Luhanın ağzından;
En kısa zamanda lay'dan nasıl kurtulurum? Planları yapıyordum. Daha doğrusu yapamıyordum..Ondan kurtulmanın bir yolu dahi yoktu.O biraz daha benimle kalırsa delireceğimin yeriydi...Ben...Ben eşcinseldim. Ona daha doğrusu onun gibi bir sinire birseyler hissetmekten korkuyordum..Çünkü tecrübesizdim..Hayatımda hiçbir erkeğe birseyler hissetmedim. O yüzden nasıl olacağını veya kime olacağını bilmiyordum..
Kendimi düşüncelere kaptırmıştım ki lay içeri girdi..
-Ne oldu bana deli diyordun sende kendi kendine konuşuyorsun?
-üff bir sus yaa..
-Ya senin derdin ne manyak herif düzgünce birşey konuşulmuyor!?
-Senin varlığın bile benim için başlı başına bir dert zaten!
-tut öldürde kurtul o zaman benden ha? Ne duruyorsun!
Diyerek hem sesini yukseltti hemde göz devirdi..
-Tutmasalar öldürürdüm..aman of sonunda öleceksin zaten..
-Ahh...insan son 1 ayını mutlu ve güzel geçirmesi gerekirken,seninle geçirmesi nasıl birşey biliyormusun?!
-Lay yine salak salak konuşmaya başladın..kaybol defol ne oluyorsan ol çık..!
-Canım sıkılmıştı teşekkurler seninle konuştuktan sonra daha da sıkılmaya başladı. Hiç uğraşamam off
-Uğraşma zaten delii!!
Layın ağzından;
Bu luhan iyice keçileri kaçırmıştı hem bem beni hem kendini deli edecekti..ne vardı biraz dışarı çıkarsan! Ölür müsün? Kurbanlık koyun gibi bağlamış bir kenara ya da pardon kurbanlıklara benden daha iyi bakılıyordur. Kafamı duvara sürtmek istiyordum..sonra aklıma gelen fikirle bu fikirden vazgeçtim. Luhanın odasına yöneldim ve kapıyı çaldım..ama cevap vermedi bir daha çaldım..Yine cevap yoktu
"Birşey mi oldu acaba"? Yok bee o mala ne olacak sende yani içses. Kapıyı yavaşça araladım ve içeri girdim..uyumuştu..elinde telefonla..Acaba telefonu alıp yardım falan mı istesem? Diye düşunurken luhanın öğrenirse bana yapacakları aklıma gelince bu aptalca fikirden vazgeçtim. Elime hafif yere düşen battaniyesini aldım ve tam üzerini örtecektim ki..
Yazarın ağzından
Lay masumca battaniyeyi Luhan'ın üstüne örtecekti ki Luhan birden ruh gibi gözlerini açtı. Lay ise birden korkup dengesini kaybedince kendini Luhan'ın üstünde buldu(aman Allahim yhahzjsk) başını Luhan'ın boynundan masumca kaldırıp korkarak Luhan'nın gözlerine baktı. Luhan ise ona aynı şekilde karşılık veriyordu..ikiside ne yapacaklarını şaşırmışlardı..
Lay'ın istemsizce kalbi hızlanmıştı ve vücudu titriyordu.. Luhan'sa şaşkınlıktan hiçbirşey yapamıyordu. Derin bir nefes aldı ve Lay'ın kolundan tutup üstünden kalkması için hafif itti. Lay ise birden gözlerini Luhan'dan çekip üstünden kalktı..
Yan yana oturup rezilliklerini düşünüyorlardı ki ikiside kafasını kaldırıp aynı anda:
-Özür dilerim..
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ALFA
RomansaNOT:TAMAMEN CAN SIKINTISINDAN VE IŞSIZLIKTEN YAZILMIŞTIR. Lay:indir beni Luhan Luhan:indirmeyeceğim Lay:indir dedim Luhan:Bana emirmi veriyorsun! Lay:hayır. Luhan:Kibarca söyle Lay:beni indirirmisin Luhan:Lütfen de Lay:Lütfen beni indirirmisin luhan...
