"Girebilir miyim abi?"
"Gel abicim gel biz çıkalım sen odanda rahat rahat otur "
Başımı sallamakla yetindim. Herkes odadan çıktıktan sonra yatağıma gidip oturdum. Duyduklarım beynimin içinde adeta yankılanıyordu.
_ Sanki gerçek kardeşsiniz lan
_ Yazık en büyük şoku abisinden yiyecek
_ siz nerden aldınız zeynep'i
Ben evlatlık mıyım? Peki benim gerçek ailem kim ? Yataktan kalktım odanın içinde dolanıyordum " yok hayır yalan, yanlış duydum, olamaz!" Ellerimi kaldırıp parmaklarımı saçlarıma geçirdim ve dizlerimin üstüne çöktüm. İçimden bağırmak geliyordu . Ama yapamadım "Neden?" dedim sadece hıçkırıklarımın arasında
Ben şimdi kime anlatacağım bunu kime akıl danışıcam ya gerçekten Emre ise beni bu aptal plandan kurtarmak için bana o mesajları yolladıysa ona gidip duyduklarımı söylemem doğru mu yada samet abime sorsam "neden abi ?neden beni böyle bir igrençliğe alet ettiniz ? benim gerçek ailem nerde ?asıl önemli soru kimim ben! kimdenim, niye bu aile deyim , düşündükçe yeni sorular aklıma geliyor ama hiçbirisinin cevabı yok . Odanın kapısı tıklatıldığın duyduğumda aynı zamanda"Zeynep iyi misin canım girebilir miyim "Diyen aysun ablamın sesini duydum . Göz yaşlarımı silip "Gelebilirsin aysun abla" dedim ayağa kalkıp cama doğru ilerlediğimde yüzümü gördüğünde neden ağladığımı soracaktı ve ben ne söylersem söyleyim hemen babamın yanına gidip zeynep ağlamış bir şey olmuş ne yalan söylesem diye düşünmek istemedim.
"Canım ses gelmeyince korktum iki üç kere tıklatım."
"Abla kapıyı açıp girseydin yabancı değilsin "
Aysun abla güldü. " ay yok kız en nefret ettiğim şey , birinin odaya izinsiz girmesi, annem çok yapardı; bende o zamlardan bir söz verdim ilerde nereye giresem gireyim içerden izin sesi gelmeden giremeyeceğim diye."
"Nazik davranışın için teşekkür ederim o zaman. "
"Rica ederim Canım . Sen niye odanan kapandın bir şey mi oldu?"
"Bir şey olmadı canım sıkıldı geldim odama inerim şimdi aşağıya "
Biraz sessizlik oldu sonra aysun abla sesini kısarak konuşmaya başladı. " Abinler ve Emre arasında bir şey mi var?"
Yüzümü aysun ablaya dönüp " hayır bir şey mi oldu "
Aysun abla yüzümü görünce" kız sen ağladın mı bir şey mi oldu ne oldu?"
"Yok iyiyim abla gerçekten sen abinler diyordun ."
Aysun abla fazla üsttelemeden Hemen konuya girdi." bunlar bir olmuşlar abinler ve can emrenin üsten gidiyorlardı. Doğru söyle lan sen mi sin o gibi cümleler söylediler ben içeriye girince sustular birde şey demişlerdi burdan gideceksiniz !"
"Gideceksiniz mi ?Emreler mi gidecekler miş ,neden miş o ?"
"Zeynep valla bende bilmiyorum canım ama abinler çok sinirliydiler "
"Ben abimlere sorup öğrenirim aysun abla da Emre ne dedi? Yani tamam mı ? Hayır mı, niye mi, yada sananne mi?"
" O bir şey söylemedi . Hatta gayet sakin bir şekilde mutfaktan çıktı. "
"Hmmm!"
"Ne oldu kız !sen bir şey biliyor musun?"
" Hayır bilmiyorum ama öğrenirim "
"Öğrenirsen bana da söyle merak ederim "
" Tamam tamam söylerim "
" e..ben gideyim o zaman sende gelirsin aşağıya "
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ÇILGIN LİSE
Genç Kız EdebiyatıMerhaba ‚ ben Zeynep üç abim ve annemle beraber yaşayan meraklı komik sinirli ve abilerinden dolayı özgüveni yüksek bir kızım kimi insan abisi olmasından nefret eder ama ben de üç tane birden var peki ben ne yapayım bir sinirli ‚ bir komik ‚...
