17│Son Çomak Sokucu

1.2K 152 129
                                        

17│Son Çomak Sokucu

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.


17│Son Çomak Sokucu

❝𝘾𝙖𝙪𝙨𝙚 𝙄 𝙙𝙤𝙣'𝙩 𝙘𝙖𝙧𝙚 𝙞𝙛 𝙄 𝙡𝙤𝙨𝙚 𝙢𝙮 𝙢𝙞𝙣𝙙
𝙄'𝙢 𝙖𝙡𝙧𝙚𝙖𝙙𝙮 𝙘𝙪𝙧𝙨𝙚𝙙 ❞

🜲

Leonis, içi titreye titreye Kara Göl'ün yanında oturuyordu. İstese bu Aralık soğuğunu hissetmemesini sağlayacak büyüyü yapabilirdi ama istemiyordu. Soğuğu hissetmek istiyordu.

"Gel buldum!" diye bağıran sesle arkasını döndü. Atlas ona doğru geliyordu. Biraz gerisinde de Heather vardı.

Atlas bir yanına Heather diğer yanına oturdu. "Demiştim sana Kara Göl'ün oradadır kesin diye." dedi Atlas kız kardeşine.

"Evet, beni bulduğunuza göre..." dedi Leonis. Bir erkek kardeşine bir de kız kardeşine baktı. "Söyleyin bakalım, niye beni arıyordunuz?"

Atlas sırıtıp cüppesinin içine sakladığı iki şişe kaymak birasını ortaya çıkardı ve birini Leonis'e uzattı. "İçmek için elbette."

"Siz içeceksiniz, ben izleyeceğim." diye mızmızlandı Heather.

"Yaşın küçük, sus bakayım." dedi Leonis onun yanağından makas alırken. Biranın kapağını açıp bir yudum aldı.

Bir süre sessizce oturdular. Leonis ikisiyle de göz teması kurmadı. Kafasında bağıran sesler o kadar gürültülüydü ki kardeşlerine dikkat kesilemiyordu. Oysa onlara baksa ikisinin de gözünün kendisinin üzerinde olduğunu görürdü.

"Abi, sorun ne?" diye sordu Atlas yumuşak bir sesle. "William'a sinirlendin, anlıyorum ama takımdan atmak-"

"Yaptığım şeyden pişman değilim." dedi Leonis kardeşinin sözünü keserek. "Onu- Öyle- İşte öyle gördükten sonra takımda tutamazdım." Daha öpüştüklerini bile dile getiremiyordu.

"Kendine hıncını ondan çıkarıyor olabilir misin?" diye sordu Heather. "O senin olmak istediğin yerde çünkü."

Leonis gözlerini devirdi. "O benim olmak istediğim yerde olduğunu sanıyor yalnızca." dedi. "Ne kadar uğraşırsa uğraşsın Adelina için asla ben olmayacak."

Bundan emindi Leonis. Ayrılmış olsalar bile yaşadıkları ilişki ikisi için de eşsizdi. Hızlı başlamış, hızlı ilerlemişti. Yine de dolu dolu yaşamışlardı her şeyi ve birbirlerine duydukları çekim, sevgi, bağ çok fazlaydı. 

"Yine de kızı öpebilen o, sen değilsin." Atlas'a hışımla döndü Leonis. Oğlan omuz silkerek "Ben yalnızca gerçeği söylüyorum." dedi. "Senin de içten içe farkında olduğun gerçeği."

𝐅𝐀𝐈𝐑𝐘𝐓𝐀𝐋𝐄「ʟᴇᴏɴɪs ʙʟᴀᴄᴋ」Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin