ္၍ေျပာေနေသာ္လည္း ေ႐ွာင္က်န္႔ကေတာ့ ေျပာခ်င္ရာေျပာပီး သေဘာတက်ရယ္၍ ထြက္သြားပီျဖစ္ေလသည္။
ကုမၸဏီထဲမွထြက္လိုက္သည္ႏွင့္ အေပါက္ဝတည့္တည့္တြင္ ကားကိုပိတ္ရပ္ထားကာ မတ္တတ္ရပ္ေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚပံုစံက သူ၏မ်က္လံုးထဲတြင္ေတာ့ တစ္စက္ကေလးမွအခ်ိဳးေျပမေန...ပိုင္႐ွင္ေျမးဟူသည့္ အာဏာကိုအသံုးခ်ကာ ကားပါကင္တြင္ကားကိုမရပ္ဘဲ ယခုကဲ့သို႔အေပါက္ဝတည့္တည့္တြင္ ပိတ္ရပ္ထားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူလည္း
"ဘာလို႔ ပါကင္မွာမရပ္ဘဲ အေပါက္ဝမွာပိတ္ရပ္ထားရတာလဲ? စည္းကမ္းကိုမ႐ွိဘူး"
"လူ႐ွိေနတာပဲေလ ကားခ်ည္းပဲရပ္ပီးထားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ..ေနာက္ပီး အခုခ်က္ခ်င္း ျပန္ထြက္မွာကို ဘာလို႔ပါကင္အထိသြားရပ္ေနရမွာလဲ"
ဆက္ေျပာေနလ်ွင္ ေသခ်ာေပါက္ရန္ျဖစ္ေတာ့မည္ကိုသိသျဖင့္ ေ႐ွာင္က်န္႔လည္း ဘာစကားမွထပ္မေျပာေတာ့ဘဲ ကားေပၚသုိ႔သာတက္လိုက္သည့္အခါ ဝမ္ရိေပၚကလည္း ေမာင္းတဲ့သူေနရာတြင္ဝင္ထိုင္လာေတာ့သည္။
VOCÊ ESTÁ LENDO
Meet Point Of Parallel Lines
Fanficငယ်စဉ်ကတည်းက အရာရာတွင် အနိုင်မခံအရှုံးမပေးစွာ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့သော လူနှစ်ယောက်... မထင်မှတ်ဘဲ မိဘများက လက်ထပ်လိုက်ကြသောအခါ ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်လာကာ တစ်အိမ်တည်း အတူတူနေဖြစ်လာသော်လည်း... ဆုံမှတ်မရှိတဲ့မျဉ်းပြိုင်တွေဟာ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် တစ်နေရာရာမှာ ဆုံလာ...
