Het leven van Anna

Hoofdstuk 18 door Kim

Ik hoor nog harder gepiep. Ik voel dat mijn bed weggeschoven wordt en ik hoor druk gepraat om me heen. Wat gebeurt er? Ik wil erover nadenken, maar alles wordt opnieuw zwart. Ik hoor niets meer en al mijn gedachten zijn uitgeschakeld. Voelt het zo om dood te gaan? Ik heb geen idee eigenlijk. Dat is best logisch, maar toch.. Je gaat maar één keer in je leven dood en ik ben bang dat die dag voor mij vandaag is aangebroken. Ik voel het ruizen in mijn hoofd. Het voelt alsof ik moet overgeven, maar ik heb er de kracht niet voor. Alles wordt nog zwarter. Zo'n soort zwart heb ik nog nooit gezien.

Ineens vliegt er een vlindertje door het zwart heen. Het is raar, wat doet dat vlindertje daar? Het doet pijn in mijn hoofd om me erop te focussen, maar de nieuwsgierigheid wint het van de pijn. Het vlindertje vliegt van links naar rechts en dan weer terug. Het is een erg mooie vlinder, hij is blauw met paarse, groene en gele vlekjes. Dat zijn mijn lievelingskleuren, dat is toevallig. Er komt een klein, dun, wit spoortje op de plekken waar hij gevlogen heeft. Eerst lijken het willekeurige strepen, maar na een tijdje worden het, als je goed kijkt, letters. Ik probeer me erop te concentreren, maar ik heb er de energie niet voor. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van de pijn. De letters worden vager en ik zak weg.

'Anna, kom je?' vraagt mijn moeder liefjes. Ik kruip naar haar toe. 'Vandaag gaan we naar de dierentuin, beestjes kijken,'leuk hè?' zegt ze met een grote glimlach op haar gezicht. 'Jaaaaa,' gil ik uit van blijdschap. Ze tilt me op en zet me in het kinderzitje in de auto. Ze doet mijn gordel om en gaat vervolgens zelf achter het stuur zitten. We rijden naar de dierentuin, Burgers Zoo om precies te zijn. We stappen de auto uit en ik straal. Ik hou zo veel van beesten, vooral de olifanten vind ik fantastisch. 'Mama, mama!' kir ik, 'ik wil naar de olifanten.' Ik spring op en neer om haar heen, totdat ze uiteindelijk gek wordt en we naar de olifanten gaan. Eenmaal daar aangekomen ben ik door het dolle heen. Mijn moeder gaat rustig op een bankje zitten en laat mij lekker kijken, terwijl zij uitrust en me zo goed in het oog kan houden. Ik ben totaal betoverd door die dikke, grijze beesten. Ze lopen rustig achter elkaar aan, net alsof ze de polonaise doen, maar dan zonder muziek en een stuk trager. Olifanten fascineren me, ze zijn zo groot en intimiderend. Ik kan er wel uren naar kijken! Ik drentel langs het hek, en voetje voor voetje schuif ik dichter naar de olifanten toe. 'Sorry hoor,' hoor ik mijn moeder in de verte zeggen, 'mijn dochter gaat een beetje te ver van ons weg.' Ze loopt naar me toe en zegt: 'Anna, blijf je wel een beetje bij me in de buurt, straks raak je me nog kwijt.'  Ik knik schuldig. 'Maar daar zijn de olifanten dichterbij,' zeg ik zachtjes. 'Wil je een foto maken van de olifanten?' vraagt mijn moeder me, terwijl ze een camera in mijn handen drukt. 'Ja,' kir ik en mijn gezicht straalt. Dan kan ik thuis ook altijd naar de olifanten kijken. 'Je moet op dit knopje drukken en dan wordt er een foto gemaakt,' legt mama me uit. Ze klopt nog even op mijn schouder en loopt dan terug naar het bankje waar ze zat, waar nu ook een man zit. Hij kijkt vriendelijk. Ik maak een paar foto's van de olifanten en loop dan naar het bankje toe. 'Wie ben jij?' vraag ik nieuwsgierig. Mijn moeder trekt me het bankje op en zet me naast hem neer. 'Dat is Sjaak, iemand die mama net heeft leren kennen,' zegt ze. 'Hoe heet jij?' vraagt Sjaak. 'Anna,' antwoord ik hartstikke zelfverzekerd. 'En hoe oud ben je?' 'Vier.'

Ik schrik op uit mijn gedachten. Was dit een droom? Of is dit een herinnering en dus echt gebeurd? Ik hoor overal om me heen weer apparaten piepen. Als dit echt gebeurd is, is Sjaak dus niet mijn echte vader. Dan spreekt mijn moeder dus de waarheid. Ik voel overal doktoren aan me zitten. Wat is er aan de hand?

----------------------

Ik ben Kim, @KimmBoo, en ik heb dit hoofdstuk geschreven. Ik hoop dat jullie het leuk vonden en ja... verder heb ik niets te zeggen, behalve dat er morgen een update komt van dit boek. Niet met nog een hoofdstuk, maar met een wedstrijd. Benieuwd? Lees morgen dan meer ;-)