ÇILGIN LİSE

83 :Bebek

Hayat da benim  başıma  gelmez dediğim  her şey  başıma  gelmişti.  Anne mi kaybettim  üstelik  beni o doğurmamış  , ama bana o bakmış, beni o büyütmüş; En önemlisi  de beni  bağrına basmış  bana  bir gün  bile sen benim kızım  değilsin  demdi. Beni abimlerden ayırmadı, bana hep  bir anne sıcaklığı  ile yaklaştı  . Şimdi karşımda   gerçek ailem vardı  beni görür  görmez  tanıyan babam   beni istemeyip  çocuk  sahibi  olan annem   ve içerde   kardeşim  vardı.   Bana   sadece  bakmıştı  babam   ağızından  çıkan  tek kelime ' sen' olmuştu.   Beni istemedikleri  için  üzülmem  mi gerekiyordu.  Belki  evet ama  asla  duruşumu dikleştirdim. 

"Evet ben   Zeynep  keskin .  Kardeşimi  görmeye  geldim.  "Adam ona karşı  dik duruşumdan rahatsız  olmuş  gibi     bana dik dik bakıp   bana doğru  bir kaç  adım  atıp  serseri gibi bakarak.

"Onu görebileceğini  kim söylendi. "

"Ben"
"Biz"
"Ben"söyledim.

Duyduğum  kelimeler ne benden  ne de Emre den çıkmıştı.   Adamın  hemen arkasında  gördüğüm  kişilerle  hem şaşırdım  hemde mutlu  olmuştum.  Emre ile birbirimize  baktığımızda  o bana göre  daha sakindi. 

İlk Ben diyen serdar  abimin sesiydi. O zaten  babamlara göre  biraz daha önde  ve sinirli  duruyordu.  Her an kavga çıkaracak  vaziyetteydi.  Biz diyen ise  Semih abimin  sesiydi.  O da her zamanki  gibi bana gülümseyerek  bakıyordu.  Ve onlara  nazaran   daha sakin olan Samet  abim   bana güven  verircesine bakıyordu.   Onların hemen arkasında    Babam  o ise  direk olarak  o adama bakıyordu.  Adam da babama bakıyordu.  

Emre bana doğru  eğilip  kulağıma  fısıldadı.  " Hemen eve gir ve Zeynep  su 'yu  arka  camdan  dışarı  çıkar " Duyduğun   cümle  ile  ona " Ne " Dedim .  Kimse konuşmuyor  herkes birbirne  bakıyordu.  Yine aynı  şekilde kulağıma  fısıldadı  " Zeynep  acele  et"     Ben adım  atmadan beni hafifçe  itikledi.

Neler oluyordu bilmiyorum  ama   biraz sonra  hiç  iyi  şeyler  olacak  gibi  durmuyordu.   Yavaş  yavaş  adım  atıp  içeriye girdim.   Ev ufacıktı.   4 tane kapalı  kapı  vardı.  Dışardan   duyduğum   sesler den biri babama biri o adamam aitti.    Hızlı  hızlı  bütün  kapıları  açtığımda   biri mutfak  biri  salon  biri lavabo   son  kapıyı  açtığımda   zeynep  su yu ve yatağın  üzeren  yatırılmış  bir bebek  gördüğümde  .  Gözlerim  kocman açıldı.    Dışardan   gelen bağırma  sesleri ile biran önce  bu evden  çıkmak  istiyordum.

Babamlar  niye gelmişlerdi.  Ben zeynep  su yu  neden arka camdan  dışarıya  çıkaracağım  bilmiyorum  ama  babamlar  geldiğine  göre  ortada  önemli bir sorun vardı    kapıyı  kapatıp   içeriye  girip " Zeynep ablacım   seni  arka cam dan çıkarmam gerkiyor muş "Dedim. Halın  üstüne  oturmuş  masum masum bana bakıyordu ayağa  kalıp  " Neden kapıdan  değil?  "Dedi. 

Bende onu  merak ediyordum  ama  kapıda  babası  olduğu  için  olamalı    duyduğun  sesle   panik oldum.  " Defolun gidin lan evimden " Duyduğum    ses  çok  yakından  gelmiyordu  ama çokta  uzakdan geldiği  söylenemezdi. 

  Koşarak  camı açıp   " Zeynep  gel yanıma" Dedim.  Benim  sesimden  uyanan bebeğe bakıp   onu  da yanıma alıp  almamak arasında  kaldım.  Zeynep yanıma gelince  onu  kucağına  alıp  camdan dışarıya  çıkarttım 

Ev tek katkı  olduğu  için  kolay oldu.    Ardından  duyduğum  sesle o masum bebeğe bakıp  ses  daha yakından  gelince bebeği  kucağıma alıp   yavaşca camdan dışarıya  çıkmamla   odanın  kapısı  açıldı.   Adam  bir bana birde kucağımdaki bebeğe  bakınca    hızla  bana doğru  yaklaştı.    Bebeği     daha sıkı  tutup   Panikle önümde duran camı  hızla   kapattığımda    cam adamın  yüze  doğru  çarptı.