ဟိုးအမြင့်တစ်နေရာကထိုလူသားအား
သူဘယ်သောအခုမှပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~♥~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
မချမ်းသာသော်လည်း စားနိုင်သောက်နိုင်အခြေအနေတစ်ခုဖြင့် ရပ်တည်ခဲ့ရသည့်
Yifanသည် သာမန်မိသားစုတစ်ခုမှပေါက်ဖွား
လာသူဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏သနားညှာတာမှုကြောင့် မှတ်ဉာဏ်ကောင်းသောဦးနှောက်တစ်ခုကိုတော့ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
Bejingမြို့ရဲ့ မထင်မရှားနေရာတစ်ခု၏
အနည်းငယ်စုတ်ချာသောကျောင်းလေးမှ
Koreaအထိ scholarရသည်ဟုဆိုသောအခါ
Yifanတို့တစ်မိသားစုလုံးပျော်ရွှင်ခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းစွာပင် ကျောင်းမှပေးသောscholarအပြင် တစ်ခြားအသုံးစရိတ်များ
အတွက် ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ ပြင်ပထောက်ပံကြေးတစ်ခုပေးထားသေးသည်။
ကိုရီးယားကိုရောက်ရောက်ချင်း ကျောင်းအဆောင်တွင်သာနေပြီး ပြင်ပထောက်ပံကြေးဖြင့်
သုံးစွဲခဲ့သည်။ အိမ်ကိုပိုက်ဆံပြန်တောင်းစရာမလို။
အခုတော့ သူ့ကြောင့်
(chanyeolကြောင့်)
ပြင်ပထောက်ပံကြေးငွေဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
သူလုပ်တာမဟုတ်ပင်မယ့် သူကyifanကိုကြိုက်
သည်။ ထို့ကြောင့်သူ့ကိုကြိုက်သော
(လူချမ်းသာအသိုင်းအဝိုင်းမှမွေးဖွားလာပါသော) မိန်းကလေးက ဒုက္ခပေးသည်။
တကယ်ဆိုyifanလည်းဘာမျှမလုပ်ပါပဲနှင့်။
"Yifan မင်းအခုဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
Koreaမြေမှyifan၏တစ်ဦးတည်းသော
သူငယ်ချင်း Yixingကမေးသည်။
လူမျိုးတူချင်းမို့ပို၍ ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။
Yixingပြုံးလိုက်တိုင်း yifanစိတမထဲတွင်နွေးထွေးသွားသလိုခံစားရသည်။
Yixingဟာတကယ့်ကိုသူငယ်ချင်းကောင်း
တစ်ယောက်။
"ငါလည်း မသိတော့ဘူးကွာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကြတော့လည်း အထက်တန်းမပြီးသေးတော့
ရဖို့ခက်မှာ"
အနက်ရောင်ဆံပင်များအားထိုးဖွရင်းထိုလူသားက
(Yifanက)ဖြေသည်။ စာကြည့်တိုက်၏ အစွန်ကြသောနေရာတွင်ဖြစ်သည်မို့ ထိုလူသားနှင်yixingအား မြင်နိုင်မယ့်သူသိပ်မရှိ။
အားလုံးက စာဖတ်နေကြသောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။
