ဟိုးအျမင့္တစ္ေနရာကထိုလူသားအား
သူဘယ္ေသာအခါမွပိုင္ဆိုင္ႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။
<<<<<<<<<<<<<<♥>>>>>>>>>>>>>>>>
ျမတ္ႏိုးရင္...စြဲလမ္းရင္း...
ထိုလူသားေ႐ွ႕မွာ
အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုျပဳမူခဲ့ရင္းနဲ႔
သတိဝင္တဲ့အခ်ိန္
လည္ျပန္ၾကည့္မိေတာ့
ထိုလူ႔ေ႐ွ႕ေမွာက္ခ်ခင္းေပးခဲ့သည္က
ကိုယ့္မာနနဲ႔ သိကၡာမ်ားျဖစ္ခဲ့ေလျခင္း။
<<<<<<<<<<<<<<<♥>>>>>>>>>>>>>>>
Park Chanyeol's POV
"ဟာနာက ကိုယ့္ကိုခ်စ္ေသးတယ္မလား?"
ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ွ႕မွထိုင္ေနတဲ့
ေကာင္မေလးဟာ
ထိုလူသားရဲ႕ အသည္းႏွလံုးတို႔အား
အပိုင္စားရထားပါသည္ဆိုတဲ့
အေတြးဟာ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကို
အ႐ိုင္းဆန္ေစတယ္။
(ဥပမာ ထိုမိန္းကေလးအားပစ္ပစ္ခါခါေျပာ၍
ျငင္းပစ္ခ်င္လိုက္သည္မ်ိဳး။)
သို႔ေသာ္...ကြၽန္ေတာ္သည္
ထိုလူမဟုတ္သည့္အေလ်ာက္
နွလံုးသားတစ္စံုအား
ကစားစရာပစၥည္းတစ္ခုလိုမကစားခ်င္။
"ဟုတ္..စီနီယာ..ဒီႏွစ္ေတြးအတြင္းမွာ
စီနီယာ့ကို ဟာနာ နည္းနည္းေလးမွမေမ့မရခဲ့
ပါဘူး"
အေငြ႔တေထာင္းေထာင္းထေနေသာ
ေကာ္ဖီပန္းကန္အား စိုက္ၾကည့္ေနသည့္
ထိုသက္႐ွိေကာင္မေလးရဲ႕
ပံုသ႑ာန္ဟာ
သိပ္ကိုစိတ္လႈပ္႐ွားေနတယ္ထင္။
ဝိူင္းစက္စက္မ်က္လံုးအခ်ိဳ႕အား
ေဆးျခယ္ကာ ပံုသြင္းပစ္လိုက္ေတာ့
သူမရဲ႕ မူပိုင္မ်က္ဝန္းလွလွတို႔ဟာ
ပို၍ပင္ ေတာက္ပသြားတယ္။
အင္းေလ ဒါေၾကာင့္လည္း
သူမကို ကိုကိုက ခ်စ္သြားသည္ပဲ။
တကယ္တမ္းယွဥ္ၾကည့္ရင္
သူမေလာက္မလွပင္မယ့္
ၾကည့္ေကာင္းတဲ့
မ်က္လံုးတစ္ခ်ိဳ႕
ကြၽန္ေတာ့္မွာလည္း႐ွိသည္။
သူမလို ဖူးျပည့္ေနတဲ့
ပန္းဆီေရာင္ႏႈတ္ခမ္းပါးမ်ိဳးမ႐ွိေပမယ့္
ေဆးျခယ္စရာမလိုပဲ
အနည္းငယ္နီေနတတ္သည့္
ႏႈတ္လမ္းလႊာမ်ိဳးကို
ကြၽန္ေတာ္လည္းပိုင္ဆိုင္ထားသည္။
