EPILOGUE 2

3.3K 27 7
                                        

UPDATE. I know its the last.

--------------------------------------------------------------------------

Jessica

Huli kong nakita si Tyler palabas ng kwarto ko, ramdam ko yung halik niya bago siya umalis.

Pero nung umalis siya, nakaramdam na naman ako ng sakit at napadesisyon ko na rin na bumitaw na rin, di ko na kaya eh...I'm sure kaya na nila na wala ako. Goodbye na nga people.

Ngayon naman nasa isang lugar ako na parang gubat pero maliwanag at tahimik, feeling ko nga safe ako dito eh.

Nagulat ako ng may narinig akong lalaking nagsalita pero di ko siya makita.

"...please wake up, I need you, we all do"

WHAT?!! ETO NA BA YUN!!! IS THIS THE REAL WORLD?! TORI NA BA PANGALAN AKO ULIT! NAANDIYAN NA BA SI RYAN?!! SI ARYA?!! SAGUTIN NIYO AKOOOO!!!

"gumising ka na please?..."

Ewan ko kung bakit pero unti unti kong isinara ang mga mata ko at narinig ko na naman magsalita yung lalaki.

"Gumising ka na...."

Bigla ko minulat yung mga mata ko.

Nasa ospital ako.

Bumungad sakin ang mukha ng isang lalaki, sobrang pamilyar yung mukha niya.

"R-ryan?.." tanong ko.

"Tori!!! Gising ka na!!!!" Sabi niya naman na tuwang tuwa tapos niyakap ako.

"Buti naman gising ka na! Tita!! Dana!! Gising na siya!!" Sigaw niya.

Agad namang pumasok ang dalawang babae at lumapit sila sakin.

"Anak! Buti naman gising ka na!!" Sabi ni mama.

"Ate!!! Wag ka na ulit matutulog ha! Kundi, lagot ka sakin! Sobra kami nagalala sayo!"-Dana.

At biglang may dalawang taong pumasok na may dalang mga bata.

Si Cat at si Marcus, kasama si James at si Arya.

"Tori!!! Buti naman gumising ka na! Alalang alala kami you know that?!!" Sabi ni Cat at niyakap ako.

"Ayos ka na ba Tori? Wala bang masakit sayo?" Tanong sakin ni Marcus.

"Wala naman, salamat" sagot ko.

Bigla nila binigay kay Ryan si Arya. Grabe!!! Miss ko na siya!! Ang laki na niya grabe!!

"Arya..." sabi ko at kinarga naman siya.

I'm so glad that everything's normal again.

------------------------------------

Maya maya ay lumabas muna sila at naiwan lang si Ryan sa kwarto.

"Wala ka bang naaalala??" Tanong niya bigla.

Umiling ako biglang sagot ay hindi.

"Nasagasaan ka nung gabi na nasa resort tayo nun, tumawid ka palabas pero maulan nun at gabi pa, kaya ka nabangga at tumama yung ulo mo" sabi niya.

In fairness, wala talaga akong maalala.

"Buti nga nakasurvive ka pa eh, sobrang lakas daw kasi nung pagkatama, buti na lang matibay-tibay ka" biro niya pa.

Ganun ba talaga ka-seryoso yung nangyari? Grabe kasi siya makapagkwento, konti na lang sabihin niya na 'buti na lang malakas ka kung hindi baka patay ka na ngayon'

Lol, wag naman sana...

"Teka, bakit ba sinasabi niyo na buti naman at gising na ako?" Tanong ko sa kanya.


"Kasi..."


Hinintay ko lang yung sagot niya na mukhang importante.

"...kasi na-comatose ka, for 2 years..."


Nagpapasalamat pa rin ako sa Diyos na buhay pa ako.

Pero ang weird talaga...yung mga nangyari nung 'sleeping beauty' ako.

Naging ako daw si Jessica?? Sino yun?? Anyways...at least back to normal ang lahat. XD

And we lived happily ever after...

T H E E N D

-----------------------

YASSS!! PART 2 COMPLETE!! thank you sa friends ko, especially my best friend, also my beloved readers!! Lung hindi dahil sa inyo, wala tong story na ito!! THANK YOU TALAGA GUYS! THANK YOU LORD!! (RELIGIOUS MUCH? XD)

Thank you for reading and voting~! 감사합니다!! God Bless~! ♥♡♥♡

lovemuchxoxo

©2015

Starting Over Again (COMPLETED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon