ÇILGIN LİSE

81: Emre

Can bir adım daha atmıştı ki itfaiye ekipleri onu durdurdu .Yangına müdale etmeye başladılar. Semih Zeynep'in başına doğru eğilip " Zeynep beni duyuyor musun kardeşim ?" Zeynep 'ten ses yoktu ciğerlerinin temiz havaya ihtiyacı vardı . Kesik kesik öksürdü. Can Emre nin yanına adım atamadı kocaman tahta parçası Emre nin ayağını çekmesi ile onun tam önünde duruyordu. Emre 'nin parmakları acıyordu. Can Emre 'ye bir şey olacak diye çok korkuyordu itfaiye ekiplerinin yardımı ile söndürme işlemine başladı her şey 10 dakika içinde oldu yangın söndü. Zeynep Emre Can Semih ve diğer üç kişi ambulansa bindirildi. Hastane ye gittiler.

Serdar

" Hadi selin !"

" Tamam geliyorum !"

" Off!" Salondaki koltuğa oturup beklemeye başladım. Selin ile dışarıya çıkacaktık ama hanım efendi bir türlü hazırlanıp aşağıya inemedi. Eskiden babamlarla beraber yaşıyorduk ama selin evdeki herkes ile kavga edince babama söyleyip evi ayrıldım. Sabahtan beri' evde sıkıldım ' dedi . 'Tamam dışarıya çıkalım ' dedim Bu seferde hazırlanamıyor.

Telefonum titreyince elimi cebime atıp telefonu çıkardım. Ekranda tanımadığın numara yazıyordu. Telefonu açıp kulağıma götürdüm.

-Efendim.

-İyi Günler , Serdar Bey ben danışmadan Büşra kocataş sizin telefonunuz kardeşiniz Semih'ten aldım.

Semih yine ne halt yedinde hastaneye düştün acaba diye düşünürken kadın konuşmaya devam etti.

- Kız kardeşiniz zeynep de hastane de

Diyince korktum

-Kardeşlerime nasıl iyiler mi?

-Size gerekli bilgiyi doktor bey yapılacaktır sizi hastanemize bekliyoruz

Adresi alıp telefonu kapattım. Koşarak dış kapıya doğru ilerlerken selin yavaş yavaş aşağıya iniyordu. "Serdar ne bu acele ?" Dedi adımlarını hızlandırıp yanıma geldi. Ona cevap vermeden ayakkabılarımı giymeye başladım. " Samet 'ti ara!"Dedim.

"Neden ne oldu?"

Ona sert bir şekilde bakıp sakinleşmeye çalıştım. "Ara dedim zeynep ve semih hastanedeymiş "

"Niye ne olmuş ? Söylesene serdar ?"

Ayakkabılarımı giyip telefonu elinden aldım "Soru sorma ara be kadın " Samet ararken kapıdan çıktım. Çaldı ! Çaldı! Tam kapatacaktım. Açtı.

"Alo?"

"Samet her nerdeysen ve ne yapıyorusan hemen işini bırak bizim eski evin yakınındaki her zaman gittiğimiz hastaneye gel"

"Niye ne oldu kime bir şey oldu"

" Zeynep ve semih hastanedeymiş ben gidiyorum sende babamı arayıp gel"

Samet'in yanına buse 'nin sesi de geliyordu. Telefonu kapatıp arabaya doğru koştum. Selin de peşimden koşuyordu.

Arabayı hızla çalıştırdım. Selin de binince hastane ye doğru yol aldık

**************************************
"Ya ben iyiyim gerçekten!" Sabahtan beri babamla anlaşmaya çalışıyorduk.

" Zeynep kızım olmaz diyorum " Dedi babam kesin ve konuşmayı bitiren bir sesle onun konuşmasına karşılık bir şey demedim . Zaten bir şey desemde umursayacaģını pek sanmıyordum. Babam ilerlerip odamdan çıktı. Odamda ben abimler azra ve aysun abla vardı. Aysun Abla bana son bir kez bakıp babamın peşinden o da odadan çıktı.

Dudaklarınımı büzüp bıkkınlıkla nefes verdim. Iki aydır bu evde ve bu odadaydım. Yangının üstünden iki ay geçmişti. Emre kendi evlerdin ben bizim evde hapis hayatı yaşıyordum. Evden ders görüyorum abimlerin yardımı ile aşağıya iniyorum onun haricinde iki aydır evdeyim babam yangından sonra beni okula göndermek istemiyor hem Zaten bu ayaklarda zor giderim bilekte ve diz kapağında çatlak var aynı zamanda sol ayak bileğim çıkmış o kadar çok insan ezdiki normal yani ayaklarımın ağrısına geceleri doğru düzgün uyuyorum . Düşüncelerinin dağılması samet abimin yatağıma oturması ile bozuldu.

"Hadi ama prenses bizimle bu evde durmak çokta kötü değil "Dedi. Elleri ile ellerimi tutarak yüzüme bakıp gülümsedi.

Bende ona gülümsedim. O da babam gibi yangından sonra panik olmuştu her dakika odama gelip beni kontrol ediyordu. Beni bu kadar çok sevmeleri güzel bir şeydi ama fazlası beni sıkıyordu. "Sizinle bir arada olmak evet çok güzel ama evde sıkıldım abi"Dedim. Yine dudaklarımı büzerek

Eli ile dudaklarımı düzeltip gülümsedi. " O zaman zeynep hanım benim ile beraber dışarıya çıkmaya nedersiniz Hanımefendi " Dedi. Elimin birini dudaklarına götürüp öptü.

Keyifle gülümsedim. Ve onun gibi konuşarak " Bu bir teklif mi beyefendi kabul ediyorum "Dedim.

"O zaman sen üzerini değiştir ben aşağıdayım "Dedi. Samet Abim bana doğru uzanıp yanağıma bir öpücük kondurdu. Ayağa kalkıp çıktı.

"Samet geldiğinden beri pabucumuz dama atıldı Zeynep hanım "Dedi sedar abim ima ile O gün hasteneye geldiğinde ortalığı birbine takmış beni göstermiyorlar diye önüne gelen ile kavga etmiş en sonunda ellerinde kelepçe ile karakola götürülmüş. Onda yangından sonra bana bir şey olacak diye çok korkuyordu.

" olur mu abi senin yerin her zaman bende çok ayrı "Dedim. Evet sert bir kişiliği vardı. Ama benim için yaptığı şeyler en başta benim abimdi.

Semih abim yatağıma oturup kendinden emin bir sesle" zeynep En çok beni seviyorsun değil mi?"Dedi. Başımı salladım.

" Evet semih abi en çok seni seviyorum " Dedim. Yani tabi onun yeri bende çok ayrıydı. Onunla aramızda çok yaş farkı olmadığı için onunla daha iyi anlaşıyordum. Yani onunla her haltı yerdik. Tabi yakalandiģimızda suç benim başıma patlıyordu ama yine de onunla bir şeyler yaomak eğlenceliydi.

*****************************************
Akşam yemekten sonra babamlarla beraber sohbet ettikten sonra benim istediğim üzerine odama çıkarıldım. Bir yanımda test kitabı elimde telefon diğer yanımda okuma kitabı komodinin üzerinde karışık meyve tabağı yani canım ne isterse onu yiyordum. Aklıma gelen fikir ile Emre 'ye mesaj attım. Yangın dan sonra kendisin suçlu hissediyordu. Ben mesaj atmadıkça mesaj atmıyor du hatta bazen cevap bile vermiyordu ama Emre 'nin annesi bana mesaj atıyordu. Nasılsın kızım iyi misin diye annesinin yaptığı şeyi emre yapması gerekiyordu ama yapmadı ve yine üzüleceğimi bile bile mesaj attım.

Emre
Bunu daha ne kadar sürdüreceksin?

Yazdım. Ve beklemeye başladım. Çevrimiçi oldu mesaj görüldü Yazmadı.

Inatla yeniden yazdım.

Emre
Sen böyle davranmaya devam et emre beni bu halde yalnız bırak yanımda ailem var ama sen yoksun ben yalnızım.

Mesajı gördü hala çevrim içi ve devam ettim yazmaya

Ben iyileşip ayağa kalktığımda sakın karşıma çıkma tammamı . Olurda beni bir başkası ile görürsen sana yazdığım ve cevap alamadığım mesajları oku ve anla beni niye kaybettiğini

Emre mesaj yazmaya başladığına Onu engelledim. Ve profili gitti. Telefonu yatağının diğer ucuna firlattim. Ağlamaya başladım.

Odamın kapısı tıkladı. Ağlamaklı bir sesle "Yalnız kalmak istiyorum !" Dedim. Ama kapı açıldı. Başımı kaldırıp "ya kimseyi istemiyorum "Dedim. Aysun abla kapıyı biraz dahab açıp kenara çekildi.

"Beni de mi istemiyorum?"

Bana biraz fikir verir misiniz hikaye yi nasıl devam edeyim?

Bölüm sonu değerlendirmesi yapalım

Beğenmeyi yorum yapmayı unutmayın Sizleri seviyorum ♥️