Bazen öyle özlüyor ki insan artık dile bile getiremiyor o duyguyu. Kalbin aynı şekilde sızlıyor fakat eskisi gibi feryat figan etmiyor. Mesela eskisi gibi ağlamıyorsun. İçinde biriken yorgunluğu eskisi gibi ruhunda hissetmiyorsun. Aynı sevgiyle seviyorsun ama o sevgi eskisi gibi korkutmuyor yüreğini. Hasretle yanarsın yine ama sönersin bu sefer. Hani en güzel hatıralar gelir ya aklına gözlerin nemlenir di ya işte artık o nem kalpte oluyor artık. Dışa vurduğu tüm duygular harap olmuştur çünkü...
Sevmenin mesafesi ancak sevmemektir. Çünkü uzaklık gözden ırak olan değil gerçekten olmayandır.
