ÇILGIN LİSE

43 Sevgilim

15 dakikadır bankta oturmuş etrafı seyrediyordum,ve yine düşünüyordum üçüncü dersin teneffüsünde Koridor da Can Leyla ve Rüya ile karşılaşmıştım. Hiçbir şey söylemeden yanlarından geçeceğimi sırada Leyla kolumdan tutup beni durdurdu.

"Aaa prenses kaçıyormuş"Dedi.

Kolumu ondan kurtarmaya çalıştığımda Leyla kolumu bırakıp kenara geçti. Can önüme geçip o ilk günkü bakışları ve tavırları ile "Bu gün konuştuklarımızı hiç kimseye anlatamayacaksın ve sende unutacaksın "

Gözlerimi kocaman açıp ona baktım. Bu ne demek oluyordu , ona yüz vermediğim içinmiydi yoksa benimle gerçek anlamda dalga mı gecmişti.

"Benimle dalga geçtin, senin sevginde anlattığın her şey de yalandı sen Emre değilsin onun tırn-"

"Emre falan yok artık o öldü ,anladın mı beni " Çene mi tutup gözlerimin içine baka baka geçmişi mi unutmamı istiyordu.

Onu itikleyip"Hayır o asla ölmedi ve ölmeyecekte "

O konuşmalardan sonra bir daha ne karşılaştık nede konuştuk Semih abim öģle arası okuldan kaçıp disarda bir şeyler yiyeceği söylemişti ,bana gelmek istermisin diye sormuştu. Geçen gün yaşadıklarımız aklıma gelince canım istemedi.

"Sen hep böyle dalarmısın?"
Kafamı çevirdiğimde Mert elinde bir tost ve bir ayranla yanıma gelip oturdu. Elindekileri bana uzatıp

"Al Bakalım Afiyet Olsun "Dedi.

"Bunları bana mi aldı?"Dedim. Elinden alıp yemeye başladım.

"Evet sana aldım "

"Teşekkür ederim"

"Seninki görmesin"

Mert güldü, "Bir şey olmaz"

Ona emin misin der gibi baktım. Bu onu daha çok güldürdü.

"Sen Meyra yı gerçketen seviyormusun ?"

Gülmesi kayboldu ciddi bir tavırla "Seviyorum tabikide ama arkadaşım olarak "

"Peki neden sevgilisiniz yani sen onu arkadaşın olarak görüyorsun ama o seni"

"Bizim mesele uzun boşver sen ne düşünüyordun?"

"Hımm kaçamak cevaplar ,yani konuyu hiç açma diyorsun tamam , ama bir gün konuşmak üzere şimdilik açmıyorum "

Mert gülerek" Allah razı olsun "Dedi.

Tostum dan bir ısırık alıp "Nerden başlasam bilemedim şimdi" dedim.

"Karışık yani"

Başımı sallamakla yetindim

"Öğle arası uzun anlatmak istersen dinlerim"

Elimdekileri hızlıca bitirip ayran bardağını ve tost kâğıdın kalkıp çöpe attım , tekrardan yerime gelip oturdum. " Benim küçükken bir arkadaşım vardı " Diye başladım Can bana bunlari ne kadar unut desede asla unutmayacaktım kimseye anlatma demişti ama içimde kaldıkça kendimi kötü hissediyordum. " Böyle onula o kadar iyi ve yakın bir arkadaştık ki mahallede bir tek onunla oynardım oda bir tek benimle , biri bana vursa ona söylerdim ne anneme nede abime bir tek ona söylerdim Sanki bir tek o varmış gibi akşamları aklıma birden bire bir şey gelir ilk ona söylemek için evden kaçardım . Onu zorla bizim eve alırdım yanlış anlama yemek yemeye ve oyun oynamaya "Mert son söylediğime güldü.

"Bir gün annemlerle babamı ziyarete gitmiştik . Hapishane ye giderkende gönerkende çok ağlamıştım sonra eve geldiğimiz gibi onunla her zaman oyun oynadığımız bir park vardı koşarak oraya gittim yoktu. Evlerine gittim içerisi boştu boş evin içinde koşturarak onu arıyordum. " istemsizce gözlerim doldu. "Ev sahibi eve geldiğinde beni koştururken gördü bağıra çağıra beni evden kovdu kendisini hala sevmem mahalledeki kadınlar konuşurken duymuştum ki evden kovulmuşlar"