The Curse of 11:11

CHAPTER 26

Chapter 26

Tahimik lamang sina Millizen at ang kambal sa paglalakad hanggang sa makabalik ang mga ito sa kanilang dorm. Maging sa hapag ay tahimik lang din sila.

Well, knowing Millizen, it's not a big deal if she's quiet but for the twins, it is not. Mabuti na lamang at nakikipag-usap pa rin ang mga ito sa tuwing dinadaldal sila nina Cheska at Eyra. It somehow elevated the awkward atmosphere. Ayaw rin naman kasi ni Millizen na malaman nung dalawa kung anong napag-usapan nila.

That awkward atmosphere didn't last long because the next morning, Vida and Veyda decided to come near Millizen's direction.

"Uy, Millizen, sorry na. Pansinin mo na kami please." Pahayag nung kambal habang siya ay tahimik lamang na nakaupo sa harap ng bintana.

Millizen knew that what she asked to the twins was kind of disappointing because even though she didn't ask them directly, ang kalalabasan pa rin nito ay pinagdududahan niya ang dalawa pero sa mga napapansin kasi niya ay hindi niya maiwasang mag-isip ng ganoon.

"Promise, iiwas na talaga kami sa kanya. I know you're just concern about us pero heto, sige pa rin kami nang sige kaya sorry na. Bati na tayo please?" Pagtutuloy pa ng mga ito. Hindi rin nagtagal ay nilingon na nito iyong dalawa.

"It's true that I got mad with you but that's because I am concern—"

"We know and you don't have to be sorry. We should be the one saying that. Promise, hindi na talaga kami makikipag-usap sa kanya." Itinaas pa ng mga ito ang kanilang mga palad na para bang sumusumpa sila sa harapan niya and that made her smile.

Hindi naman nila kailangang mangako sa kanya. Hindi rin naman nito hawak ang isip nila at lalo namang ayaw nitong kontrolin ang dalawa but it's a good thing that the twins brought up this topic.

"Let's keep ourselves safe until we get out of this place. That's all I wanted." The twins nodded at her at hindi na ito nagulat noong yakapin siya ng mga ito.

Noong dumating naman ang magpinsan galing sa labas at nadatnan ang tatlo sa ganoong tagpo, tumakbo ang mga ito papuntang puwesto nila at nakiyakap na rin sa kanila.

"Group hug guys!" They even shouted and Millizen couldn't help but stifle a smile.

That day, they all became okay. Pero kung kailan namang naging okay sila ay saka naman may darating na panibagong problema.

"Keep company with your friends. The killers were just scattered everywhere, watching our every move." Napalingon si Millizen doon sa kapapasok na kadorm mates nila.

Her eyebrows shot while looking at them walking inside. Also, realizing what they've just told her about the killers who were just scattered everywhere, are they referring to themselves? Millizen thought at the back of her head.

Isang araw kasi ay sinundan niya ang mga ito nang pasikreto. About their plan, yes Damon agreed to it and he's now doing his part. Ang mga kaibigan naman nito, katulad niya, ay nagmamanman sa bawat galaw ng mga hinihinila nilang kasabwat ng killers. But of course they need to do it smoothly.

As for her part, Millizen followed these five that day. Umikot ang mga ito noon sa side ng boy's dorm at sa oras na iyon, alam niyang baka sa hide out ng mga ito sila pupunta dahil ano nga naman ang gagawin nila sa dorm ng boys? O kung bakit napadpad ang mga ito roon?

But the thought that maybe Millizen will find out what she wanted, nagulat ito nang may kumalabit sa kanya at nang lingunin niya ito, nagtaka siya nang makitang si Visel iyon. At iyon ang mas ikinaduda niya. She was following them earlier, how come that Visel was at her back now?