74 :Arkadaşlık

353 24 7
                                        

Emre'den

Bizimkilerle kafe'de oturuyorduk onlar konuşuyorlardı Arada adı mı duyduğumda (Evet . Doğru .Olabilir) genellikle kullandığım kelimeleri kullanıyordum. Konu ne onu bilmiyorum tam 56 'ıncı aramamı yapıyordum ki telefon elimden çekildi.

Bakışlarım saniyesinde önce hava ya sonra Atakan'a döndü. " Versene oğlum telefonu !" O beni duymuyor muş gibi telefonu cebine koydu. Konuşmaya devam etti.

Atakan'ın geri vermeyeceğini biliyordum. En azından şimdilik vermezdi , ama denemekten zarar gelemez diye sormak istedim "Atakan Telefonu mu verir misin?" Gayet sakin bir ses tonu ile söylemiştim. Normalde ver lan o telefonu demem lazımdı, ama vermezdi aksine bağırırdı kavga çıkartır ama yine de vermez . Bana baktı "Emre ye iç kardeşim " dedi.

"Kardeşim son kere arasam sonra söz bir daha aramayacağım "  Aslında  yalan dı arayacaktım 

" Kardeşim istersen sabaha kadar ara ama , billi ki kız kızmış açmayacak en azından sen sakin ol gidip sakin kafayla konuşursun hem o da sakinleşsin"

Doğru söylüyordu ısrar etmemin bir faydası yoktu. İçeceğimden bir yudum aldığımda Beniz sıkılmış gibi ofladı. "Ay sıkıldım Zeynep zeynep bırakın şu kızı ya.. Emre sana kız mı yok ? başka bulursun " ( Benniz Atakan'ın ikizi)

" Sanane kızım insanların sevgililerinden " dedi Atakan ve kardeş kavgası başlıyordu.

" Ay sus be sana mı sorduk " dedi beniz arkasına yaslandı.

" sorma kimseye sorma seni ilgilendiriyor mu ? Hayır!" Dedi Atakan

Beniz Atakan'a doğru yaklaştı. " Emre nin telefonu seni ilgilendiriyor mu? Hayır!" Dedi. Cevap bekler gibi ona baktı.

"O benim kardeşim ve onu üzecek her şey beni üzer . O üzülmesin diye aldım . Sen niye zeynep 'den rahatsız oldun mesela " dedi. Atakan sonunun bastıra bastıra söyledi.

Beniz geriye doğru çekilip Elini masaya vurdu. " Sus o konuya sakın açma" Dedi. Bana doğru baktı ayağa kalkıp hızla kafe den çıktı Onun masaya vurmasıyla meyve suyu bardağı masaya devrildi ve üstüme döküldü. Herkes içmişti bir tek benimki kalmıştı o da beniz sağyesinde midemi değil üstümü boyladı.

" Ya bu kızıda var ya " Dedi atakan ayağa kalktı. " ben şunun peşinden gideyim " dedi. Masa dan uzaklaştı.

"Bro senin telefon kaldı "Dedi Ardıç

Atakan gidince telefon da gitti. " Doğru lan ben atakan 'ın peşinde gideyim de telefonu alayım o zaman " Masa dan kalktığımda Telefonunun bana uzatan Berrak ile göz göze geldim. Eskiden en çok vakit geçirdiğim en çok eğlendiğim en iyi arkadaşımdı ama onu son günlerde biraz unutguğumu fark ettim. Bu durumdan hiç şikayetçi olmayan her konuda uyum sağlayan iyi bir dosttu.

"Kanka Al benim telefonu mu atakan uzaklaşmıştır . Boşuna gitme peşinden " Doğru söylüyordu çoktan gitmiştir.

"Sağol gözlük " Dedim. Gülümseyerek

Işaret parmağı ile gözlüğünü hafifçe yukarıya itikledi ve gülümsedi. " önemli değil dövme!"

Uzatmış olduğu telefonu elinden aldım. " Gel biraz dolaşalım ne dersin " Bu teklifi bekliyor muş gibi hemen ayağa kalktı. Hatta öyle hızlı kalktı ki sandalye tam düşüyordu. Tunus tuttu. "Yavaş be kızım " çantasını omuzuna takıp " pardon " Dedi. Tunus 'a bakarak sonra bakışları bana döndü büyük bir neşen ile " Geldim geldim " Dedi. yanıma geldi.

Yunus Tunus Ardıç ve Alev kalmıştı masada " Beyler Hesap"

" Biz öderiz kardeşim "Dedi . Yunus

"Bizde Biraz sonra kalkıcağız Alevle " Dedi. Ardıç

"Tamam biz gidiyoruz "

"Bay bay "

Kafeden çıktıktan sonra "yanımdaki şirinliğe baktım " Ne yapıyoruz?"

Ellerinin hafifçe iki yana açıp "Bilmem "Dedi.

Elini tutup " gel gidelim bir buluruz bir şeyler dedim. "

" Tamam "

Zeynep 'ten

Yemekten sonra odama çıktığımda yatağımın üstündeki telefonu elime aldım. 55 Cevapsız arama ve 75 tane mesaj vardı. Hepsi de Emre den di. Görmemiş gibi yapıp sosyal medya ya girdiğinde önüme Berrak ve Emre'nin fotoğrafı çıkmıştı. Ikisi yan yana fotoğrafı çeken kişi emre'ydi gülümsüyordu . Berrak'ın profiline girdiğimde başka fotoğraflar daha vardı. Birinde masada toplu olarak çekilmiş fotoğraf çekinmişler hepsi poz vermiş ama Emre telefonuna bakıyordu. Altında bir sürü yorum vardı. Berrak ise fotoğrafın altına ( Bir fotoğrafa bakmadan nasıl tatlı çıkılır " Yazmış

Emre ise ( Hem çok güzel hemde nasıl bu kadar tatlı olabiliyorsunuz yazmış)

Bunların çok yakın arakadaş olduklarını biliyordum, ama bu kadar yakın olduklarını bilmiyordum. Berrak'ın diğer resimlerine baktığımda Arkadaşları ile vardı. Ve genellikle Emre ve Atakan'la vardı. Ben onun hesabından çıkıp Emre nin hesabına girdim. Çok resim yoktu. Arkadaşları ile annesi ile resimleri vardı birde benimle geçen gün okulda çekindiğimiz resim vardı. Biraz daha aşağıya indiğimde Ikimizin küçüklük resmi vardı.

( En güzel yaşlarımı Taçlandıran prenses seninle yeniden karşılaşmak dileği ile Zeynep Keskin ) Yazıyordu

Hafifçe tebessüm ettim. Hayatımın en güzel anlarıydı . Çocukluğum ! Bütün güzellikleri orda yaşamıştım her zaman kahkaha attığım düştüğümde bile güldüğüm tek güzel zaman Ben hayal dünyasına dalıyordum ki

Bir Mesaj Geldi.

Gönderen Emre

Hesabıma bakmak yerine mesajlarıma yada Aramalarıma baksan olmaz mı ?

Telefonu hemen yatağın üstüne firlattım. Elim ateşe deymiş gibi hemen elimi çektim. Nefes alış verişim hızlandı .Bu nerden biliyordu baktığımı ya başımı telefona çevirdiğimde Emre'nin beni aradığını gördüm. Açsam mı/ Açmasam mı? Açsam ne diyecem hem ben ona küsüm açmasam daha çok arıyacak en iyisi açmamak ya eve gelirse ve abilemlerle karşılaşıp kavga ederlerse

Sakin ol Zeynep sen haklısın o bu gün gününü gün etmiş gayet ciddi ve haklı bir şekilde aç armama bitti ve yine arıyor telefonu elime aldım. Açtım!

_ Ne var niye arıyorsun
( Sesim öyle bir sert öyle bir sinirli çıkmıştı ki ben bile şaşırdım. )

-Ne var mı Zeynep bütün gün seni aradım
( O gayet sakin konuşuyordu)

_ Bütün gün öyle mi Gezerek mi aradın? ( valla sesim aynı ciddiyetle aynı tonda devam ediyordu valla helal olsun)

-Efendim ! Ne gezmesi Zeynep?
( Gerçekten şaşırmış mıydı yoksa salağa mı yatıyordu)

_ Iyi akşamlar Emre Kapatıyorum

_ Tamam kapat çok yazmasın sana

( Dedi kapattı)

Elimde telefonla kaldım " Gerizekalı mal kapattı. "Kapı çaldığında "Gel " Dedim. Elimdeki telefonu yatağın üstüne firlattım "Bu gerçekten gerizekalı ya anlamıyor hiçbir şeyi "

Anahatar sesi ve Emre nin sesini duydum . " Yok ya o kadar gerizekalı değildir. Bence "Dedi. Resmen dondum. Gözlerim kocaman açıldı arkamı dönmeye cesaretim yoktu. Öylece kaldım telefon da söylemesi kolaydı. Adım sesi duyduğumda kalbim yerinden çıkacak mış gibi atıyordu. Sesler yaklaştı .

"Ee ne diyordun ?"Dedi. Yanıma gelerek

Ayyy ben bu bölümü yazarken aşırı heyecanlandım özellikle son satırları . O yüzden hemen yayınlamak istedim. Siz beğenir misiniz bilmem ama benim en sevdiğim bölüm bu galiba

Şimdi diğer bölümü yazıyorum

Yorum yapmayı unutmayın
GÜNAYDIN 🌝
IYI GECELER 🌙
TÜNAYDIN ☀️
IYI AKŞAMLAR 🌚

ÇILGIN   LİSEBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin