ÇILGIN LİSE

63:Kaçmak

Azra dan
Odamda kulaklık takmış müzik dinliyordum. Şarkıyı değiştirmek için durdurduğumda bir bağırma sesi duydum . Zeynep ailesi ile konuşuyordu diye pek umursamamıştım. Ta ki annemin ve Zeynep in babasının ayak ve konuşma seslerini duyana kadar kulaklığı kulağımdan çıkarıp telefonunu yataģımın üstüne koyup hızlı ve meraklı adımlarla odamdan çıktım. Zeynep in odasının kapısı açıktı, annemlerin sesleri geliyordu . Oraya doğru ilerledigimde Zeynep in babası ve annem yatakta iki büklüm bir şekilde uyuyan ve ağlayan bir zeynepi uyandırmaya çalışıyordu Zeynep ellerini ayaklarında gezdiriyordu.

"Yapma! AH! BABA!" Falan diye bağırıyordu öyle kötü ve garip bir haldeydi ki onu öyle görünce istemsizce gözlerim doldu. Annemin yanına gidip " Anne ne olmuş , neden böyle?"Diye sordum .

Annem panik ama ben korkmayayım diye sakin mış gibi bana baktı "kızım bilmiyorum ki "Dedi. Zeynep in babası Zeynepin yüzüne su döküp uyandırdı.

Zeynep gözlerini açtı, ama hala ağlıyordu. Babasını görünce hemen ona sarıldı. Daha fazla ağlamaya başladı .

Bende yanımda durmuş onları izleyin anneme sarıldım "Anne ?"Dedim. Dolu gözlerimle annem bana sarılıp "Hişt ağlama kabus görmüş olmalı "Dedi. Elimden tutup "Gel biz senin odana gidelim "Dedi. Biz kapıdan çıkarken kapıda bekleyen hizmetçilere "bir bardak su getirin "Dedi. Annem ile benim odama gittik.

Zeyenp
Karşımda babamı görünce hemen sarıldım. Ağlıyordum onların hepsi bir rüyamıydı? Ayaklarımda bir ağrı hissediyorum yada gördüklerimden sonra öyle hissediyorum sanıyorum.

"Kızım iyi misin?"Dedi. Babam benden ayrılıp önüme gelen saçları sırtıma doğru attı.

"Baba sen katil misin?"Dedim. Aklıma okuldaki konuşmalar gelmişti . Can 'ın söyledikleri Leyla 'nın katilin evi dediği zaman geldi. Babam sorduğum soru karşısında afalladı ama hayır demedi .

"Kızım nerden çıktı şimdi bu " Beni geçiştirmek için söylediği biliyordum, bu da onların söylediklerinin doğru olduğunu gösteriyordu.

"Can benim arkadaşım Emre değil miş Baba . Benimle sevgili olmasının sebebi senin onunun kardeşine yaptığını bana yapmak "Dedim. Bir yandan bağıra bağıra konuşuyordum. Ben konuştukça babam susuyor o sustukça ben daha fazla bağırıyorum bunların yalan olduğunu söylesin istiyorum benim babam böyle bir adam olamaz "Baba konuşsana yapmadım yalan desene az önce gördüğün kabustu . Gerçekte böyle bir şey olamaz desene . Baba konuş !"

Babam yatağımdan kalktı. Gözleri dolmuştu . Yürümeye başladığı " Zeynep yat uyu bu konuyu kapat !Dedi. Odadan çıkıp kapıyı kapattı.

Sinirli ,öfkeli, üzgün ; Bütün duyguları yaşarken komodinin üstündeki telefonumu kapıya doğru fırlattım. telefon parçalanarak yere düştü "Yalan olduğunu söyle ben katilin kızı olamam . Bunu kabul edememe "Çocukken babam hep masum derdim o yapmaz derdim benim babam yapmaz ama yapmış

"Yeter!!"Boğazlarım yırtılırcasına bağırdım. Çocukluğumu mahvedilmesine , küçük aptal bedenime büyük acılar sığdırmıştım . Yatağıma sırt üstü yatmış ağlıyordum. Odamın kapısının açılma sesini duyduğumda gelen kişinin hemen gitmesini ve rahat rahat ağlamak istiyordum.

"Zeynep ?"Bu ses Aysun Ablanın sesiydi . "Canım ağlama, bana bakar mısın ?" Bir yandan beni ikna edici bir ses tonu ile konuşuyor . Diğer yandan yüzüme düşen sacları çekiyordu. "Bak baban yaptığı hatalar için çok pişman gerçekten inan onun içinde çok zor . Ağlama "

"Nerde nasıl ?" Emre nin sesini duyduğumda onun burda ne işi vardı. Yatağın bir tarafın hafifledi . Ardından tekrardan biri yanıma oturdu. "Zeynep " Odamın kapısı kapandı. " Zeynep bana bir bakar mısın bak korkutuyorsun beni" sesi endişeli geliyordu. Yatağım yerden kalkıp önce elimle gözyaşlarımı sildim sonra burnu mu sildim. Yaşlı gözlerle Emre ye baktım .