Het leven van Anna

Hoofdstuk 13 door Julia

Ik loop de woonkamer in en ga op de bank zitten. Ik pak mijn mobiel van de oplader en kijk of ik nog berichtjes heb. Jason, die jongen van instagram die van mij een foto wil, vraagt of ik nu een foto kan sturen. Ik heb geen zin meer om nee te zeggen en besluit een foto te maken. Ik kijk arrogant, maar toch glimlach ik een beetje. Ik stuur 'm naar hem op en al snel krijg ik een berichtje. A is Anna, J is jason.

J: Chickie mooie foto.

A: Dankje!

J: Waar woon je, dan kunnen we afspreken?

A: Nee, ik wil niet met je afspreken.

J: Ah, babe, please, ik wil jouw mooie lippen kussen.

A: Nee, oke?

J: Ik wil geen 'nee' horen, we spreken af!

A: Oke... Als jij dat wilt.

Ik twijfel, maar ik moet toch wat te beleven hebben in mijn leven. Wat kan die Jason doen?

Hij geeft zijn adres, ik vergelijk het met mijn adres en kom erachter dat we een paar kilomer uit elkaar wonen. We zoeken een plek om aftespreken en nog een tijd. We gaan vandaag om 14:00. Ik kijk op de klok en zie dat het half 1 is. Ik werk een bakje yoghurt naar binnen en maak mij extra veel op. Ik doe een broek aan en een korte-mouwen shirtje die net niet alles goed bedekt. Ik kijk nog wat youtube-filmpjes en zie dan dat het 13:35 is. Ik loop naar mijn oom toe en zeg dat ik met een vriendin naar het park toe ga. Hij vindt het goed, ik loop naar buiten en ga fietsen naar het park. Het is ongeveer een kwartier fietsen.

Als ik daar aangekomen ben zet ik mijn fiets tegen een lantaarnpaal en loop naar het eerste bankje dat ik zie. twee minuten later zie ik een jongen aankomen die veel lijkt op de foto's van instagram. Hij herkent mij volgens mij ook. 'Ga je mee lopen?' Vraagt Jason. Ik knik en sta op. Ik kijk om mij heen, dit is niet echt een parkje maar een soort bos. Jason pakt mijn hand en we lopen samen richting het dode gedeelte van het park, daar zijn bijna nooit mensen, als je nog verder gaat zijn er geen mensen, we hebben een groot park. 

Ineens stopt Jason met lopen. 'Kom, we gaan terug,' zeg ik. Ineens zoent hij mij. Hij drukt zijn tong in mijn mond. Daarna stopt hij en ging weer weg. 'Het was heerlijk babe,' zegt hij. 'Snel weer afspreken,' schreeuwt hij. Ik blijf met een verbaasd gezicht achter. Ik loop rustig naar mijn huis toe. Dit is zo raar. Ik doe de deur open en ga naar mijn kamer toe. Ik laat mij vallen op mijn bed. Ik pak mijn mobiel en zie dat ik een bericht heb. 'Hey schat. We spreken snel weer af om te zoenen? Morgen 5 uur?' Ik lees het berichtje, het is van Jason. 'Ga weg! Je bent eng! Ga maar met iemand anders,' antwoord ik. Daarna blokkeer ik hem. Ik trek mijn onesie aan en ga naar beneden toe. Daar maak ik warme chocomelk. Ik doe een pakje oplos-chocomel in een glas. Daarna doe ik er twee marshmallows in. Als laatste voeg ik gekookt water toe. Ik pak een lepel en loop ondertussen naar de woonkamer. Ik zet de tv aan en ga een oude aflevering van Sam & Cat kijken. Soms grinnik ik. Ik drink mijn chocomel op en besluit zinloze filmpjes op mijn mobiel te gaan kijken. Ik hoor dat mijn oom binnenkomt. 'Anna, wat wil je eten?' Vraagt hij. 'Uhm, iets lekkers' zeg ik. 'Is afhaalpizza goed?'. 'Ja' zeg ik blij. Bij mijn ouders mocht ik nooit afhaalpizza. Ze vonden het te duur. Ik ben blij dat ik nu bij mij oom woon. 

Na het eten ga ik naar bed toe. Ik heb geen zin om vandaag te douchen. Zuchtend stap ik in bed, ik snap nog steeds niets van Jason. Ik besluit mij niet druk te maken en gewoon te gaan slapen. Ik doe mijn ogen dicht en al snel val ik in slaap. 

_____________

Wat vonden jullie? 

Warme chocomel met marshmallows is echt lekker! Je moet het echt proberen.

Liefs, Julia.